Horse Play Novels & Stories

Nagtinginan si Harley at Henley, gulat na gulat. Makalipas ang isang segundo, mukhang may napagtanto sila. 'Kaya pala dehado si Ronnie!' 'Sumalisi na naman ang hayop na 'yun!' 'Napakawalang hiya!' 'Lalaki siya, pero ang dumi niyang lumaban?' 'Pinapahiya niya ang buong kalalakihan!'

Siguro ay dahil sa ginawa kong pagligtas sa anak niya sa car accident 10 years ago "May pagkakataon pa nga na pinaglaban niya ang dalawa sa horseback riding sa rantio nila. Natalo si Sir Harry kaya bilang gantimpala kay Sir Herbert ay siya ang namalakad sa rantio Paradiso. May mga nagsasabing dinaya ni Sir Herbert si Sir Harry kaya siya ang nanalo. Pero mahirap paniwalaan ang mga sabi-sabi lang"Saad pa niya.

"Come, the knight—whithout a shining armor but with a is giving a horse riding for his damsel-in-distress," "No, I'm a raging goddess. I'm a damsel-in-dior," I hold his hand, "but because of your appearance, you think I'm in a general peril? You've got to let me do a little action here." Sumakay na ako sa kabayo, at agad naman niya itong pinatakbo. He physically exhausting the horse as if they are ‘playing up’ by forcing them to trot in circles and keep up a fast pace for a long distance. The cobwebs dangle over us like an enormous canopy. The air is eerily damp and I can make out whispering a voice on his ears.

Halos kalahati lamang ito ng laki ng ibang adult na kabayo. Sinabi ng horse trainer na ang kabayong iyon ay hindi purebred, ganap na itong adult, at angkop lamang sakyan ng mga payat ang pangangatawan. Maamo ito at hindi rin mabilis tumakbo. Pinahintulutan si Naomi na akayin muna ito upang masanay. Lumapit si Francis na nakasakay sa kabayo at inimbitahan si Naomi na sumabay sa kanya, ngunit magalang itong tumanggi.

He would kiss my head every now and then. Tumingala ako sa kanya. “Let's go horse riding? Paunahan tayo,” hamon ko sa kanya. I saw him smirk as soon as I spoke. “How good are you at riding a horse?” tanong niya. Bahagya akong tumawa. “Bakit? Natatakot kang matalo?” panunuya ko. Tinaasan ko siya ng kilay. He chuckled. “I'm not scared I might lose. I'm scared you might get hurt from this,” he whispered. His eyes flickered down to my lips before meeting mine again. “Now answer me… how confident are you at riding a horse?”

“Y-you said you’d take me to see the hill where you used to play as a kid. P-pwede na ba tayong pumunta doon?” Tumango ang binata, naghugas ng kamay. “Yes, of course! I’ll just ask my men to prepare Phoenix.” Napakunot-noo si Elize. “Phoenix?” “Yes, Phoenix is my thoroughbred horse,” umpisa ng binata. “May kalayuan ang burol dito. Mapapagod ka lang kung lalakarin natin. Hindi rin ‘yon maaakyat ng kotse. So let’s just ride Phoenix. You’re not afraid to ride a horse, are you?”

Pero nang makasakay na kami, halos humalakhak ako buong araw nang makita ang panginginig ng kamay at tuhod niya habang nakasakay sa kabayo ng carousel. We were all enjoying and laughing while riding the horses. Para kaming mga bumalik sa pagkabata. Tuwang-tuwa si Apollo dahil pakiramdam niya daw ay isa siyang knight-in-shing-armor na nakasakay sa kabayo. 'Yong tatay niya naman ay tahimik at nakapikit habang mahigpit ang hawak sa stick. Minsan nga ay napapasigaw pa siya sa bawat pag-ikot, pagbaba at pagtaas ng kabayo kaya natatawa kami sa kanya. I admit that I'm enjoying seeing him suffer in the rides. Alam ko na mahina talaga ang loob niya sa mga ganito, kaya hindi ko mapigilang matuwa kapag

Humakbang siya palalapit dito nang makita ang hindi tamang posisyon ng mga paa nito na nakaapak sa tread cover. "Baka ho masprain kayo," lakas loob niyang sambit. Maaskad ang ekspresyon ng mukha nitong tumingin sa kanya. "I know how to ride a horse." Hindi niya nais na maoffend ito ngunit tila iyon ang dating para sa dalaga. Napatingin ito sa dala niyang basket bago muling itinuon ang atensyon sa kanya. Nagsalubong ang kanilang mga tingin. Kung posibleng lumabas ang puso niya baka kanina pa 'yon wala sa kanya at lumapit na dito. Nakakapanibago man ang gan'ong pakiramdam para sa kanya, natutuwa pa rin siya.

sinubukan kong itanong kung nasaan si Percival, nasa bayan daw ito sumama sa mga nagdeliver ng Prutas at gulay. Sinubukan ko din hanapin si Tita Dolor, pero wala din sya umuwi daw sandali sa bahay nila. Nagpasya nalang akong puntahan sila Grumpy, Sleepy at Bashfull. sakto naman pare-pareho silang nasa kulungan. Grumpy and Sleepy were both Arabian horses, but Bashfull was a Friesian—and out of the three, he was my favorite. Just like Tita Dolor said, he was affectionate and incredibly loyal to the person who cared for him.

O sadyang maganda lang talaga ako at he's quite interested in me, na talaga. The color of the horse I chose is white. Well, he's a he and kind of gorgeous. 'yung horse tack and equipment lang na ginamit sa kabayo ay saddle, bridle, half pad and saddle pad lang. I'm good naman na. Maddy asks, seeming a little worried, "Are you sure you're really good at riding horses?" "Yep, I'm good. Gusto makipag unahan pa ako sa inyo mamaya, e," sabi ko at tinawanan nalang siya. He cocked his head to give me a sideways glance. I'm getting absorbed once more by his sharp gray eyes.