How In Bisaya の小説・ストーリー

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.

seryosong tanong ko "Yes Bos...kagabi ko pa nga sana gustong sabihin sa iyo na umalis din pala si Ms. Precious. Kumuha lang siya ng ilang mga gamit sa luma niyang bahay tapos nagpahatid sa isang bus station. Sakay ng bus ay dumirecho sila ng pier. Nasa biyahe siya ngayun patungo sa isang probensya na matatagpuan sa visayas." kaagad na sagot niya sa akin

Walang makakatumbas ng kasiyahan ko ngayon, akala ko hindi na darating ang araw na 'to na mag-iisang dibdib kami. "Are you happy?"tanong ni Ares. Ngumiti ako at tumango. "Super happy, thank you for everything you've done" Mariin aking napapikit ng halikan n'ya ang sentido ko kaagad ko naman s'yang niyakap pagkatapos. Ilang sandali pa ay tumayo kami ni Ares para sumayaw ng pantomina. Isa itong tradisyon na sayaw dito sa Bicol kapag ikinakasal.

Gumapang ako paakyat sa kama at nilokot ang sarili kong katawan. Masaya ako na malamang narito lang ako sa Davao. Ngunit hindi sila nagsasalita ng Bisaya, sa halip ang naririnig ko ay Japanese language, kaya hindi ko naintindihan ang ibang mga salitang sinabi nila sa pamamagitan ng drugged-induced haze. Dapat pala ay mas nagsanay ako noon sa isang klase sa "Japanese Language" sa halip na "English". Karamihan sa mga taong nandito ay mga bisaya, ngunit di ko lang akalain na kaya din nilang magsalita ng "Nihongo"

Kinalabit ko si Greg. “Ano bang linggwahe ang ginamit niyong salita kanina, at parang kayo lang ang nagkakaintindihan.” Hindi ko talaga mapigilang hindi magtanong kay Greg. “Bisaya ‘yon, iyon ang salita rito sa Cebu, nakakaintindi ako ng bisaya pero hindi ako gaanong marunong gumamit ng salita nila rito. Matagal-tagal na rin kasi akong hindi nagawa rito.

May papikit-pikit pang nalalaman ang loko. “Siyempre, paborito ni nako. Pinangat ang pangalan ani. Isa ni sa espeyalti sa among mga Bicolan,” buong pagmamalaking saad ko. Sa loob na limang taon kong paninirahan dito sa Cebu naging bihasa na rin akong magsalita ng bisaya.

pagmaynangyari kay Yssa humanda yang lalaking yan". Tumingin na lang ako sa daan. Patungo kaming south ngayon specifically sa Bicol. Mahihirapan kami kasi malaki laki rin ang Bicol. Masaya nga ako kasi sumama sila Blue at iba ko pang mga kabarkada. Gusto din kasi nila akong tulungan at hanapin si Yssa.

*********** "Pinag-iingat ang buong lalawigan ng Batangas maging ang mga karatig lugar nito sa mas lalo pang paglakas ng Bagyong Biring. Suspendido ang klase sa lahat ng antas. Wala ring pasok ang mga empleyado ng gobyerno at pampribadong kompanya. Inaasahan pa ang paglakas ng hagupit ng Bagyong Biring mamayang gabi.Radyo Patroller 25, Aubrey Mikaela Azucena, nag-uulat.” Nakanganga pa si Ashley habang nakahiga sa kama, yakap-yakap ang kanyang throw pillow, habang ang maliit nilang radyo sa istante ay patuloy sa pagbabalita. Agad niyang sinulyapan ang cellphone na kanina pa rin nakapatong sa table. May confirmation post na rin mula sa Official F******k Page ng BISU—“Suspension of classes in a

Masidhing hinahalikan ang mga labi ng hipag, hindi hinahayaan na makawala o malayo ito sa sarili niyang labi. ‎Inakala ni Orlinda ay hindi na siya makakatakas pa sa mainit at mala-bakal na bisig ng bayaw nang binatawan siya nitong bigla nang may marinig silang ilang hakbang ng taong papalapit sa sala. ‎Ang mga yapak ay mula sa mga kasambahay na tapos na sa huling gawaing-bahay nang gabing iyon.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜