How In Bisaya 소설 & 이야기

Narinig ko kung paano nagsalita sila ng bisaya atbmukhang sinuway ito sa kanya ina dahil binigkas ang buo nigong pangalan na pagalit. "Opo aakyat na," Umakyat nga ito pero bumsling paren sya sa aking saka nag papatuloy umakyat sa itaas. Agad akong kinalabit ni Jayson saka bumulong. "Fuck, tol! Kaya siguro umiyak yun dahil sa hitsura mong maraming balbas!" wika ni Jayson sa akin kaya agad ako napahawak sa aking babà.

Gising na siya nang abutan ko kaya naman binihisan ko siya, at sinabi kong pupunta na kami sa Japan. Mukhang hindi pa nagsi-sink in sa isip niya, dahil wala siyang reaksyon. Siguro ay dahil na rin sa kagigising niya lang galing sa mahabang tulog. Hindi naman first time ni Agatha na sumakay sa airplane, dahil nakailang byahe na rin kami papunta Cebu kapag nagbabaksyon kami kasama sila Eunice.

Pero agad akong nag-isip ng maaring rason, siguro'y epekto lang ito ng pregnancy niya kaya ikinalma ko nalang ang sarili ko. "So anong gusto mong kainin, langga?" malumalay kong tanong. I want to be sweet with her. I want to show her that I'm serious. I used the word langga kasi I find it sweet, I find this bisaya word so sweet. Since we are both raised in province nung mga bata pa kami.

Mababait din lahat ng mga kasamahan ko sa ospital. Kahit papano nakapag-adjust na ako sa bago naming environment. Nagsisimula na rin akong matuto sa local dialect ng mga taga Davao, ang bisaya. Mas nae-enjoy din ng anak ko ang bago naming tirahan. May mga bago na itong kaibigan at kalaro. Natututo na rin itong magsalita ng bisaya dahil ang mga batang kalaro niya ay yun ang gamit na salita.

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Ang puwestong ganito ay nasa tabi lang ng malaking fountain ng plaza. Inasal at Puso, ito ang pangunahing binebenta rito sa Barbeque-han sa Plaza. Ang inasal ay mga laman ng baboy na hiniwa sa maliliit na piraso tapos ay itinusok sa isang barbeque stick. Puwede ring manok ang ilagay mo r’yan, bituka ng manok, betamax, adidas, helmet, at kung anu-ano pa, ‘yan ang inasal. Ang Puso naman ay hindi puso ng tao at mas lalong hindi rin puso ng saging. Ang puso ay isang simbolo naming mga bisaya, nanggaling talaga ito sa Cebu pero sa buong Negros Island, ang bayan lang yata namin ang may nagbebenta nang ganoon. Kanin ito na ni-wrap sa coconut fronds o lukay. Sa English, hanging rice.

manghang tanong nito sa kanya. "Bisaya po?" takang tanong niya sa matanda. "Oo, bisaya ang salita sa inyo sa bohol diba?" takang tanong nito sa dalaga. "O_opo! Bisaya po, pero dito na po kasi ako ipinanganak sa maynila kaya tagalog po talaga ang langguage na ginagamit ko!" palusot pa niya. Tatango-tango naman si Belen na animo'y naniniwala naman sa dalaga. Nakahinga ng maluwag si Sofia ng hindi na muli pang nag-usisa ang matanda tungkol sa pinanggalingan niya.

Malambing at maalaga si Lola habang si lolo baman ay mahilig magpatawa na sabi ni Mama ay ugaling namana ko kay Lolo! “Kaon na kita, andam na an pagkaon ha lamisa.” turan ni Ante Basing sa salitang bisaya na ang ibig sabihin ay: Kain na tayo, nakahanda na ang pagkain sa mesa. Hindi ako nakakapagsalita ng bisaya pero naiintindihan ko naman ang ilan sa mga sinasabi nila. “Tara po, kain na po tayo.” aya ko sa kanila at tumayo na.

Kumunot ang kan'yang noo ng maalala na nasa base ito kaninang umaga tapos ang bilis lang nitong nakauwi. "Hey Dr. Gelacio, " tawag sa kan'ya ng binata at may malapad na ngiti sa mga labing binitawan ang mop at lumapit sa kan'ya. Agad lumingkis ang mga braso nito sa kan'yang bewang at hinalikan s'ya sa mga labi. "How's your day langga?" masuyong tanong nito sa kan'ya. Bahagya pa s'yang natawa sa endearment na ginamit nito which is "langga" a bisaya word mostly used as an endearment.

“That’s from El Salvador to Cebu, and Cebu to Siargao. But if you want to take the bus, you’d have to travel from here to Butuan, then Butuan to Surigao, and take a ferry from Surigao to Siargao. That’s almost ten hours in total. Expect the bus stops though.” Napaawang ang kanyang bibig sa sinabi nito. Ito ang pinakaunang mahabang salitang binitiwan ng kanyang kuya ngunit hindi naman siya makapaniwala sa mga lumalabas sa bibig nito. “Ang layo pala,” wala sa sarili niyang wika. “Have you been there, Kuya?” He nodded. “A few times.” They’re having a proper conversation now, and this… this is making her heart happy. Kakalimutan na lang niya ang halik na ‘yon. Considered as greetings na lang ‘yo