It's Your Loss Novels & Stories

Sa totoo lang ay natatakot lang naman siya kapag biglang maiisip iyon pero ang umookupa talaga sa buong utak at isipan niya ay si Ashton. “Ashton, alam ko na hindi mo ko naririnig pero gusto ko lang na malaman mo kung gaano ako kasaya na dumating ka sa buhay ko. Those moments with you are the happiest moments in my life. I’m sorry if I couldn’t tell you all about this when I still have you. Kasi pinangunahan ako ng takot ko. Takot na pati ang kamalasan ko ay mapunta sa iyo. Hindi ko ginustong mawala ka sa buhay ko pero ayaw kitang mahirapan ng dahil sa akin. Ayokong maging pabigat sa iyo. Alam ko na hindi ka sanay sa mahirap na buhay kaya akala ko na hindi mo kakayanin iyon. Patawarin mo ako

ang malumanay niyang pagkakasabi rito. "Vicky, matalik mong kaibigan si Vanessa. Masasaktan siya kapag nalaman niyang ikaw ang babaéng pinaghihinalaan niya ngayon. Can you afford to lose your best friend? I'm sorry, this is all my fault. Ginawa kong kumplikado ang lahat. Hinayaan ko ang lahat!"

“Damn, you’re in trouble, tandaan mo may amnesia si Liam. Anytime pwedeng bumalik ang alaala niya at pwede ring bumalik si Lara sa kanya.” “If my feelings for her is true then I’ll fight for her,” determinadong pahayag ni Clark. Tinapik naman siya ni Jordan sa dibdib. “Asshole, you just met.” “I know but what can I do, nabubulabog ang puso ko e.” Sabay lingon sa pintuan ng bahay ni Lara. “Bro she just got divorced ano ka ba?” “I know but there’s a saying that A man’s loss is another man’s gain, so why losing a chance?”

Parang nanuyo ang lalamunan ko, I was such a loser. “You don’t care on what I feel and I don’t use him Seven because I don’t want to lose somebody that is special for me and it's him”

Paulit-ulit nitong pinapaalala lahat ng ginawa nila Mommy, lahat ng pain na pinaranas nila sa akin. One more thing is I lost many things na, not only pala. I lost persons on my life, nadamay sila kahit hindi naman dapat. Topher, Katrina and Ate Grace, I miss them so much. But I don't know how will I face them after what I did.

sabi nito kaya bigla kong naalala yung mga araw na gustong gusto ko si keith pero pinapalayo ako lage ni iczeh. " jazz, do you wanna know how did you lost your memory?" dagdag pa nito. ni hindi ko ito nililingon. naguguluhan ako sa mga sinasabe nito. " it is when our mother died. she died infront of you." sabi nito. bigla naman pumintig ang ulo ko na may kasamang pagkirot. napakapit ako sa ulo ko kasabay ng pagguhit ng mga larawan sa aking isip. may magandang babaeng nakangiti saken na pinapaalis ako. teka.. sino naman yon?

Niyakap ko siya pabalik at ipinatong ang noo sa balikat niya. Hinagod niya ang likuran ko at hinayaan lang akong umiyak sa mga balikat niya. Naririnig ko ang mga boses ni Ace, ni kuya at ni daddy sa likuran namin. “I just lost my friend. Why do I have to get through this again?” “Why can’t I just have a friend mom? What’s wrong with me?” “There’s nothing wrong with you Nico. They just failed to acknowledge your efforts. It’s their loss.”

mabilis na paliwanag ng Tita niya. Although her remarks seem to have a double meaning, I nonetheless felt relieved by it. Mabuti naman at nilinaw dahil hindi ko alam talaga kung ano ba ang dapat kong i-react. Gusto ko lang din namang maging friendly hanggat maaari. With an irate tone in her voice, Garette yelled, "Pwede mo naman kasi sabihin agad yung ganoong point. Tita, you're risking my friendship here."

Nariniig kong bumuntong hininga siya "Hindi ko alam na ganito na pala ang nangyayare sayo Bes, P-paano yung baby mo?" "Hindi ko alam, basta sa ngayon ayaw ko munang malaman niya" "Ipapaalam mo ba kila Tita yan?" "Sa ngayon hindi muna siguro.. sayo ko palang sinabi" I saw sadness on her face, kaya ngumiti ako "Ano bang maitutulong ko bes.. para naman may katuwang ka"

Ramdam ko sa boses nito ang pang-uuyam sa akin. "I am ambitious person." "But it does not mean you can always get what you want," kontra nito. "Maybe He has a another plan for me. I only did not able to get one thing in life that I want and now I am very thankful that I lost it. Losing it is not a loss after all," mapanuyang saad ko. Walang emosyong ang mukha nito na nakatingin sa akin habang pinaparinggan ko siya. Gusto ko lang ipamukha sa kaniya na hindi siya kawalan.