Hiraeth Mga Nobela at Kwento

"I know naman na nasaktan ka but Hira lost her son at nahulugan pa sya. Alam kong galit ka talaga pero sana wag mong sabihin na deserve nya ang nangyari sa kanya." "What the fuck are you saying Zertyl?" Naguguluhang tanong ni Veyra. Napakunot noo ako. Mali ba ako? "Where did get you that fake information? Hira didn't lost Hexus but yes she experience miscarriage because of her stupidity— Im sorry but it's the truth Zertyl."

Sahara is living door next to her and she was so pretty, ngunit napaka mahiyain nito and just like her Sahara is on run. Sa ilang buwan na pamamalagi niya doon magisa they became close to each other. Hara was a nice woman ngunit kagaya niya na may tinatakbuhan din sa nakaraan, she was hiding because of Max and Hara was hiding because of her step father na plano itong ibenta sa isang mayamang negosyante.

“Bawat segundo ay natutunaw Tumutulo parang luha Humuhugis na parang mga puting paruparo Kailan kaya mahahalata Ang pighati sa ilalim ng iyong mga tawa? Kahit mawala ka pa Hinding-hindi mawawala Ang damdamin ko'y sa 'yong sa 'yo…” “Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo…” napasabay ako sa pagkanta. Alam ko naman din ang susunod na liriko. Napangiti siya sa akin

"Pero Raven, hindi pwedeng dito tayo habambuhay. Remember that at the end of the day, you need to face the reality. Hindi pwedeng palagi mong tatakbuhan ang realidad." "Tama. Raven, makinig ka sa kanya, parang awa mo na," naiiyak na sabi ji Hiraya habang binabagtas niya ang walang hanggan na lugar kung nasaan siya ngayon. "Teka nga, akala ko ba gusto kong manatili dito? Ano nangyari?" "Basta...." Naihampas nalang ni Hiraya ang kanyang kamay sa puno ng sanga na nasa harapan niya, "Lakad ako ng lakad! Takbo ako ng takbo, pero wala namang katapusan ito!"

And her soul was forever trapped inside the book. In their loving memories and missing souls who failed to return home... HIRAETH. [BOOK CLOSED]

“Papuntahin mo dito agad bukas, sayang ang isang araw naming dito!!!” Galit na galit ito na nag-walk out muli. Ano kayang tumatakbo sa isip non? Naglakad lakad ako sa dalampasigan, dumadampi ang init ng araw sa balat ko. Tinitigan ko ang dagat at napabuntong hininga na lamang ako. Parang ang bigat ng utak ko. Naglakad pa ako nang sa di kalayuan ay natanaw ko si Sir.

Nag-focus muna siya sa pagmamaneho. Kumunot ang noo ni Hira nang makalipas ang halos kalahating oras ay nakita niyang pumasok ang kotse sa loob ng isang malaking gusali. Kung hindi siya nagkakamali ay isa ‘yon condominium. Masama niyang nilingon ang katabi matapos nito mag-park. “Where are we?” Nagdududang tanong ni Hira. Tiningnan ni Jarret si Hira bago inalis ang kanyang seatbelt. “In my condo—” “What the hell—” “No arguments. Let's go!.” …

mahinahon kong sabi. “Okay… later na lang,” Jas finally sighed niya. “Pero kailangan kong sabihin muna kay Rhyd para siya ang maghatid sa akin.” Hyra hissed loudly enough that I was sure even the neighbors heard her. “I think it’s time na para umalis ako sa friendship na ‘to! Ayaw kong umiyak ang pamilya ko dahil namatay ako sa oppression!” dramatikong sigaw ni Hyra.

​Sariah’s POV ​Ang tubig mula sa sprinkler ay humahalo sa dugo sa sahig, ginagawa itong madulas at mapula. Sa gitna ng kaguluhan, nakita ko si Hades na sumusugod—hindi bilang isang taong takot mamatay, kundi bilang isang diyablo na handang bumagsak kasama ang impiyerno. ​BANG! BANG!

Sabi ni Zandro na nagpatigil samin. " Alam niyo ba ibig sabihin ng H.D?! Huh?!" Nagkatinginan kaming dalawa ni Nilo. Sabay umiling. "Hidden Desire mga engot! Grabe bagay nga kayong dalawa mga bopols!" "Sabagay hindi naman talaga perpekto ang life! Adonis at Dyosa pag pinagsama di perfect ang kalalabasan mga engot! " Grabe namn siya kaya bigla akong napamewang sa sinabi ni Zandro.