Hangganan の小説・ストーリー

Ito ay isang hanggang tuhod, dark blue na damit na may pinong floral na disenyo sa neckline. Hawak ang kamay niya, hindi ko maiwasang ipahayag ang aking paghanga, "Sa tuwing nakikita kita, napapabuntong-hininga ka. Pakiramdam ko ang swerte ko lang sa piling ng isang kasingganda mo." Namumula si Hanna, iniiwas ang tingin ko habang sinusuri niya siJayden.

Dahan-dahan nitong nabitawan ang hawak na regalo at malakas na umiyak "Huhuhu! Mommy, galit po ba kayo sa akin? HIndi naman sinasadya ni Nathan eh. Tsaka, mukhang hindi naman po siya bad guy! Katunayan nga, kinarga niya pa kaming dalawa ni Hannah eh." umiiyak nitong paliwanag na mas lalo niyang ikinagulat

"UUGGHH SHIT DAHAN DAHAN NIYANG HINILA PABABA ANG SUOT KONG DRESS HANGGANG SA LUMANTAD ANG AKING MALULUSOG NA DIBDIB AT AGAD NAMAN NIYA ITONG SINUNGGABAN AT RAMDAM NA RAMDAM KO ANG INIT NG KANYANG BIBIG DAHIL SA PAG-S****P NIYA NITO AGAD NAMAN LUMIKOT ANG AKING KAMAY AT DAHAN DAHAN NA INAALIS ANG POLO SHIRT NIYA AT NG MAALIS KO AY AGAD KONG HINAWAKAN ANG KANYANG MAS KOLADONG DIBDIB AT HINIMAS HIMAS ITO "UUGHH SHIT FUCK IMPIT NA UNGOL KO NARARAMDAMAN KO NA DIN ANG PAG BABA NG DAMIT KO AT DAHAN DAHAN ITONG DUMADAUSDOS PA PUNTA SA AKING PAANAN NA WALANG HIRAP NIYANG ALISIN DAHAN DA HAN NA DIN NIYANG INAALIS ANG PANTY KO AT ANG KAMAY NAMAN NIYA AY NAG LALAKBAY PA PUNTA SA AKING PAG KA BABAENG NG

Nasa mismong paanan ito ng hagdan kaya naman nanlaki ang mga mata niya. “Mommy! Lumayo ka diyan at baka mahulog ka!” Babala niya sa ina. Bago pa man makakilos si Andreana, dumausdos na sa hagdan ang kanyang ina. Nanginginig ang katawan niya. Pilit siyang nagpakatatag sa kabila ng gulat at takot. Nilapitan niya ang ina na ngayo’y may tumutulong dugo mula sa ulo nito.

Santiban. Napansin kong humigpit ang pagkakahawak ni Hanz sa basong hawak niya. Tinungga niya ang natitirang laman no'n at muling nag-angat ng numbered paddle. "11 million pesos." "11 million! Thank you, sir! Can I hear 12 million pesos?" Hindi sumagot si Mr. Santiban at sa halip, lumingon sa amin. Napangiti naman si Hanz habang umiinom ito ng alak. Buong akala nito ay umaatras na si Mr. Santiban.

Cashier: Saan po ba makakahanap ng superman nyo mam! Customer1: Apaka swerte, gwapo na superhero pa, na boyfriend. Chloe: Out of stock na po eh. Limited edition lang. Para sa akin lang po ginawa. heheh,mauna na po kami. Pasensya po. Hinila na sya ni Clyde at pinayungan. Naglakad na lang sila, malapit lang naman kasi ang bahay nila. "Hindi ka na nahihilo, isasakay na lang kita sa likod ko Binibini." Mahinang tanong nito sa kanya.

"Ah sa companya nyo po pala to galing maam' Sagot ng delivery boy, kaya nga pumirma nalang si Hanna dahil sa galing ito sa companya, at inisip niyang baka ito na ang hinihintay niyang package na galing sa korea, dahil may inorder siyang mga tela roon nuong nakaraang buwan lang, para sa mga bago niyang irerelease na designs.

Mabuti nalang at wala pang mga taong pumupunta rito. "H-how about m-me, Hara? I still Love you, At kagaya mo napapagod na rin ako. Napapagod na rin ako na hingiin ang attention mo pero hindi ako sumusuko kasi GANON KITA KAMAHAL! Iyong tipong kahit ang sakit sakit na dito." Ani Nathan habang nakaturo sa dibdib niya

Guererk. "Oh, kaibigan ko lang." Kaswal na sagot ni Hannah hawak ang kanyang telepono sa magkabilang kamay at may kinakalikot. Akala ni Mr. Guerero ay nagpo-post siya sa socmed, at pagkaraan ng dalawang minuto, kinuha niya ang sarili niyang telepono at binuksan ang Moments. Gusto niyang i-like ang post niya, pero pagka-refresh ng mahabang panahon, hindi niya nakita ang Moments na pinost ni Hannah.

mahila ito dahil kahit ang gawin kong paghila hindi ko ma hila-hila ang Seatbelt. hanggan sa may kamay ang humawak nito. "Ako na!" Sambit ni Dylan. Napatingin naman ako sa binata na ngayon ay nakatitig rin sa aking mukha. Halos isang hibla na lamang ang pagitan namin mukha ay magkadikit na ito. Halos kapusin ako sa paghinga ng malanghap ko ang mabangong hininga ni Dylan na tumatama sa aking pisngi. Kaya mariing akong napapikit.