Hiraeth Mga Nobela at Kwento

"Worth it." Tahimik naming pinagmasdan ang papalubog na araw mula sa kanluran. Ang sinag nitong unti-unting nawawala, at tanging natitira na lamang ay ang magkakahalong kulay kahel, karnasyon, bughaw at lila sa langit. "Kung bibigyan ako ng pagkakataon, uulitin ko 'to," sabi niya at naramdaman ko ang labi niya sa noo ko. "I like you." I like you, too.

Nakahiga si Hiraya, sa dibdib ng lalaki, ang kanyang hininga ay napakalambot na haplos. Lubos siyang pagod, ngunit sa ilang kadahilanan, naramdaman ni Kaelix, na napakainit at komportable ng kanyang katawan. Dahil sa pagkakayakap nito, hindi na tila kasing tindi ng dati ang sakit... "Hindi mo kailangang humingi ng tawad sa akin." "...Pero... si Hiraya, lang ang matatawagan ko ngayon..."

Tumawa ito ng bahagya at pinunasan ang luha. "Gusto kong kalimutan ang nakaraan, pero hindi ko magawang maka-move on. Na para bang humihingi ako ng closure para tuluyang maging masaya." Tikom ang bibig kong nakikinig kay Hira. Hindi ko din alam ang sasabihin ko at mas mabuti nalang tahimik, dahil alam kong mas gugustuhin ni Hira na ilabas ang mga hinanakit nito sa puso. "Alam mo bang close na close kami ni Imori dati?" Tumawa ito,

May kirot naman sa puso nito sa sinabi ni Hannah pero kahit ganun kailangan niyang iwaglit ang kanyang nararamdaman '' sus di ka sure dyan '' natatawa nitong sagot at natawa nalang din si Hannah dahil mukhang nang aasar ang kanyang kaibigan . Bigla siyang natahimik ng biglang may pumasok sa kanyang isipan na paano kung lokohin nga sya ni Jaspher '' stop River .. ayaw kong mag over think.. '' '' bakit ka mag over think kung mahal niyo naman ang isat isa ''

naiiritang sambit ni Jack sa kan’ya kaya napangiwi ang dalaga. Huminga ng malalim si Hiraya dahil kunting-kunti na lang ay tutulo na ang kan’yang mga luha sa pisngi. Rinig pa niya ang mga nagbubulungang mga tao sa paligid kaya nakaramdam siya ng panliliit. Siya ang fiance, bakit siya ngayon ang pinapauwi?

I moved my head away when I felt a tear escaped from my eye. "I understand you're pain, Eyah..." He looked so much in pain right now, far from the usual Clyde I see. It feels good that someone also relates to what you're feeling now, and that is what Clyde does to me. It's as if we share the same pain. "Mickaella was my world so when she left me, I was so devastated. Hindi ko na nga alam kung paano babangon no'ng mga panahon na 'yon. Naiisip ko palagi, sana nandiyan siya sa tabi ko. I drank a lot, and even attempted to kill myself because I wanted to be with her. I took lots of sleeping pills just for me not to wake up again," he continued. He breathed hard. "It took me long enough to realiz

Ipinaliwanag naman niya kung bakit ako. "Dahil ang ginawa kong paraan na tinawag na Hemos Nateis Necromania ay ang natatanging paraang nakita ko upang maging tagumpay ang aming hangarin na matapos ang suliranin sa mga bampira. Ito ay paraang pagbubuklod sa mga tinaguriang mga isinumpang dugo. Ayon sa paraang iyon, dapat ay makalikom kami ng apat na ibat ibang isinumpang dugo sa mundo upang magawa ang Hemos Nateis Necromania. Ang apat na ito ay ang dugo ng isang manggagaway, dugo ng isang taong lobo, dugo ng isang bampira at dugo ng isang mortal na tao. Gamit ang aking kapangyarihan, ipinagbuklod ko ang mga dugong ito upang magiging isa at inilagay ko ang kapangyarihang ito sa baog na sinapup

Halos isang pulgada na lang ang layo ng kanilang mga mukha. Ramdam ni Austin ang mainit na kamay ni Farah na marahan na humahaplos sa kaniyang dibdib, dinadama ang bawat sulok ng kaniyang balat. Hanggang dahan-dahang bumababa ang kamay nito mula sa kaniyang dibdib gamit ang mga daliri nitong animo'y gumuguhit pabilog sa kaniyang balat ay nagdadala nang kakaibang kiliti sa bawat himaymay ng kaniyang ugat.

Humiga siya at nilagay ang kamay sa likod ng ulo bilang unan samantalang nanatili naman akong nakaupo at niyakap ang tuhod habang pinapanood ang mga ilaw na parang sumasayaw. Aurora Borealis. Namalagi ang katahimikan sa amin, ninanamnam ang kapayapaan at kagandahan pero hindi rin nagtagal ay nagsalita si Jiro. "You know what, Aya? You're like these flowers." aniya at tinuro ang mga kumikinang na mga bulaklak. Bumaling ang tingin ko sa kanya. "It's called Sithyathum, the most unique and mesmerizing kind. Sa umaga, mukhang malumbay ngunit sa paglubog ng araw, it will suddenly bloom into a captivating one. Isa sa nagbibigay liwanag sa gabi."

Binukasan ko ang unang page ng album at bumungad dito ang mga letters na hindi ko maintindihan para itong sulat na Ewan sinubukan ko itong basahin dahil medyo malabo na ito dahil sa nag daang panahon. "MY..TER?.." Hindi mo ito maintindihan dahil malabo pero sinubukan ko parin ito basahin. "MY. TRE .. TREASURE...MEM .. MEMORIES." Naiintindihan ko na kung ano Ang naka sulat bakit ba ang panget ng sulat ko dati?sabagay kinder plang ako nun.