Hangganan Novels & Stories

ʘ⁠ᴗ⁠ʘ♡ Maghirilingan kita sa next update!✨ Bicolanong Manunulat, <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Tumingin ako pababa, inaasahang makakakita ng isang notification o isang alarm. Sa halip, isang litrato ang pumuno sa screen. Isang litrato ng isang tumatawang babae na may maliwanag na mga mata at isang pamilyar na ngiti. Papasok na Tumawag: HANNAH Ang pangalan ay pumupukpok sa gitna ng screen, ang ringtone—isang maliwanag at masayang pop song na gustong-gusto ni Hannah—ay nag-e-echo sa walang lamang kusina na parang isang sirena.

"Heto, heto na." Walang pag-aalinlangan, in-unlock ni Adrian ang kanyang phone, binuksan ang music app, at iniabot ito kay Nannan. Kinuha ng bata ang phone, inilapag ito sa tabi, iginalaw-galaw ang ulo sa saliw ng musika, at mabilis na nakuha ang timing. Dahil sadyang bibo, athletic, at may magaling na dance instructor, naging kahanga-hanga ang street dance performance ni Hannah. Napatunganga ang mga mayayamang tambay at walang tigil sa pagpalakpak.

38 KANTON MY LOVE SO SELOSO Kandahaba ang nguso ko habang nakapangalumbaba ako sa upuan ko. Nakatingin ako sa phone ko na pambatikal sa bunga ng bayabas. Ang phone ko ay 33 15 na Nokia. Laban itong batuhan kaysa sa nga bagong labas ngayon na isang bagsak lang ay basag na ang likod ko harap. Ito ay nagkakalasog-lasog lang, humihiwalay ang paa sa tuhod, esta baterya sa katawan ng cellphone, pero kapag pinag-power on, kwala! Gagana pa!

Ngayon ay medyo… stiff na ang kanyang galaw. " Ay… kinabahan?" sambit sa aking isipan habang may ngising nakapaskil sa aking labi. “Sir…” biglang sabi ng staff. “Nandito na po.” Lahat napatingin sa screen. Syempre pati ako.dahil dakilang tsismosa kaya ako. Kaya tumayo ako upang makita ko ng malapitan. “Read it,” utos ni hubby. “Yes, sir.” Huminga nang malalim ang staff. “Transaction time: 9:14 AM…” nasa nito habang kami ay tahimik lamang nakikinig. “Access granted using internal credentials…”

★ Denver’s POV ★ Pagkarating namin sa venue, I carefully maneuvered the car into the private parking area beneath the rooftop restaurant. Isa ‘to sa mga exclusive places sa Gangnam—minimalist architecture, lots of glass, warm lighting, and it offered a perfect view of Seoul’s skyline. Ideal setting for Hana’s wedding dinner.

sagot ni Hiraya nang may kumpiyansa. Pagkatapos ng lahat, si Nexus na ang kanyang pangunahing tagasuporta sa pera. Marami na itong naibigay, kaya oras na para suklian niya ito. “Ako na ang maghuhugas ng pinggan.” Napansin ni Hiraya na marunong magluto si Nexus, pero tila ayaw nitong maghugas ng pinggan. “Ako na.” Napakunot-noo si Hiraya. “Hindi mo ba ayaw maghugas ng pinggan? Ako na lang.”

Nagdilim ang paningin niya nang malamang hindi ito umuwi kagabi at walang nakakaalam kung nasaan ito. “Mom?” tawag ni Haniel habang nagsusumiksik sa kapatid nito sa kama. Malapit ang dalawa niyang anak at malambing sa isa’t-isa at bihira lang mag-away si Haniel at Hendrix. Madalas kasing nagpapakumbaba si Hendrix at mas mature ito mag-isip kumpara kay Haniel. Masayang-masaya siya sa tuwing nakikita ang mga ito na magkasama dahil nung tumanda ay madalang na lang magkasama ang mga ito. Si Haniel ay abala sa pag-aartista habang si Hendrix ay abala sa pagpapatakbo ng kompanya.

Ito ay isang hanggang tuhod, dark blue na damit na may pinong floral na disenyo sa neckline. Hawak ang kamay niya, hindi ko maiwasang ipahayag ang aking paghanga, "Sa tuwing nakikita kita, napapabuntong-hininga ka. Pakiramdam ko ang swerte ko lang sa piling ng isang kasingganda mo." Namumula si Hanna, iniiwas ang tingin ko habang sinusuri niya siJayden.

Dahan-dahan nitong nabitawan ang hawak na regalo at malakas na umiyak "Huhuhu! Mommy, galit po ba kayo sa akin? HIndi naman sinasadya ni Nathan eh. Tsaka, mukhang hindi naman po siya bad guy! Katunayan nga, kinarga niya pa kaming dalawa ni Hannah eh." umiiyak nitong paliwanag na mas lalo niyang ikinagulat