How In Bisaya の小説・ストーリー

seryosong tanong ko "Yes Bos...kagabi ko pa nga sana gustong sabihin sa iyo na umalis din pala si Ms. Precious. Kumuha lang siya ng ilang mga gamit sa luma niyang bahay tapos nagpahatid sa isang bus station. Sakay ng bus ay dumirecho sila ng pier. Nasa biyahe siya ngayun patungo sa isang probensya na matatagpuan sa visayas." kaagad na sagot niya sa akin

Walang makakatumbas ng kasiyahan ko ngayon, akala ko hindi na darating ang araw na 'to na mag-iisang dibdib kami. "Are you happy?"tanong ni Ares. Ngumiti ako at tumango. "Super happy, thank you for everything you've done" Mariin aking napapikit ng halikan n'ya ang sentido ko kaagad ko naman s'yang niyakap pagkatapos. Ilang sandali pa ay tumayo kami ni Ares para sumayaw ng pantomina. Isa itong tradisyon na sayaw dito sa Bicol kapag ikinakasal.

Gumapang ako paakyat sa kama at nilokot ang sarili kong katawan. Masaya ako na malamang narito lang ako sa Davao. Ngunit hindi sila nagsasalita ng Bisaya, sa halip ang naririnig ko ay Japanese language, kaya hindi ko naintindihan ang ibang mga salitang sinabi nila sa pamamagitan ng drugged-induced haze. Dapat pala ay mas nagsanay ako noon sa isang klase sa "Japanese Language" sa halip na "English". Karamihan sa mga taong nandito ay mga bisaya, ngunit di ko lang akalain na kaya din nilang magsalita ng "Nihongo"

Kinalabit ko si Greg. “Ano bang linggwahe ang ginamit niyong salita kanina, at parang kayo lang ang nagkakaintindihan.” Hindi ko talaga mapigilang hindi magtanong kay Greg. “Bisaya ‘yon, iyon ang salita rito sa Cebu, nakakaintindi ako ng bisaya pero hindi ako gaanong marunong gumamit ng salita nila rito. Matagal-tagal na rin kasi akong hindi nagawa rito.

May papikit-pikit pang nalalaman ang loko. “Siyempre, paborito ni nako. Pinangat ang pangalan ani. Isa ni sa espeyalti sa among mga Bicolan,” buong pagmamalaking saad ko. Sa loob na limang taon kong paninirahan dito sa Cebu naging bihasa na rin akong magsalita ng bisaya.

sabi ko " Yes baby I'm addicted to you," he said in a very husky voice. " Ay ambot sa imo uwagon kaayo ka unya ngisi ngisihan lang ko nimo" { iwan ko sayo ang landi mo tapos ngingiti ngiti ka lang dyan"} sabi ko marunong na akong magbisaya dahil sa matagal tagal na pag stay sa Cebu Natigilan sya" Ano yon yon baby naman wag mo naman akong banatan ng Cantonese word" sabi nya

pagmaynangyari kay Yssa humanda yang lalaking yan". Tumingin na lang ako sa daan. Patungo kaming south ngayon specifically sa Bicol. Mahihirapan kami kasi malaki laki rin ang Bicol. Masaya nga ako kasi sumama sila Blue at iba ko pang mga kabarkada. Gusto din kasi nila akong tulungan at hanapin si Yssa.

*********** "Pinag-iingat ang buong lalawigan ng Batangas maging ang mga karatig lugar nito sa mas lalo pang paglakas ng Bagyong Biring. Suspendido ang klase sa lahat ng antas. Wala ring pasok ang mga empleyado ng gobyerno at pampribadong kompanya. Inaasahan pa ang paglakas ng hagupit ng Bagyong Biring mamayang gabi.Radyo Patroller 25, Aubrey Mikaela Azucena, nag-uulat.” Nakanganga pa si Ashley habang nakahiga sa kama, yakap-yakap ang kanyang throw pillow, habang ang maliit nilang radyo sa istante ay patuloy sa pagbabalita. Agad niyang sinulyapan ang cellphone na kanina pa rin nakapatong sa table. May confirmation post na rin mula sa Official F******k Page ng BISU—“Suspension of classes in a

“Mi-Miss Sheila… Hi-Hindi naman sa—Ahhh!” Hindi pinatapos ni Sheila ang kasambahay at bigla na lamang itong sinampal sa mukha tsaka pinagduduro sa mukha ang nakakaawang kasambahay. “Huwag ka na magpaliwanag! Wala akong pakialam,” aniya, pinandilatan ang kasambahay. “Bilisan mo at linisin mo lahat ng mga ito!” utos niya. Napaigtad sa takot ang kaawa-awang kasambahay nang magtaas ng boses si Sheila. Dali-dali itong kumilos at ginawa ang ipinag-uutos ni Sheila.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜