Himself Novels & Stories

Mukha namang natakot siya sa pwedeng kahinatnan ng lalaki niya dahil nilayuan niya nga ito. Dapat lang naman iyon dahil desidido talaga akong gawin ang ibinanta ko. I am a man of my word. I am a man of my word.

Gutom na ako pero nahihiya lang akong kumuha ng pagkain. Nagulat ako ng lagyan ni Sir ang plato ko. Napatitig ako sa kanya. “I'm sure you haven't had your lunch yet. You'll get even thinner if you don't eat.” saad n’ya matapos lagyan ang plato. Hindi ako kumilos para kumain, nakatitig lamang ako kay Sir, sobrang namangha ako sa ginawa n’ya. Marahil ay naramdaman nito ang paninitig ko at nilingon ako. “Eat now, Agua or I’ll feed you myself.”

agad na sambit ko at kasabay non ay ang aking paghikbi. Hinilot nito ang sintido at natawa ng sarkastiko. “Why I even doing this fvck?” He whispered to himself na hindi ko narinig ng maayos basta ang naging malinaw lang sa akin ay ang pamumura niya.

Ipinapahiya mo ang sarili mo. ..

Halatang naghanda ito talaga para sa gabing ito. Nainis ako bigla nang maisip na baka gawin nito rito iyong display ng possessiveness kay Topher na pinakita nito noong una silang magkilala, mapipilitan akong lumabas at tambayan ang teritoryo ko kahit pa narito ang uncle at auntie ko. Hindi ako papayag na umakto itong pag-aari nito si Topher gayong he was mine! Not that I own him. But he’s given himself to me. Siya mismo ang may sabi. So no one could take him away, okay?

Tapos na akong mag-ayos para sa alis namin ngayon. We decided to shop for me. And he also decided to shop for himself because of his hickeys. May turtle neck naman siya pero dahil hindi naman siya gumagamit noon unless pumupunta ng abroad, kaunti lang ang mayroon siya at mahihirapan siyang mamili ng isa para sa trabaho.

Nahihiyang sambit ko ngunit kumunot lamang ang noo niya. "That's it? Nakalimutan mo na bang I'm the President of my own company kaya't pumasok man ako o hindi is still fine." Nakacrossed arms pa ito habang nagpapaliwanag. Napakamot ako sa ulo ng marealize ang sinabi niya.

Di naman niya akalain na manganganak na ito. He wanted to punch himself. Gusto niyang saktan ang sarili dahil naisip niyang mag-isa si Zyline sa panahong kailangan siya nito. Gago na nga siya, mas naging gago pa siya sa nangyari, sa ginawa niya. “Kuya, andito na sila Kol…” he heard a knock. Nagpunas lang siya ng mukha bago lumabas.

Hindi sa kanya— kundi sa sarili ko. “Ang yabang mo,” sabi ko, sabay cross arms. Ngumisi ito. “Hindi naman. Honest lang.” “Pareho lang ‘yon.” “Hindi,” sagot nito. “Mas cute ako.” Napairap ako. “Wow. Self-proclaimed.” “Hindi na kailangan i-proclaim kung obvious.” Napatawa ako—pero pinigilan ko agad.

Dahil alam kong ginagawa niya lang ito dahil sa usapan namin at dahil responsibilidad niya ito bilang asawa ko na kahit gusto nitong manatili sa tabi ni Charity ay hindi pwed Kinukulong ko siya para sa sarili ko. Napaka-selfish man pero pagbibigyan ko muna ang sarili ko. Pagkatapos nito ay lalayo na ako. Hahayaan ko silang sumaya at pipilitin kong sumaya para sa dalawang tao na mahalaga sa akin. Siguro ayos na din na sa bestfriend ko siya mapunta kaysa naman sa ib