Hardships Novels & Stories

Chapter Twelve “Make me hard.” Namilog ang mga mata ko at bahagyang napanganga. Natigil ako at nagproseso pa sa isip ko ang mga salita na sinabi niya. “A-ano po?” pag-ulit ko ng tanong. Gusto kong iklaro, baka mali lang ang pagkakarinig ko. “F*ck. How can I explain this sh*t?” namomroblemang tanong niya sa sarili at napahawak sa kanyang noo.

Hindi makapaniwala si Aki sa ginawa sa kaniya ng isa sa mga sikat na negosyante sa kanilang lugar. " Wala kang karapatang maging malaya… you don't deserve anything such as freedom and love! You don't deserve even a little bit of humility and care!” Hindi nag-atubiling sinigawan ni Mr. Forteros ang dalaga. Dala narin siguro ng kaniyang galit at pighati. “Ba-bakit Mr. Forteros? What did I do to you?" “You stole my happiness, Ms. Aki Rodrigo Salamanca! You took everything away from me!”

Naiiyak na naman tuloy ako. Paano kaya kami makakaahon sa hirap? Sobrang ilap ng pera dito. Kahit ano'ng pagsusumikap ang gawin mo, parang wala din. Kakarampot na nga lang ang kinikita namin, may malas pang dumagdag. Sa kakarampot na kita, pagkakasyahin na namin doon ang pambili ng bigas at kaunting ulam.

Im in distress. Ang hirap isipin dahil sa dami ng pera ko at liit nitong Pilipinas ay hindi ko pa rin mahanap ang mag-ina ko. Gustong-gusto ko ng wakasan ang buhay ko kesa naman sa araw-araw akong pinapatay ng matinding kalungkutan. pakiramdam ko ay hindi sapat ang buhay ko para maging kabayaran para mapatawad ako ni Hailey.

They say the Almighty gives the toughest battle to His strongest soldier. Hindi ka Niya bibigyan ng pagsubok kung hindi mo kayang lagpasan. Ang lahat ng problema ay may solusiyon. Matatapos rin ang unos. I can't agree to that. I can't understand why all of this happened to me. Looking back, realized I've been fighting most of my life. Na hindi natatapos ang paghihirap, sakit at pagdurusa ko. Na kahit anong gawin kong pagdilat sa dilim, wala akong mahanap na liwanag. Na kahit anong pulot ko sa mga nabasag na piraso ng pagkatao ko, hindi ito muling mabubuo at lalo pang nadudurog.

“Because in my world… you either break or learn to bite back.” As the city skyline rose ahead of them, Isla realized this marriage wasn’t just survival anymore—it was war. And she was done playing defenseless.

Inaaway n'ya ako na di ko naman siya inaano. Umiling ako para itaboy ang masamang iniisip. Ang hirap mamuhay bilang mayaman kasi maraming problema. Kararating ko lang ng bahay matapos kong ayusin ang problema ni Dad sa Henderson Lending Corp. Sa dami na pwedeng pag-uutangan do'n pa. Buwaya ang may-ari no'n dahil mataas ang interest rate. Putek, 'pag makita ko si Nicola Henderson, ipapasara ko 'yang lending niya. Maghintay siya dahil may tatlo akong sopresa. Ewan kung nakauwi na ba siya.

Hindi lang ito nangangahulugang kailangan nilang mabuhay malayo sa bahay nila habangbuhay… Hindi rin sila mabubuhay nang tinatamasa ang karangalan at kayamanan nila. May tatlompung milyong dolyar pa sila para gastusin, pero base sa ugali ng tatlo, mauubos kaagad ang pera. “Tama siya, Grandma Cobb! Hindi tayo nag-iwan ng kahit isang bakas!” May namumuhing ekspresyon si Eden. “Hindi si Harvey ang hari ng mundo! Hindi niya tayo pwedeng habulin nang walang maayos na dahilan!”

Even went as far as breaking things in his apartment and hitting his car's windshield with a baseball bat. "You should just stay here, man." payo ni Legend na nakaupo sa harapan niya sa isang lounge. Nasa isa sa mga pinakaprestihiyosong club sila sa San Diego. It was a chilly night, perfect for drinking and scoring some chicks. But Jareth wasn’t up for a short term solution for his problems, which more often than not, results in long term consequences. So he opted for the former. Maigi pang magkahang over, at least iyon, after twelve hours lumilipas na. Inabutan siya nito ng inumin. ”I mean, ano pang dahilan mo sa pagbalik sa pinas? Your life's here."

I just hope I'll still be able to get the consolation prize, so I can supplement my grandma's medicine. It's difficult if you're financially unstable. You had to go through a lot of hardships before you get the money you needed, and you can't even buy those stuffs you wanted. And the only purpose you'll see, is to survive. To survive for your everyday life and nothing else. If you feel like resting, you always have this mindset that your time will be wasted. And that's how my life going. It's so difficult. It's so unfair.