His Loss Novels & Stories

With sadness. Not longing. “You were everything,” she admitted. “And that was the problem.” Because she made him her world. While she was just an option in his. He sank to his knees. Actually sank. “I can’t lose you.” “You already did.” And for the first time— He understood what that meant. Not physically losing her. But losing access. Losing control. Losing the version of her that worshipped him. “I’ll wait,” he said. “I don’t need you to.”

At sa bawat sandaling lumilipas, mas lalo niyang natatanaw ang dating Trixie, ang babaeng minahal niya, pero pinili pa ring sirain ang mayroon sila. And that was more than any game, was his greatest loss.

Sakit, ang daming sakit na hindi ko alam kung paano paghihilumin. "Did you really lost it or sinadya mo lang maiwala dahil hindi naman mahalaga 'yun sa'yo?" Hinawakan ko ang wedding ring sa'king daliri, hinaplos ko ito at ang daming alaala na nag-flash sa isipan ko. "I lost it in the campaign rally in Laguna." He explained but I know I won't believe with that stupid explanation. "You don't need to explain further... I understand." Ngiti ko sa kaniya pero patuloy pa rin na umaagos ang masaganang luha sa mga mata ko. "I guess...this is our goodbye?"

"Damn! Are you alright, dude? Cali?" "I lose." Mahinang tinig niya ang narinig ko. "We saw what happened. That's okay. He drives dirty." Trieve comforted him as he tapped his arm. Napatingala ako at pumikit. Parang hindi ko yata kaya na makita siyang disappointed sa sarili. Biruin mo iyon, natalo ka sa sarili mong race track.

At ngayon, ginugulo ni Tyler ang lahat dahil sa isang bobong kasinungalingan na hindi sana dapat nagsimula. Siya ba ang susunod na mawawala sa amin? Isa na namang heartbreak na kailangang malampasan? Ang puso ay matibay, pero hindi indestructible. Kapag nabasag, hindi na ito bumabalik sa dati. Laging may naiiwan na peklat. Kahit mag-fade, hindi ito tuluyang nawawala. Ang loss ang gumagawa ng pinakapangit at pinakamabagal maghilom na mga peklat sa lahat.

"At no'ng gabing sinabi sakin ni Mom na ma e-engaged ako kay Cedrick. Sobrang nagalit ako sa kanya, na badtrip ako. Sinubukan kong mag explain na kung pwedeng ako na lang ang pumili ng taong mamahalin ko pero hindi pumayag si Mom. Nagtalo kami no'ng gabing 'yon hanggang sa babaan ko siya. Nagmaneho ako ng sobrang bilis dahil sa nadala ako sa galit. At hindi ko naman aakalain na mauuwi sa aksidente ang lahat." Natahimik ako matapos niyang i-kuwento ang totoong nagig dahilan ng aksidenteng natamo ni Kendall. Hindi na kuwento sakin 'yon ng Lolo niya. And I think wala sigurong alam si Lolo na ganito ang dahilan ng aksidente. Tapos napatingin sa mukha ko si Kendall. "You know what, tama nga si Lo

yumokod ito bago umalis ng aking opisina. Alam ko naman eh, ako nalang ang umaasa. Kahit ang sariling pamilya nito ay sumoko na sa paghahanap sa kanya. Alam kong kasalanan ko dahil nagpakalasing ako noong gabbing iyon. Dahil kung pinigilan ko ang sarili ko na magalasing ay hindi mangyayari ang nangyari dati. Ang nangyari na wala naman akong alam. ~~~~~

“Lessi suffered depression. She almost lost everything she worked hard for. Maging ang sarili ay muntikan na niyang tapusin.” Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam iyon. There’s no news about it… “W-What do you mean?” kunot-noong tanong ko sa kanya. She turned to face me with a sad smile on her face. “She was bashed. I mean hindi naman nawawala iyon kung artista ka. But that time, hindi lang naman kasi iyon ang problema niya. She almost lost someone she loves the most. Sinabayan pa ng pambabatikos sa kanya, kaya hindi na niya napigilan ang sarili niya. Sakto dumating si Alejandro, right before she lost her consciousness.”

malungkot na wika ko. Agad kong pinunasan ang luhang dumaloy at huminga ng malalim. "I'm sorry for your loss Shin. Hindi ko alam na dumaan ka pala sa matinding pagsubok. Sana man lang nadamayan kita" ani ni Mr. Suarez sa akin. "Okay lang po Mr. Suarez. Kaya ko naman. Kasama ko naman ang pamilya ko" sagot ko naman sa kanya.

dismayadong sabi niya. “Pero ilang beses ka ng nasaktan—” “I’m used to it. Trust me, I’m very used to it.” Matagal ko siyang tinitigan sa sinabi, parang ang lalim ng ibig niyang sabihin doon. “I’m okay with losing them. It might be a big loss for my company, but if I lose you, I think I’ll lose my sanity..” Seryoso niya iyong sinabi, ngunit hindi lahat sa mga ‘yon ay naunawaan ko.