How Can I Live Without You Mga Nobela at Kwento

he uttered desperately. Umiling-iling ako. “Tama na, ginagago lamang natin ang isa’t-isa. Ayaw ko na rin na marinig ang mga kasinungalingan mo. Kotang-kota na ako. At saka masaya na ako na wala ka sa buhay ko. Move on, set me free, and live without me, because I could live my own life without you.” Kitang-kita ko ang sakit at lungkot sa kaniyang mukha ngunit hindi ako magpapadala ro’n. Kulang pa ang nararanasan niya sa naranasan ko lalong-lalo na ang pagkawala ni Archie.

“How am I going to keep my distance when every time you’re out of my sight I feel like dying?” His voice was soft but carries immense pain. “How can they expect me to survive without you when even a single day of your absence shatters my sanity?” The pain in his voice receded and sheered sadness causing his voice to crack. “How can they ask me to let you go when I couldn’t even imagine a second of my life without you?” His sadness turned into desperation. He uttered each word with strong emphasis and strained defiance.

How can I live without her? "Mama, don't wish for it. Don't ask for it, please." humahagulgol na ako. Alam kong iisipin ng iba na nag-iisip lang ako. But how can I contain this feeling if I'm seeing her doing everything to be able to see her lover, not minding what it'll cost? My Mama is my life. She's everything I have. And I cannot lose her too just like Papa. I cannot live without her.

Mahina niyang bulong sa sarili. Ayaw niyang isipin. Pero hindi niya mapigilan. Dahil minsan na niyang naranasan ang pagkawala ni Dylan. Alam niya kung gaano kasakit. Alam niya kung gaano kahirap maghintay. Alam niya kung paano matulog gabi-gabi na umaasang bukas ay babalik na ito. At higit sa lahat… Alam niya kung paano mabuhay nang wala ito.

Kitang-kita sa mukha ng mga ito ang pag-aalala. "Anong nangyari sa'yo? Hindi ka namin ma-contact, ilang araw ka ring absent?" tanong ni Annie. Tahimik siyang umupo sa upuan, hindi sigurado kung sasabihin ba sa kanila ang nakita niya at ang nangyari.

Para sa kambal ko, para sa lahat. Binibigay niya sa akin lahat eh. Ang kailangan ko. Lalo na ang gusto ko. . . "Maddie is my twin. Siya na lang ang meron ako. Hindi ko kayang mawala siya sa akin. . . Sobrang miserable na ng buhay ko. . I might lose myself if I lose her." Si Maddie. . . Siya na lang ang dahilan ko para mabuhay. Kasi kapag nawala ako. . . walang may pakialam sa buhay niya.

Tinutukso ako nitong lumusong kaya tumayo ako at tulalang tumitig sa tubig. "How can I live with your son without you?" I asked while my tears non stop flowing on both of my cheeks. "How can I promise that I can be a good mother without you?" I became dependent on him... because he's the strongest man I met... And now that I feel weak, how can I? How can I even be stronger? Nagiiyak na lang ako habang nakatanaw sa malawak na karagatan habang naninikip ang dibdib kaya muli akong sumigaw.

payo niya sa akin at natatawa na napailing ako. "I don't need a woman in my life just to be happy!" pinal na sagot ko at tiningnan lang niya ako. Wala akong balak na mag-asawa at kung anak naman ay maraming paraan para magkaroon ako. Hindi ko kailangan ng babae para makumpleto ang buhay ko dahil walang mabuting naidudulot iyon sa buhay ko. The last time I opened my heart and life to someone almost cost my life. I just need a successor, that's all. Sa panahon ngayon lahat ng tao ay praktikal na sa buhay.

He is my heaven, I can't see myself na wala sya sa buhay ko. Ang hirap na mabuhay kung wala ang tao na pinag huhugutan ko ng lakas. My dreams is useless if I don't have him, noong panahon pa nga lang na hindi kami maayos ay para akong mababaliw at hindi ko alam kung papaano ako mag papatuloy at uusad. Nangarap ako ng kasama sya, kaya kailangan ay tuparin ko ang mga ito ng kasama si Navi. Even it sounds like I am depending myself to him.

Why did you go away? You left me all alone No words can say My love, please, stay Please stay Baby. I don't know how to live my life without you. I can't live without you. You and I We have moments left to share You and I We can make it anywhere "Calm down, stop crying." Thunder whispered and offered me a hanky. I couldn't ask for more that my wife is here. I blink my eyes to remove my tears, but the more I do it the more tears are falling.