Haunted In Tagalog Novels & Stories

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Pinanghila nga ako ni Levi at doon na ako naupo sabay sabi ng. “Magandang hapon po.” Di niyo ba alam Halloween mamayang gabi? Di ba kayo natatakot na manirahan sa –. Wow! Maganda pala. “Talagang hinhintay ka namin.” Gising nila sa akin dahil natulala ako. “Po?” Sarap ko bukulan no? @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

SINISTER PHANTOM! "AAAAHHHH! SINISTER PHANTOM! PAPATAYIN KO KAYONG LAHAT! PAPATAYIN KO KAYONG LAHAT! MAMA!!" Malakas kong iyak habang yakap-yakap ang katawan ng ina ko. Lumapit sa akin si Aloïsia at---

Halos maiyak din noon si Mond nang makita ang itsura ko. Haaayy. Demon realm? Ang sabi nila makikita daw ang demon realm sa bayan ng Spartacus. Malayo-layo iyon dito kaya bihira ang mga demonyong nakakarating dito. Madalas daw ang atake ng mga demon doon. Masasabi kong swerte namin dahil hindi kami doon nabuhay. Pero hindi ko alam kung totoong doon nga ba makikita ang demon realm. Ang heavenly realm naman kasi ay nasa Mapuche.

At nagsisimula na yung countdown na black and white. "M-May tao po ba dito?" tawag ko sa kung sino man, naglakad ako sa madilim na exit. Alam ko panaginip lang 'to pero alam mo yung feeling na parang may mangyayari sayo once na nanaginip ka? Na puwedeng makaapekto sa reality mo. Grabe natatakot na ako, gusto ko ng gumising, baka mamaya bigla na lang may magpasabog dito tapos sumigaw ng "Nandito na ang mga hapon! Sinusugod na tayo ng mga hapon!"

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Mataray na tanong niya dito. Mabilis naman itong umiling "Ayaw" "Bakit kaba pagala gala dito sa Villa? hindi kaba hinahanap sa inyo?!" Ang alam niya hindi ito basta basta pinalalabas ng bahay ng mga ito na nasa kabilang boundary lang ng lupang pag mamay-ari ng Lolo Damian nila. dahil takot ang mommy nito na kung saan mapapunta si Kiara. Mabilis kasi itong mauto at mabilis magtiwala, para itong bata. Dati kasi ay muntik na itong magahasa dahil sumama ito sa isang dayo na umeekstra sa niyugan ng mga ito, buti nalang ay may nakakita ditong mga tauhan ng Hacienda ng mga ito at nasaklolohan ang pinsan niya.

"Oh? Kakaiba? Ano ang ibig mong sabihin, Jam?" "Ganito ho kasi 'yan," panimula ko, ibinaba ko ang aking kutsara at tinipon ang aking seryosong mukha upang maging kapanipaniwala. "Sa amin ho sa Batangas, may paniniwala kami na kapag ang isang lugar ay may mahabang pasilyo na laging madilim ang dulo, doon ho madalas tumambay ang mga 'ligaw na anino.' Sila ho 'yung mga espiritu ng mga taong hindi matahimik dahil may nais silang ipahiwatig sa mga buhay." "Talaga, hija?" halatang-halata ang matinding interes sa boses ni Tita Selena, habang unti-unting nakakalimutan ang kaniyang pagkain. "Anong klaseng ipinahihiwatig?"

Di ako makatulog nang gabing yun sa kakaisip sa nangyari. ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' Aaaargh!!!!!!!!! Ba't ayaw mong maalis sa isipan ko!

Akala ko ay ang tiyuhin ko na naman iyon na kumakatok. Naramdaman kong medyo masakit pa rin ang aking ulo at agad nag-flashback ang nangyari sa akin kagabi. Napapikit ako ng mariin at hinilot ang aking noo gamit ang aking daliri dahil sa katangahan. Ang buhay ko ay sirang-sira na hindi ko akalaing may mas ikakasira pa pala. Sobrang tanga ko. "Hoy! Lumabas ka na riyan. Tanghali na! Aba!" Nabulabog ang aking pag-iisip dahil sa padabog na tuktok ni Auntie sa aking pinto.