Novel & Cerita History Repeats Itself Meaning

“Akala ko ba matapang ka? O baka… takot ka lang sa katotohanan?” Napabuntong‑hininga ako, itiniklop ang mga kamay sa mesa. “Wala akong tinatakot, Tiyo. Kaya nga nandito ako—para tapusin ang usapan na sinimulan niyo noon pa.” Ngumisi siya nang mapakla. “Tapos? Wala namang katapusan ang mundong ‘to, Leo. Cycles repeat… history repeats… and blood always demands blood.”

Dahil naniniwala akong darating din ang araw na ang mga problemang ito ay magiging bahagi na lamang ng mga alaalang nalampasan ko. Paulit-ulit silang umiikot sa aking isipan na parang walang katapusang alon na paulit-ulit na humahampas sa dalampasigan. Kahit anong pilit kong kalimutan o isantabi ang mga ito, patuloy pa rin silang bumabalik. Sa bawat sandaling mapag-isa ako, mas lalo silang lumalakas at mas malinaw na naririnig sa loob ng aking isip.

Ako ang humiling kay Liam na huwag ipahalata sa mga tao rito kung ano man ang namamagitan sa aming dalawa. Actually, parang nangyari na nga ito noon pero hindi ko lang lubusang matandaan. Being entangled with the boss, everything was keenly familiar. Like history was repeating itself between the two of us.

What happened to the first cursed until the next was the same consequence, they felt sad and full of guilt. But, as the book of records and prophecies states, 'the past shall return again, and when it does return again, what is broken must be repaired, and it must be replaced with good memories' hindi man maintindihan ang binigkas na mga salita, dahil wala naman akong ibang alam sa totoong nangyari noon. Pero ang alam ko lang gawin ngayon, ang anak ko. Kailangan kong pahalagahan.

Gusto na ni Matilda na yakapin ang binata para patahanin ito but also, a huge part of her wants to hear kung ano pang sasabihin ni Gideon. And Gideon said something na mas nagpagulo sa utak ng dalaga. "I won't let history repeat itself."

Ang mga salita sa screen ng telepono ay tila lumabo nang magkasama, na bumubuo ng isang kalagim-lagim na echo ng nangyari limang taon na ang nakakaraan. Ito ay kapansin-pansing katulad ng nangyari limang taon na ang nakakaraan. Hindi ko maalis ang pakiramdam na ang impluwensya ni Michael ang gumaganap dito. Ang maselang orkestrasyon ng mga kaganapan, ang timing, ang katumpakan-lahat ito ay tumutukoy sa kanyang pagkakasangkot. Ang mga sugat mula sa nakaraan ay muling binubuksan, at ako ay nahaharap sa malupit na katotohanan na ang nakaraan ay hindi kailanman tunay na umalis sa atin.

“I was head over heels for you before, and that was before. It was from the past… nakalimutan ko na nga ‘yon, and now you're bringing it back again? What happened in the past will stay in the past…” “I don't believe you that you have already moved on.” Hindi niya maiwasang hindi mapataray sa sinabi nito. Gusto niyang bulyawan ito para ipa-intindi ang lahat ng sinabi niya. Kailangan pa ba niyang ulitin at i-emphasize ang lahat para lang maintindihan niya?

Sila ang naging first love ng isa’t isa, ngunit maraming pagsubok at balakid ang dumating sa kanilang pagmamahalan hanggang sa tuluyan silang nagkahiwalay. Lumipas ang maraming taon, at nang muli silang magkita, pareho na silang matagumpay na propesyonal. Sa hindi inaasahang pagkakataon, muling nagbalik ang damdaming minsang nawala at unti-unting nabuhay muli ang kanilang pag-iibigan. Nagustuhan niya ang kuwento dahil para itong “first love never dies.” Isang pag-ibig na kahit pinaglayo ng panahon at pagkakataon, ay muling nagtagpo sa huli.

"So what's the plan?" Pinagdikit at pinaglayo niya ang palad niya. "Since your memories are coming back, Xeno-" "How sure are you?" pangungulit ko sa kanya. Ewan pero gusto kong ma bad mood siya. He just glared at me, pero nawala rin 'yon agad. "I'm positive dahil once, na na-expereince mong panaginipan ang dati mong mga alaala when you have dissociative amnesia, means that it will happen again. That's because, re-experiencing those dreams means you are ready, Xeno."

Masaya na siya sa pamilya niya at hindi na siya kailanman dapat pa na magpaapekto sa isang tao na matagal na niya na tinalikuran at kinalimutan. Pero bakit nga ba na kahit na tinalikuran na niya at pilit na kinalimutan ay gumagawa pa rin ang pagkakataon ng paraan upang sila ay magtagpo muli? Ano pa ba ang dahilan at kinakailangan pa na muli na magkrus ang mga landas nila? Ito ba ang kan’yang karma dahil sa ginawa niya na pagtatago sa anak nila?