Hiraeth Romane & Geschichten

Nakahiga si Hiraya, sa dibdib ng lalaki, ang kanyang hininga ay napakalambot na haplos. Lubos siyang pagod, ngunit sa ilang kadahilanan, naramdaman ni Kaelix, na napakainit at komportable ng kanyang katawan. Dahil sa pagkakayakap nito, hindi na tila kasing tindi ng dati ang sakit... "Hindi mo kailangang humingi ng tawad sa akin." "...Pero... si Hiraya, lang ang matatawagan ko ngayon..."

She could see the torment etched in Fiona's features, the agony of a soul torn apart by love and despair. "Please, Fiona, don't do this," Hira pleaded, her voice barely above a whisper. "Think of what you're doing. Think of the consequences." But Fiona seemed oblivious to Hira's words, lost in the grip of her own delusions. With the gun pressed against her temple and a haunting smile on her lips, she stood on the precipice of madness, a tragic figure consumed by the darkness within.

May kirot naman sa puso nito sa sinabi ni Hannah pero kahit ganun kailangan niyang iwaglit ang kanyang nararamdaman '' sus di ka sure dyan '' natatawa nitong sagot at natawa nalang din si Hannah dahil mukhang nang aasar ang kanyang kaibigan . Bigla siyang natahimik ng biglang may pumasok sa kanyang isipan na paano kung lokohin nga sya ni Jaspher '' stop River .. ayaw kong mag over think.. '' '' bakit ka mag over think kung mahal niyo naman ang isat isa ''

naiiritang sambit ni Jack sa kan’ya kaya napangiwi ang dalaga. Huminga ng malalim si Hiraya dahil kunting-kunti na lang ay tutulo na ang kan’yang mga luha sa pisngi. Rinig pa niya ang mga nagbubulungang mga tao sa paligid kaya nakaramdam siya ng panliliit. Siya ang fiance, bakit siya ngayon ang pinapauwi?

I moved my head away when I felt a tear escaped from my eye. "I understand you're pain, Eyah..." He looked so much in pain right now, far from the usual Clyde I see. It feels good that someone also relates to what you're feeling now, and that is what Clyde does to me. It's as if we share the same pain. "Mickaella was my world so when she left me, I was so devastated. Hindi ko na nga alam kung paano babangon no'ng mga panahon na 'yon. Naiisip ko palagi, sana nandiyan siya sa tabi ko. I drank a lot, and even attempted to kill myself because I wanted to be with her. I took lots of sleeping pills just for me not to wake up again," he continued. He breathed hard. "It took me long enough to realiz

Ipinaliwanag naman niya kung bakit ako. "Dahil ang ginawa kong paraan na tinawag na Hemos Nateis Necromania ay ang natatanging paraang nakita ko upang maging tagumpay ang aming hangarin na matapos ang suliranin sa mga bampira. Ito ay paraang pagbubuklod sa mga tinaguriang mga isinumpang dugo. Ayon sa paraang iyon, dapat ay makalikom kami ng apat na ibat ibang isinumpang dugo sa mundo upang magawa ang Hemos Nateis Necromania. Ang apat na ito ay ang dugo ng isang manggagaway, dugo ng isang taong lobo, dugo ng isang bampira at dugo ng isang mortal na tao. Gamit ang aking kapangyarihan, ipinagbuklod ko ang mga dugong ito upang magiging isa at inilagay ko ang kapangyarihang ito sa baog na sinapup

Hinila niya ang tali ng swimsuit ko sa bandang batok at tumambad sa kaniya ang malulusog kong d****b. “Tam is such a lucky guy. But I am the luckiest tonight.” Usal nito habang hinihila ang tali sa likuran ko. Napahawak ako sa harapan ko at nakita kong ngumisi si Sir Dio. Bigla niya akong binuhat at marahang inilapag sa kama.

Pinipigilan niya ang sarili na makapagsalita pa ng kung anu-ano dahil hindi na niya mababawi pa ang mga iyon. Nanikip ang dibdib ni Mari sa sobrang sakit na nararamdaman habang nakikita niya kung paano nasasaktan ang taong pinakamamahal niya ng dahil sa kaniya. She breakdown at agad na nilapitan nito ang nobyong si Harry, niyakap niya ito at paulit-ulit na humihingi ng sorry. Ito na ang pinaka-matinding pagsubok na dumaan sa kanilang dalawa.

Humiga siya at nilagay ang kamay sa likod ng ulo bilang unan samantalang nanatili naman akong nakaupo at niyakap ang tuhod habang pinapanood ang mga ilaw na parang sumasayaw. Aurora Borealis. Namalagi ang katahimikan sa amin, ninanamnam ang kapayapaan at kagandahan pero hindi rin nagtagal ay nagsalita si Jiro. "You know what, Aya? You're like these flowers." aniya at tinuro ang mga kumikinang na mga bulaklak. Bumaling ang tingin ko sa kanya. "It's called Sithyathum, the most unique and mesmerizing kind. Sa umaga, mukhang malumbay ngunit sa paglubog ng araw, it will suddenly bloom into a captivating one. Isa sa nagbibigay liwanag sa gabi."

Hindi niya maintindihan kung bakit hindi siya nito kayang mahalin? Kinabukasan ay nagising si Yenna sa sinag ng araw at ingay na nang gagaling sa labas, naalala niya kagabi na hinatid siya ni Zin sa kaniyang room Isang single room lang ito na medyo malapit sa dagat, bumangon si Yenna at sumilip sa labas at agad na bumungad sa kaniya ang napaka gandang tanawin kita niya ang bundok sa kabilang bahagi ng dagat at napaka ganda nito. "YENNA! YENNA!"