Hindi Nga Novels & Stories

nahihiyang sabi nya "Ah hindi ah," Iiling-iling kong sagot, "tsaka nagtataka lang ako, anlayo naman kasi ng sagot mo. Anyway, mas okay na rin na walang langaw dahil walang papasok sa bibig ko." "Ano ka ba, wag ka nalang kasing ngumanga," natatawang sabi nya "Eh kasi ang ganda talaga e." out of 100 it is 1million

"𝙃𝙞𝙣𝙙𝙞" "𝙀𝙝 𝙮𝙪𝙣𝙜 𝙗𝙖𝙗𝙖𝙚𝙣𝙜 𝙨𝙞𝙣𝙖𝙗𝙞 𝙢𝙤 𝙨𝙖 𝙖𝙠𝙞𝙣 𝙣𝙪𝙣𝙜 𝙣𝙖𝙜𝙥𝙪𝙣𝙩𝙖 𝙩𝙖𝙮𝙤 𝙨𝙖 𝙋𝙖𝙣𝙜𝙖𝙨𝙞𝙣𝙖𝙣?"

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”

ay hindi isang lugar, kundi isang sikretong dala-dala nila sa kanilang dugo? ABANGAN ANG CHAPTER 70…

PRECOUS AMBER RODRIGUEZ HINDI lang ang labi niya ang naging abala sa pagkakataon na ito kundi pati na din ang kanyang palad! Naramdaman ko na lang kasi na dahan-dahan na iyung naglakbay sa buo kong katawan. Una nitong nilamas ang aking magkabilaang boobs at bumaba iyun patungo sa aking tiyan pababa sa aking pagkababae.

Kahit Hindi Na Ako #KHNA LovieNot "Natahimik ka diyan?" asik niya na naman ng hindi na ako nakasagot pa. Hindi ko rin naman kasi alam kung ano ang sasabihin ko. Abot-abot ang kabang nararamdaman ko. Ang tanga ko sa part na inakala kong panaginip lamang iyon. Totoo pala ang nasa ala-ala ko. Nagtapat ako sa kanya kagabi. Baka noong nakatulog na ako ay dinala niya na lang ulit ako sa unit ko. Napayuko na lang ako tinampal ang sarili kong noo.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

Hindi! Hindi lang gano’n kasimple para sa akin ang pagtitinda… may hinahanap ako… na baka sakali… Baka sakaling magcross ulit ang landas namin ng lalaking iyon. Kahit hindi ko alam kung anong gagawin ko kapag nangyari iyon, kung may pag-uusapan parin ba kami?

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Hindi. Hindi lang isang lalaki—isang LALAKI, nakatayo sa sala na walang sando. Ang kanyang likod ay nasa akin, at ito ay pinutol sa isang milyong iba't ibang direksyon na may makapal na kalamnan at malalim na mga uka. Nakasuot siya ng gray na jogging pants, ang pwetan niya ay bilog, matigas, at mahigpit na nakakuyom habang lumilingon. Ang hangin sa aking mga baga ay nabigla.