Horse Play Novels & Stories

Pero nang makasakay na kami, halos humalakhak ako buong araw nang makita ang panginginig ng kamay at tuhod niya habang nakasakay sa kabayo ng carousel. We were all enjoying and laughing while riding the horses. Para kaming mga bumalik sa pagkabata. Tuwang-tuwa si Apollo dahil pakiramdam niya daw ay isa siyang knight-in-shing-armor na nakasakay sa kabayo. 'Yong tatay niya naman ay tahimik at nakapikit habang mahigpit ang hawak sa stick. Minsan nga ay napapasigaw pa siya sa bawat pag-ikot, pagbaba at pagtaas ng kabayo kaya natatawa kami sa kanya. I admit that I'm enjoying seeing him suffer in the rides. Alam ko na mahina talaga ang loob niya sa mga ganito, kaya hindi ko mapigilang matuwa kapag

Humakbang siya palalapit dito nang makita ang hindi tamang posisyon ng mga paa nito na nakaapak sa tread cover. "Baka ho masprain kayo," lakas loob niyang sambit. Maaskad ang ekspresyon ng mukha nitong tumingin sa kanya. "I know how to ride a horse." Hindi niya nais na maoffend ito ngunit tila iyon ang dating para sa dalaga. Napatingin ito sa dala niyang basket bago muling itinuon ang atensyon sa kanya. Nagsalubong ang kanilang mga tingin. Kung posibleng lumabas ang puso niya baka kanina pa 'yon wala sa kanya at lumapit na dito. Nakakapanibago man ang gan'ong pakiramdam para sa kanya, natutuwa pa rin siya.

sinubukan kong itanong kung nasaan si Percival, nasa bayan daw ito sumama sa mga nagdeliver ng Prutas at gulay. Sinubukan ko din hanapin si Tita Dolor, pero wala din sya umuwi daw sandali sa bahay nila. Nagpasya nalang akong puntahan sila Grumpy, Sleepy at Bashfull. sakto naman pare-pareho silang nasa kulungan. Grumpy and Sleepy were both Arabian horses, but Bashfull was a Friesian—and out of the three, he was my favorite. Just like Tita Dolor said, he was affectionate and incredibly loyal to the person who cared for him.

O sadyang maganda lang talaga ako at he's quite interested in me, na talaga. The color of the horse I chose is white. Well, he's a he and kind of gorgeous. 'yung horse tack and equipment lang na ginamit sa kabayo ay saddle, bridle, half pad and saddle pad lang. I'm good naman na. Maddy asks, seeming a little worried, "Are you sure you're really good at riding horses?" "Yep, I'm good. Gusto makipag unahan pa ako sa inyo mamaya, e," sabi ko at tinawanan nalang siya. He cocked his head to give me a sideways glance. I'm getting absorbed once more by his sharp gray eyes.

Lahat sila ay nakasuot lamang ng kupas na maong na pantalon na pinaresan ng boots. It seemed that they were racing and showing-off their skills in riding a horse. I couldn’t help but to admire how cool they were, because equestrian was really difficult, especially that you needed to be physically and mentally fit, have patience, and most of all have knowledge in taming a horse. Ngunit naagaw ang aking atensyon ng isang lalaking mabilis magpatakbo ng kulay itim na kabayo. Nahabol pa niya ang mga nauna sa kaniya.

Si Darryl, Yvette, at iba pa ay nagpalitan ng hitsura ng sorpresa at sumugod pasulong. Pagdating nila sa gilid, lahat ay nagulat! Nakita nila ang isang pigura na sinuspinde nang tahimik sa gitna ng alikabok at usok. Ang pigura ay nakasuot ng damit na may sira, ngunit isang nakakatakot na hininga ng aura na natutuyo mula sa kanyang katawan. Ito ay ang White Horse! Ang lakas ng White Horse ay nadoble matapos siyang kumuha ng halos isang daang tabletas. Mukha siyang nakakagulat nang hawakan niya ang nag-iilaw na Sky Breaking Ax sa kanyang kamay.

"Sunshine meet Pocholo. He is an Arabian black horse, my big buddy." The horse neighed as if he understands that Ford is introducing him to me. He is a very handsome black horse. He has a finely chiseled head, dished face, long arching neck and high tail carriage. "Poch, this is my Sunshine, the one I'm telling you before, my baby." Ngumiti siya sa akin at nilahad ang kamay para lumapit sa kanya. "Come here Baby. Don't be scared, Pocholo is a nice boy."

Ang kabayo ay makintab at mukhang mailap, pero hawak ito ni Jasper nang may buong kompyansa. Zoey's gaze was completely fixed on the man, utterly unable to look away. Tall and imposing, his long, sculpted legs clad in leather boots were enviable. Leading the powerful horse under the fading light of the sun, he strongly resembled a noble, wealthy, and handsome prince straight out of a classic comic book. He was perfect. At ang lalaking ito ay ganoon na lamang kalupit na biglang pumasok at nambulabog sa kanyang tahimik ngunit magulong buhay.

Naalala ni Bettina ang babala ni Leon, at biglang bumigat ang dibdib niya. “Attorney Evander… nagkataon nga.” “Purebred ang ‘Black Night’. Anak ito ng champion. Mabilis, agresibo ang ugali at pumipili ito ng amo. Mas irerekomenda ko ang chestnut horse sa tabi—maamo at matatag ang lakad,” wika ni Evander. “Salamat sa payo, Attorney,” mahinahong sagot ni Bettina. “Pero gusto kong subukan ang ‘Black Night’.”

His jaws are no longer clenching like they are about to break. Huminto na ang golf car namin at agad na akong bumaba. Hindi ako lumapit kay Greg dahil baka magalit na naman si Vander sa misteryosong dahilan na siya lang ang nakakaalam. Tiningnan ko na lang ang equestrian arena. May mga malalaking stallions doon at kasama ang mga trainer nila na pinapatalon sila sa mga obstacle. There are other horses as well who's freely walking like they owned the land. They are in different colors, but usually, dominating ang kulay reddish brown.