Healing Miracle Prayer Novels & Stories

Tumingin din ako sa katabi kong madre at nakatulala din ito sa akin. They are so freakin' weird! "Dear Lord, sana po ay makaalis na ako-" tumingin ako sa kanila at pumikit ulit. "Sana po ay mas marami pang pagkain ang ihanda mo sa amin. At i-bless mo pa po kami. Thank you po. In the name of the Father, Son, Holy Spirit. Amen." "Ang husay! Ano pong lenggwahe iyon, ate Hermina?"

Tanging ang gusto ko lang naman ay maging masaya kami. Namataan ko na lamabg ang sarili ko sa small church na malapit sa hospital. Nakaluhod ako habang lumuluha at nagdarasal, na kung puwede lang ay magkaroon ng miracle. Miracle na sana ay puwedeng ang kambal at si Ziah ay mailigtas pa. Hindi ko kasi talaga alam kung sino ang pipiliin ko, ayaw ng utak at puso ko pumili, dahil hindi ko naman puwedeng desisyunan kaagad lahat.

sagot niya bago niya ako hinalikan nang matagal at puno ng pangako. Ang halik na iyon ay hindi lang tungkol sa pagnanasa. Ito ay tungkol sa healing. Isang tahimik na usapan na sa kabila ng lahat ng sakit, may pag-asa pa para sa amin. Naramdaman ko ang pagtulo ng sarili kong mga luha. Luha ng pasasalamat na buhay kami, at luha ng pagtanggap na mahal ko pa rin ang lalaking ito sa kabila ng lahat.

"Salamat." Ngumiti din siya. "My job. Well... Hindi ako naniniwala sa konsepto ng milagro dahil sa nasa field ako ng medicine. Magkaiba ang prinsipyo ng bible and science pero mukhang nakumbinsi na ako na meron ngang miracle at iyon ang nangyari kay Marciella." "So, magmamadre ka na niyan, ayaw mo ng maging doctor?" "Excuse me, Lovimer? Sa ganda kong ito, magmamadre ako? Gusto ko pang magkaanak 'no?" angil nito na ikinatawa lang ng lalaki.

malakas na yugyog ni Papa sa aking balikat ang nagpagising sa akin. "Papa?" sambit ko habang nanlalaki ang aking mga mata. Agad akong bumangon sa pagkakahiga sa aking kama at mabilis na sinalat ng aking kamay ang leeg ko. Nakahinga ako nang maluwang nang wala akong nakapang sugat na gawa ng matulis na pangil ng bampira. Salamat sa Diyos at panaginip lamang pala ang lahat ng nangyari.

bigla na lamang siyang pumikit habang sapo-sapo ang kanyang tiyan. God of Health, please keep the baby safe. Goddess of nature, please guide us. TO BE CONTINUE. M.J | MISSGORJUICE

Pero pinalakas ni Ariella ang loob ko noong mga sandaling ‘yon, nirerecite niya ang prayer na palaging tinuturo sa amin ni Mama bago matulog hanggang sa makabalik kami kila Mama. “Angel of God, my g-guardian dear, to whom God’s love commits me here…” saglit akong huminto sa panggagaya ko na pag-rerecite ng prayer ni Ariella nang may marinig akong kaluskos sa mga halaman sa paligid ko. “ E-ever this day, be at my side…” Binilisan ko ang lakad ko nang maramdaman ko na parang may kung ano ngang elemento ang mga nasa halaman kaya gumagalaw sila kasabay ng hangin.

Habang kinakain ng dilim ang liwanag ay lumalakas yung tambol ng dibdib ko. "PATER NOSTER, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie, et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen."

She pulled out the sofa bed and sat down first to deliver a short prayer before bedtime. "Eternal Father, at the end of this day I thank you most heartily for all the graces I have received from you. I am sorry that I have not made a better use of them. I am sorry for all the sins I have committed against you. Forgive me, O my God, and graciously protect me and most especially my children this night. Blessed Virgin Mary, my dear heavenly mother, take me under your protection. St. Joseph, my dear guardian angel, and all you Saints of God, pray for us. Sweet Jesus, have pity on all poor sinners, and save them from hell. Have mercy on the suffering souls in purgatory. Amen."

“I know it’s easier said than done, b-but you are going through this, huh? There’s no impossible if it’s God who will cure you.” She lowered her head after I said that, she’s shaking so much. Nang humagulgol siyang muli ay hinaplos ko at iniangat ko ang mukha niya saka tinawag ko ng paulit-ulit ang pangalan niya. “Reiz… Reizzan, miracles do happen. As long as you have the will to fight that illness, as long as you believe you will be cured, h-hindi pa tapos ang laban mo… saka…” huminto ako at ngumiti sa kaniya, inayos ko rin ang buhok niyang basa na ng mga luha. I wiped her tears, gathering all the courage I had to give her hope… kahit kaunti… kahit papaano na sa ganitong paraan makatulong a