Hardships Novels & Stories

He was once used his wife’s parents company dahil akala niya ay mapapakinabangan niya kaya pumayag ito sa kasal, hindi papayag si Kier sa isang bagay na hindi niya mapapakinabangan. “May mga atraso pa kayo sa akin?” He sharply said. Hindi pa niya tapos bugbugin ang mga ito. Tumatakas na nga ang mga ito papuntang ibang bansa. “I’m so fucking stress with my life!” Kier rants at inis na pinasadahan ang buhok. “Karma mo nga kasi iyan. Karma mo sa mga na-scam mo.” Ulit na naman ni Jase pinapamukha niya dito ang mga ginagawa nito.

"You also felt that way, huh, Mr. CEO?" Tumango lang siya habang bakas sa mga mata niya ang magkahalong lungkot at galit. "Alam mo, hindi lahat ng mga magulang ay ginustong humantong sa gan'yang sitwasyon ang mga anak nila pero dahil sa sobrang kahirapan, wala silang pagpipilian. They couldn't afford to be shy or to be lazy dahil ang kapalit noon ay hindi lang simpleng gutom kung hindi ang buhay ng mas nakababata pa sa kanila. Poorest people can die because of hunger and lack of medical support when they got sick---"

"I-I can compensate her! Magbabayad ako! Pipirmahan ko kahit anong dokumento, ibibigay ko ang lahat ng pera ko!" "You still don't get it, do you?" Inilapit ni Aodhan ang kanyang mukha kay Cody, ang kanyang mga mata ay nananatiling malamig na parang yelo. "Look at me, Cody. Do we look like we need your trashy money? The Hardins own this city. Your money is literally pocket change to Thaddeus. dynamic change of power, kumbaga. Yesterday, you thought you were a king. Tonight? You're just a rat waiting to be flushed."

Hindi nga lang sa kahirapan dahil hanggang ngayon ay mahirap pa sila sa daga. Binuksan niya ang lumang wallet niya at napangiwi nang makitang isang daang pesos na lang ang natitira sa kan’ya, pamasahe na lamang niya iyon pauwi at ang natitira ay ibibili niya ng bigas para sa kinabukasan. “T-Tingnan ni Nanay, Baby ah. Medyo gipit kasi tayo ngayon---” Naputol ang sasabihin niya nang marinig ang boses ni Hilda. Matalik niyang kaibigan at nagbabantay ngayon kay Kian.

usal ni Dustin. “Not that close pero nagustuhan niya ang insights ko sa buhay at saka how I overcome all the hardships in life,” tugon ni Clark. 'Magustuhan ka pa kaya ni papa kapag nalaman niyang nilalandi mo ang manugang niya? Hardship, hardship daw. Baka gusto mong ipatikim ko sa iyo kung ano ang pinakamasaklap na hardship na sinasabi mo?' turan ni Dustin sa kaniyang sarili.

Tipid niyang sagot at maririnig na nahihirapan siya sa sitwasyon. Napabuntong hininga na lamang siya. Ang pressure sa kanyang trabaho ay mabigat na ngunit mas pahirap at pasakit pa ang kanyang ang sarili niyang ina. Mas mahirap para kay Hara na humanap ng pekeng boyfriend kaysa utusan siyang magtrabaho buong gabi tungkol sa mga business plans!

Pero tumawa lang si Levi, mas lalo pang inaasar ang kaibigan. Si Jared naman ay hindi maiwasang balikan at sariwain ang mga dinanas na hirap matapos bumagsak ang negosyo ng pamilya. Nakulong ang ama at ang Ina ay piniling wakasan ang sariling buhay kaysa danasin ang hirap ng buhay. Sa huli ay siya ang sumalo ng lahat ng hirap. Kung sino-sinong tao ang humahabol sa kanya para pagbayaran ang lahat ng pagkakautang ng kanilang pamilya.

"Ganoon ba 'yun?," "Siguro?," hindi naman siya sigurado pero feel ko magpaka-cheesy. Huminto akong maglakad at binigay ko ang aking atensyon sa buhay na kalikasan at nagwika: "Dagat, ako nga pala si Hardy... bagong salta dito sa bayan mo... alam mo, takot ako sa'yo kasi masyado kang malawak at baka anytime lamunin mo ako...," nakatingin lang na nakangiti sa akin ang katabi ko na hinawakan ko na ang kaliwang kamay.

Unti-unti akong napabaling sa direksiyon niya na nakayuko ang ulo, saka nilalaro ang aking mga daliri. Panandaliang hininto ni Clifford ang sasakyan. “Chenaniah, huwag na huwag kang mahihiya sa pamumuhay ko.” Hinawakan niya ang aking kamay upang pigilan ang malilikot kong mga daliri sa kalalaro. “Minsan, iyan ang pinakaunang suliranin ng mga nilalang dito sa mundo, ang kahirapan. Dahil sa problemang kinahaharap ng mga sangkatauhan, nawawalan nang pag-asa ang mga tao na mag-aral. Hindi mo naman kasalanan na maging maralita kaya huwag kang mahihiya ipakita sa buong mundo na ikaʼy mahirap dahil iyon ang magtutulak sa `yo pababa,” tagubilin niya sa akin kaya hindi ko na lamang namalayan na dahan

Hinilamos ni Baldo ang kanyang mga palad sa kanyang mukha subalit hindi pa rin maawat sa pagkawala ang kanyang mga luha. He was frustrated that despite working so hard and until dawn, he still couldn’t earn enough for his family and for his children’s future. Hirap na hirap na siya pero ayaw niya pa ring sumuko para sa pangarap niyang magandang buhay para sa kanyang pamilya. He was just frustrated and extremely disheartened on how unfair life could get for the diligent ones who are most in need of fortune just like him.