Hiraeth Novels & Stories

The heavens on both sides of the roads seemed like God's arms wide open, welcoming the travellers on their endless journey. Let me know if there's something I can do to fix it Let me know if you ever change, if you ever change your mind I can't promise you that I'll be waiting But for you, I'll leave anything behind We past by a series of bridges. The roads so wide and empty gave emphasis to the horizon. Bibihira ang mga sasakyan dahil lahat ay mabilis lang na dumaraan. The calmness I felt is just so unexplainable. Zephaniah's voice, the sunset, the long empty roads, and him, beside me. It felt like perfectly woven poetry.

Napakaseryoso naman ng taong to. "Hindi masaya ang pagiging imortal lalo na kung makikita mo ang mga minamahal mong mamatay. Makikitang mong nasisira ang lugar na yong kinagisnan. I've seen the history with my naked eyes and Our history is tragic, so my past is, our past."

sigaw ng isa sa kanila bago ako nilagpasan at nag-umpisa nang maglakad. Ikinuyom ko na lamang ang aking mga palad at makailang ulit na nagpakawala ng malalim na buntong hininga. Masamang makita ni Harrieth na galit ako, dapat ay nakangiti at masaya lamang ang nakikita niya. Hindi dapat masira ng mga pangit na iyon ang mood ko lalo pa’t kahapon pa ako malungkot.

wika ni hira "Hira higit na makapangyarihan ang mga Biyadhi laban kay Luna tanging mga Sangre lamang ang hihigit sa kanila." "Bilang duwende at kasapi ng mga Sangre, pagbigyan niyo ang aking kahilingan na pabayaan si Luna sa nais niyang gawin, Mahal na Prinsepe sa pagsapit ng takdang oras maiintindihan mo ang lahat ng ibig-sabihin ng aking mga winiwika." Wika ni Hira na ngayon ay nakaluhod sa aking harapan.

Marahil ay kaagad siyang mauunawaan ng pamilyang ito. Malakas na humuni si Sky habang magkahinang ang kanilang mga mata, wala sa loob na maingat na inilahad ni Hareth ang isa niyang kamay sa ere na parang sinasabi nito na walang lalapit at hayaan ang ibon. Pagkatapos na humuni ni Sky ay malakas niyang ipinagpag ang kanyang mga pakpak. Mabilis na itinagilid ni Hareth ang kanyang katawan ng biglang dumaan ang ibon sa kanyang tabi at lumipad ito palayo. Parang may kung anong damdamin ang nag-uutos sa binata at mabilis na sumakay sa kanyang racing car.

Buti nalang at makaraan ang ilang minuto, nasa Cybertech na kami. "Naku, ang saya naman ng bungad mo sa umaga, girl." Nakangiting wika ni Maye. "Kasi naman, nakauwi na si Mama from their honeymoon in France." "Oh, really? Dahil lang ba 'yan sa pag-uwi ng Mama mo? Or you are inspired because of someone else?" "Oo nga, napapansin namin lately, parang inspired na inspired ka, girl." Pagsang-ayon naman ni Rica.

Agad siyang napakunot sa sobrang init at tinawagan ang family doctor. ****** Sa panaginip, nakulong si Hiraya sa isang bangungot. Malabo at madilim ang tagpo—malakas na ulan, nakabibinging kulog. Naglalakad siya mag-isa sa isang desyertong kalsada, may hawak na payong. Tensyonado ang bawat nerbiyos niya. Parang walang katapusan ang daan. Umuugong ang hangin sa kanyang tenga. Ang kadiliman sa unahan ay tila kuko ng demonyo.

(Pre-Chorus) “The gravity pulls, but I’m learning to fly On the wings of a whisper, a soft lullaby. No map in my hands, just the heat of your name A flicker of hope in a world set aflame.” Napatigil si Sirius. Ang kanyang princely face ay napalitan ng wagas na pagkamangha. Sa bawat hakbang ni Haven, tila binubura ng kanyang boses ang bawat Acoustic Trauma na pinagdaanan nila sa New York at London. Sina Orion, Neptune, Rigel, at Archer ay napatayo rin

Kahit pagkatapos ng ilang taon, ikaw pa rin. Pagkatapos ng paghihirap, it’s still you who makes me feel this desperate for love. How could this be possible, Izo? How can I possibly stop? For a moment, I felt like I couldn’t move. Sa sandaling ito, parang ayaw ko nang umalis. Ayaw kong ilayo ang titig ko sa kaniya, natatakot na baka hindi na maulit pa. Yet I know that I have to.

Dahilan para sunod sunod narin ang aking malalakas na alolong! Aaaaasaaa uuuuuuuuhh aaaauuugggghh! Sh******t F*cccck me! Faster! Ang SARAP!!!!!!!!!!!! ang huling sambit ko nang maramdaman kung nilab*san na ako,Ganun din si Dave... Na halos magkasabay kaming Napa-igtad sa labis na "SARAP.