How To Gain Self Respect And Confidence Novels & Stories

Sinamaan ko nalamang siya ng tingin at nauna nang pumasok. I have a meeting with someone, a client. At hindi ako kinakabahan, confidence is the key. If you have your confidence and self-trust, walang wala yang kaba na iyan sayo, but accept it not all people have the same confidence I have right now, pero wala namang bagay na di nakakaya kung di susubukan? You guys out there who are not confident enough, try to build it up, face your fears and trust your self and skills. Wala namang mawawala, you should be a risk taker. Yun ang ginawa ko para maabot ang mga bagay na ito. I took the risk. Even if it means losing my other half.

Sa reception, simple lang ang pagkain, pero masaya ang usapan. Tumabi si Mateo sa akin. “May regrets ka ba?” Umiling ako. “Meron akong natutunan.” “Like?” tanong niya. “Na ang pagmamahal, hindi dapat ikinukulong sa takot,” sagot ko. “At ang respeto sa sarili, nagsisimula sa pagpili ng tamang tao.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Salamat sa pagpili sa akin.”

Ayokong makita nila na natatakot ako. "May mga hangganan ang bawat tao," bulong ko sa sarili. Kahit ano pa ang sabihin nila, hindi ko hahayaang mawala ang respeto ko sa aking sarili. Kung kailangan kong lumaban para sa aking dignidad, gagawin ko.

“Kung may taong dapat mong unahing mahalin at respetuhin, ikaw muna iyon. Unahin mong respetuhin at mahalin ang sarili mo. Huwag mong piliting baguhin ang sarili mo para tanggapin ka ng iba. Huwag mong isipin na kailangan mong magpakababa para manatili ang isang tao sa tabi mo.” Napayuko si Blythe, at pilit pinoproseso ang bawat salita. Pagkatapos ay hinaplos ng ina ang buhok niya. “Mag-aral ka.” “Abutin mo ang mga pangarap mo. At maging mabuting tao ka. At huwag mong hayaang umikot ang mundo mo sa kahit kanino.” Napuno ng katahimikan ang buong kusina.

Pero kahit ganon, may kakaibang kilig sa tono niya—parang nakatagong pag-amin na hindi niya alam kung paano sabihin. “Yes, sir. I’ll do my best.” He studied me for a moment. “Do you always apologize for everything?” “Po?” “You’ve said sorry five times since you entered the room.” Napakamot ako ng ulo. “Habit na po siguro. Hirap na mawala.” “Well,” he said, leaning back on his chair, “try replacing it with confidence.” Napatingin ako sa kanya. “Confidence?” “Yes. People who are truly good at what they do don’t need to apologize for existing.”

I mean, I know I have been building my confidence in the past years and that I do not like to socialize with others because of some fear inside me, and they have known the reason behind it. But everything was slowly changing... I have been trying very hard to achieve those again. To talk with people again. Was it not that visible enough for them to see? “I know, Dan...” I trailed off. Ngumiti ako sa kaniya at saka umupo sa sofa. “Confidence is beauty and we've been working together since day one of my healing.” I saw her eyes soften and her mouth slightly open because of my phrase. Napahawak siya sa kaniyang bibig at napatakip.

To defend myself kapag alam kong minamaliit na ako. Hindi ako bastos. Hindi ako palasagot. Pero marunong akong magsalita kapag kailangan. Hindi porke magulang ko sila ay pwede na nila akong pagsalitaan ng ganoon. Respeto ang itinuro nila sa akin. Respeto sa kapwa. Respeto sa sarili. Pero bakit parang bawal iyon kapag ako na ang humihingi?

“I’ll be very happy kapag tinanggap mo ang offer ni Mama Jessa, Jols. Mag-artista ka na rin. Hindi lahat nabibigyan ng ganyang pagkakataon.” Tahimik lang siyang nakinig habang nagsasalita ito. “Isipin mo na lang... sisikat ka, magkakaroon ka ng sariling pangalan, at baka mas tumaas pa ang confidence mo. Napapansin ko kasi, napakahiyain mo at palagi mong minamaliit ang sarili mo. Wala bang nagsasabi sa’yo na maganda ka at wala kang dahilan para ma-insecure?”

wika nito. "Alam mong mababa ang confidence ko, Kristel," wika ko. Totoo 'yon, wala akong kompyansa sa aking sarili. Marami noon na nagsasabi na maganda ako at sexy kaya madalas ay inaaya nila ako na sumali sa ibat-ibang patimpalak subalit hindi ko tinatanggap sa kadahilanang mababa ang self-esteem ko. "Then, let me help you to remove your fear."

Ang bawat tanong ay pagkakataon para patunayan sa sarili at sa mundo na hindi ako basta asawa lang ng CEO; ako ay lider, strategist, at babaeng may pananagutan sa mas malaking bagay kaysa sa sarili. “Stefanie,” tawag ng PR manager, may halong excitement at respeto sa tono, “ready na po kayo para sa recording?” Tumayo ako, iniayos ang blazer at buhok ko, at habang naglalakad sa hallway, ramdam ko ang titig ng bawat mata sa likod ko. Parang bawat hakbang ko ay sinusukat kung sapat na ba ang confidence ko. Hindi ko na kailangan ng papuri o validation mula sa kanila. Ang validation ko ngayon ay internal. Ang bawat salita at bawat galaw ko ay nagmumula sa loob...sa matibay kong paniniwala sa sari