Novel & Cerita House Keeper In Tagalog

"opo. maraming salamat po. ano nga po pala ang magigimg trabaho ko sa resort?" "house keeper. you will assist all the guest. your work is to alean their room, supply all their needs like towel, bath robe, bed sheets and etc." "kaya ko po 'yon!" "i know. but for now, take a rest. naniniwala ako sa kakayahan mo at sana ay hwag mong sirain ang tiwalang ibibigay ko sa 'yo" ';makakaasa po kayo"

naiiling pa niyang turan. Maya-maya pa’y muli kong narinig ang boses ni Mama. “Hoy, Mexico! Kumain ka muna bago ka pumasok, ha? Malapit ng maluto iyong Adobo,” sigaw niya mula sa banyo na agad ko namang sinang-ayunan. Mexico, Mexico! Ang kulit ni Mama. Sabi na kasing Deborah! Deborah ang pangalan ko!

Naupo ako sa gilid ng kama, pinakawalan ang hawak na maleta, at ipinikit ang mga mata. Ganito pala ang pakiramdam ng may lahat… pero walang sigurado. Makalipas ang ilang minuto, may kumatok sa pinto. “Ma’am Annatalia?” mahina ang boses. Binuksan ko ang pinto at isang babaeng nasa edad singkwenta ang bumungad, may maamong ngiti. “Ako si Rosa, ang housekeeper. Kung may kailangan po kayo, sabihin niyo lang.”

At bawat alaala. Mas lalo akong namumula. Napailing ako. "Baliw." Mahina kong sabi sa sarili. Napansin iyon ni Nanang Cora, ang matandang housekeeper. "Ma'am?" Ngumiti siya. "Masarap po ba ang almusal?" Napakurap ako. "Ah... oo." Bahagya siyang napangiti. Mukhang may napansin siya. At iyon ang mas lalo kong ikinahiya.

They know the rules in this house. "Ano'ng mga pagkain sa baba?" tanong ko sa mga maid. Apat ang maid dito ang Pinay. Mom hired them before I moved here. Hirap pa kasi ako noon sa english at Spanish. Kailangan ko ng maid na makakaintindi sa akin at iyong maiintindihan ko din. "Dessert ba?" Tumango ako kahit na parang ayaw ko naman talaga ng matamis ngayon.

"N-nakakahiya sa house keeper kapag nakita nila na namantsahan ang kobre kama nila. Puting-puti pa naman..." "Hayaan mo sila sweetie... We are paying here and they should do their job." "Eh baka kasi sabihin nila nag-sex tayo at na wasak ang pagka birhen ko dito..." nakayuko lang sya, hindi cya makatingin ng diretso sa nobyo. "Ano naman ang gagawin natin dito? Alalang naman tutunganga lang tayo dito boung araw?" naaaliw na wika nito sa kanya.

"Masamang balita, Aleisha! Natumba si Don Raul sa loob ng banyo!" Nabigla naman si Aleisha sa narinig na balita. Ngayon ay nakilala niya na kung sino ang nagmamay-ari ng boses sa kabilang linya. Iyon ay ang ang housekeeper na pinagkakatiwalaan ng pamilya Arizcon. "Huwag kang mataranta at maging kalmado lang," saad pa ni Aleisha. "Magpapadala na ako ng ambulansya riyan."

Bakit ang aga magising ng mga tao sa bahay na ito? “Nakaayos ka na pala,” nakangiting sabi ni Joacquin na mukhang kagagaling lang sa kusina. Ang dalawang hallway ay magkasalubong sa salang nasa gitna at magkabilaang dulo no`n ay commom bathroom at kitchen. “Salamat,” masayang wika niya at inabot ang isang tasa ng kape mula sa lalaki. “Gising na ba sina— ang may-ari nitong boarding house?”

Talagang feel mo na nasa isang bahay ka, the warmth and feeling home. “Sorry, medyo magulo ang mga gamit ko sa weekend pa kasi ang pupunta ulit ang housekeeper ko.” Paliwanag niya at dumiretso sa kusina para ibaba ang mga paper bags, sumunod naman ako para ibaba rin ang dala ko.

Kumpleto ang getup nitong pang-chismosa at may hawak-hawak pa itong abaniko. “Naku, hija, nag-aalala ang Mommy mo. Hindi ko nga alam ang sasabihin ko kung saan kayo nagpunta, eh. Ba’t naman kasi lumayas-layas ka pa?” Nagpaypay na ito. Nainitan na kabibilad sa araw, masalo lang lahat ng pwede nitong malaman sa mga kapitbahay nito. “Diyan-diyan lang ho.” Itinaas na niya ang kamay at nagsimulang humakbang palayo. “Maglinis ho muna ako ng bahay. Mauna na po ako. Salamat po.”