Himself Novels & Stories

“A-ayoko ng annulment. Ayoko ng hiwalayan. Aries, hindi ko maintindihan ang sarili ko... O-oo, nagalit ako sa ‘yo, but... I don’t know. Can I be selfish too?” I saw how his eyes slightly widen. Hindi siya makasagot dahil sa pagkagulat, so am I! Nagulat din ako sa sarili na nasabi ko ‘yon. I let my emotion get over me. Nakagat ko pa ang pang-ibabang labi ko saka napayuko dahil sa kahihiyan. “It isn’t selfishness at all,” he said in a low calm voice and I sensed also his relief. “I also don’t want an annulment.”

sagot nito. Nahigit niya ang paghinga, pilit na pinapakalma ang sarili dahil sa loob niya ay nag uumpisa ng lumabas ang matinding emosyon niya. "Yano!" he barked, his voice commanding attention. His trusted right-hand man hurried to his side. "Yes, Duke?"

Ang pagkuyom ng kamao nito at ang sakit na hindi maitago sa mga mata. Sa kabila ng lahat, may kakaibang kasiyahang gumapang sa dibdib niya. But jt doesn't change the fact na wala huli na ang lahat. Ayaw niya ng gulo pa at willing siyang manahimik at magparaya para sa sarili at sa dinadala. “Now he knows,” mahina niyang sabi, halos sa sarili lang. “He knows what it feels like.”

tinuro ang sarili. " Bakit? Para sa akin maganda ka,isa pa hindi lang ganda mo ang nagustuhan ko pati ang personality mo. You are a brave and interesting person for me," seryosong turan nito na inilapit pa ang mukha sa kaniya. " And i hate myself for let you owned by other man. Naging mabagal ako, sana pala nagmadali akong hanapin ka." " Ang cute mo pa lang magselos?"

sabi naman nito, nag-cross pa ng braso. Laking katawan ng taong ito, gwapo nga, malinis ang uniform, black uniform ito pero nakakatakot naman ang asta. Pero shempre sa ilang araw na pananatili niya kay Matteo, sanay na siyang mag-control ng takot. Mas matindi naman kasi yun.

Paano niya nalaman? Napatingin siya muli. Nakangiti si Lucas, bahagya lang. Hindi malapad. Hindi malisyoso. Isang simpleng ngiti na may dalang init. Bigla siyang napalingon. Pilit pinakalma ang sarili. Hindi ka pwedeng magpaapekto, Celestine. Hindi ngayon.

Adapt , adjust yourself, be comfortable around me para hindi na tayo mahirapan. ..yeah,para hindi na ko mahirapan kaka delay . He thought to himself.

She innocently ask him. " And I'm Hunter. " He introduced himself. Iniabot pa nito ang palad para makipagkamay sa kanya. Gulat na napatingin siya sa kamay nito. " Aren't you going to take it? " His talking about his own hand. She sigh and accepted his hand for a shake.

"Proud of you." Tahimik. Bumilis ang tibok ng kaniyang puso. Sabi nila ruthless si Adonis. Bakit may pakiramdam pa yata ito kaysa kaniyang asawa. She has nothing to say, hindi niya inaasahan ang compliment na iyon. Tahimik lang siya, yung tipo ng katahimikan na mabigat. Yung tipo na naririnig mo yung sarili mong paghinga.

Hanggang sa hawakan nya Yung baba ko para mapatingin sa kanya. And then I meet his dangerous eyes again...wtf " Look....I want your attention...at ayokong may kahit sino ang nakaka kuha nyon...Not anyone not even my cousins.." "Naintindihan mo naman ako dba" Hindi ko alam kong bat ako napatango... My ghadd.... I'm speechless in front of him... Kailan pa ako naubusan ng sasabihin... He smirk.. "Good... You know that I'm a selfish man baby... At hindi mo gugustuhin Yung Parusa ko kapag nagseselos na ako"