Novel & Cerita Hopeless In Tagalog

Tumikhim ako para iwasan ang mahulog sa malalim na pag-iisip. Yumuko ako at lumuhod sa harap ng puntod nila. Hinaplos ko ang kanilang nitso at tinitigan ito ng matagal. "Alam kong pinapanood niyo ako diyan sa taas, Mom, Dad. I really miss both of you, it's still hard for me to accept it but... I can't do anything about it. Siguro 'yung pag-seek nalang ng justice sa pagkamatay niyo ang magagawa ko, I hope you're both okay there."

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Hopeless , and broke. Lahat na ata ng may less ay puwede nang maibato sa akin dahil sa sitwasyon ko ngayon. Saan na ako nito pupulutin?

ganting sabi naman niya sa kaharap habang sapu-sapo ang sugat na tigmak ng dugo. "Por qué no?(Why not?)" tanong pa nito gamit ang wikang Español na naiintindihan naman niya. "Napakarami sa bansa ninyo ang may gustong humawak ng drugs! Even the government officials ay lulong sa pera at droga! Napakadali para sa aming mag-operate sa bansa n'yo dahil halos corrupt ang nasa gobyerno!"

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

There's still hope even if there's no more hope. Natahimik kaming dalawa sa loob ng ilang segundo bago magsalita muli ako sa kanyang harapan. "I'm not going to say you're wrong in your answer because you're right, dude. Imposible na talaga but we're still hoping na puwede pa talaga kahit wala na talagang pag-asa pa. Ayaw ko talaga na iwan si Camille na nobya ko. Mahal ko siya. Ayaw ko na maghiwalay kaming dalawa dahil lang sa problemang 'yon na hindi na siya puwedeng magbuntis pa. Ayaw ko na mangyari 'yon ngunit wala, eh. Wala kaming magagawa. This is the truth we need to face. Kaya nga hindi ako pumayag o sumang-ayon sa nais ng mga magulang ko kahit ulit-ulitin pa nila na sabihin 'yon sa ak

Biglang may humila sa braso ko. @deathwisH

Nagpalutang-lutang siya sa dagat at marami ang sumisigaw at humihingi ng tulong. Isa si Tata sa nakita niyang nahihirapan kahit may suot na life jacket dahil nag-panic na ito. Sila lang ng ama noon ang nag-travel, regalo para sa kaniyang kaarawan. Nilapatan niya ito at pinakapit sa isang bagay na lumulutang sa tubig. Hinawakan niya ng mahigpit ang kamay nito nang lumakas pa ang alon na humahampas sa kanila. Sabay silang nagpaanod sa alon hangang sa napadpad sa isang hindi mataong isla.