Novel & Cerita History Repeats Itself Meaning

Masaya na siya sa pamilya niya at hindi na siya kailanman dapat pa na magpaapekto sa isang tao na matagal na niya na tinalikuran at kinalimutan. Pero bakit nga ba na kahit na tinalikuran na niya at pilit na kinalimutan ay gumagawa pa rin ang pagkakataon ng paraan upang sila ay magtagpo muli? Ano pa ba ang dahilan at kinakailangan pa na muli na magkrus ang mga landas nila? Ito ba ang kan’yang karma dahil sa ginawa niya na pagtatago sa anak nila?

Pero puso ko… ibang kwento ang sinisigaw. Ilang beses kong nilunok ang natuyong lalamunan ko bago magsalita. “George… you don’t know how many nights I wanted this, wanted to hear these from you. Pero natatakot ako. What if history repeats itself? What if we hurt each other again?” Hinawakan niya ang kamay ko, mahigpit, mainit. “Then we’ll fight for it this time.”

Hindi ito perpektong katapusan. Walang grand redemption arc. Ngunit may tuloy-tuloy na pagpili— na sa bawat pagkakataon, huwag nang ulitin ang dating pagkakamali. At minsan— iyon na ang pinaka-makatotohanang anyo ng pag-ibig.

Tumingin si James sa kanya, hindi maintindihan ang kahulugan ng mga salitang iyon. Paliwanag ni Melinda, “The Primeval Age is history. Ito ay nakaraan, at hindi ka nararapat doon. Kapag tumungo ka sa Primeval Age, ang bawat kilos at salita mo ay maaapektuhan ng Karma. Kung gagawa ka ng mga bagay na magpapabago sa takbo ng kasaysayan, magdurusa ka ng malakas na Karma. Kung mas maimpluwensyahan ang iyong mga aksyon, mas magiging mapanganib ito."

Bahagya na kasing dumidilim ang kalangitan tila nagbabadyang umulan ng malakas. May animo'y pilit umuukilkil sa kaniyang isipan na hindi niya mawari. Pakiramdam niya kasi nangyari na ang mga bagay na ito dati. Para bang deja vu, nakita na niya ang sariling pinapanood ang isang itim na sasakyan na papalayo mula sa kaniya.

Our story is not a movie, hindi pwede na i-rewind ng ganoon nalang. And pwede lang naming gawin ay i-replay iyon, but pero ang feelings habang paulit-ulit na alalahanin ay magbabago. That’s how it works.

Hindi niya alam kung anong mangyayari—pero sa dibdib niya, may dasal na paulit-ulit na inuusal: Sana… may mahabag. 📖Mensahe sa mga Readers 🤍 Mga mahal kong mambabasa, kung nagtataka kayo kung bakit tayo muling bumalik sa Book 1, ito ay dahil may mga kwentong kailangang marinig—mga kwentong matagal nang tahimik, ngunit mahalaga sa kabuuan ng istorya. Sa pagbabalik na ito, bibigyan natin ng tinig sina Drick at Lyka.

Pinilit kong ikalma ang sarili ko habang tumatakbo ang mga ideya sa isip ko. Baka coincidence lang na pareho ang pangalan. Baka coincidence lang na pareho kaming nawalan ng mga mata. Baka coincidence lang na pareho kaming nasangkot sa bidding noong mga panahong iyon. Baka coincidence lang na parehong nangyari iyon twenty years ago. Napapikit ako sandali. Coincidence. Iyon ang salitang paulit-ulit kong pinanghahawakan para pigilan ang sarili kong isip na gumawa ng mga koneksyon na maaaring wala naman talaga.

At sa tuwing nakikita ko siya, mas lalo lamang bumabalik sa alaala at ang sakit ng nakaraan Mga nangyari sa nakaraan na parang isa pa ring multo na nakasunod sa akin. Ewan ko ba, ilang beses ko nang kinumbinsi sa sarili ko na matagal nang nangyari iyun. Na dapat ko nang kalimutan ang lahat-lahat.

I angrily cut her words off. She hissed. “Kapag nagising na si Dylan sa katotohanan, sigurado akong babalik din siya sa akin at iiwan ka. Besides, history really repeats itself, right? Para namang bago pa sa ‘yo na iwan—“ Hindi ko na pinatapos pa ang sasabihin niya at muli na siyang sinampal. Unlike earlier, it was much harder.