His Loss Novels & Stories

I lost her very suddenly and I don’t know what to feel. I wanted to ask my father about what happened to my mom but he already disappeared. Nawala siya agad at alam ko, naiintindihan ko na wala naman talaga siyang pakialam sa akin, sa amin ng mama ko. Ang sakit na habang nakaharap ako sa hugis parihabang semento na may nakasulat na Criselda Vox Salmiente ay nararamdaman ko naman ang aking pag-iisa. Na kahit ilang metro sa likod ko ay nakatayo roon ang magandang babae kasama ang dalawa nitong anak ay pakiramdam ko parin ay nag-iisa ako at di na babalik si Criselda. Hindi na siya babalik at iniwan na niya ako. Iniwan niya ako sa amang ayaw naman sa akin.

he looked at me sadly with regret in his eyes. "Things changed...because of me. It's my fault." he whispered. "When I lost you Z, I also lost the will to continue this house pero naisip ko na kailangan ko tong tapusin. Ito na lang ang natitira sa pangarap natin kaya kailangan ko itong ipagpatuloy para sayo." Biglang lumakas ang paghikbi niya kaya niyakap ko siya ng mahigpit. He started crying hard again in my shoulder.

'Yon ay dahil mahal ko siya at hindi ko kakayanin kung mawawala siya sa akin. Nag-focus na lang ako sa kumpanya ko at ginawaan ko pa nga siya ng sa kan'ya dahil lang sa dahilan na ayoko siyang mawala sa akin. But I still lost him. After I lost myself, I lost him in the most painful way. Who would have thought that all my sacrifices would end up this way?

He wants Reigna back into his life and makes his mistake right. He took a deep sighed, “ I am really sorry for the mistake I’ve done to you. I just want to make the things right. Hopefully you will forgive me.” “You done with your mistake but thank you for apologizing.” Her expression softened. A heavy heart appears in his chest. He just stared into nothing until she heard a call end sound. All he knew was that she lost a rare thing that will not come back to him anymore.

"Kahit ilang beses akong kalabanin ng buong mundo ay wala akong pakialam.." Napailing siya. "Nothing ever scared me more than the possibility of losing you." Mas lalo akong napaiyak. At wala na akong pakialam kung gaano ako ka-ugly umiyak sa mga oras na iyon. Because I felt exactly the same. "I lost years with you," his voice broke. "I lost years with our daughter." Lumunok siya. Trying to hold himself together. "But even after all that..."

“Damn, you’re in trouble, tandaan mo may amnesia si Liam. Anytime pwedeng bumalik ang alaala niya at pwede ring bumalik si Lara sa kanya.” “If my feelings for her is true then I’ll fight for her,” determinadong pahayag ni Clark. Tinapik naman siya ni Jordan sa dibdib. “Asshole, you just met.” “I know but what can I do, nabubulabog ang puso ko e.” Sabay lingon sa pintuan ng bahay ni Lara. “Bro she just got divorced ano ka ba?” “I know but there’s a saying that A man’s loss is another man’s gain, so why losing a chance?”

which is us. Masaya na kami nina Mama noon, lalo na nang isinilang si Julie. But expect the unexpected. He had an accident at the Dapo Rama Park which was under construction before. We lost everything. Suddenly, I understood viscerally what it meant to experience loss the way other people did, to understand that perfection and happiness weren't permanent states, they could disappear in an instant. I looked at Limuel, agad ako nag-iwas ng tingin nang makitang malabo ang tingin ko sa kaniya dahil sa pamumuo ng luha sa aking mata. I gulped and took another bottle of beer.

Kaso di ko magawa dahil nahihiya ako sa kanya kahit nagkainin na kami at lahat lahat wala akong lakas ng loob na gawin iyun kaya hangga't kaya kong pigilan pinigilan ko ito. "Wa-wala na po ang lo-lolo ko" Nauutal na sabi ko. Nakitang kong nabigla ito sa sinabi ko pero mabilis ding nagbago ang expression ng mukha nito. " I'm sorry for your loss"

Huminga nang malalim ang biyenan at hinagod ang likod ng palad niya na para bang inihahanda siya sa anumang mang bomba na sasabihin nito. “TJ is…lost.” Nahihirapan siyang i-digest ang sumunod nitong sinabi. Ayaw iyong tanggapin ng sistema niya. Lost. Nawawala. Naglalaro kaagad ang iba-ibang senaryo sa isip niya. Kung nasaan ang anak niya, kung sino ang kasama nito, kung kumakain na ba ito o nag-iiyak kaya.

Sagot ko sa kanya. Bago kasi ako umalis ng Hotel kaninang umaga tinanong ko ang guard at sinabing may pumunta don para tignan din ang cctv, pero walang may makuha dahil nakapatay ang lahat na cctv sa gabing 'yon.