Romans & histoires How To Turn Off Active Status On Facebook

Nang maramdam niya ang inis roon, alam niyang may nagbago na sa kanya. Hindi siya nakatiis ay kinuha na naman niya ang smartphone at binuksan ang messaging app. He stared at Desire's profile picture and opened the chat box. He composed a message. "Sire," aniya lang, umaasa na magsi-seen iyon kahit na 2 hours ago pa active. Lately, he wasn't able to see her status. Ngayon ay nakikita naman niya. Siguro nakalimutan nito na i-restrict siya o i-block.

Marahil ay magbabalik din siya mamaya, kaya kinuha ko ang pagkakataon upang mag-ayos muna ng sarili. Makalipas ng ilang minuto'y lumabas na rin ako sa comfort room, at agad na hinarap ang aking laptop. A smile automatically flashed on my lips when I saw her name with the sign that she's active on Facebook. Ngunit kinse minutos na ang nakalilipas ay hindi pa rin niya tinatanggap ang aking friend request. Therefore, without any hesitation, I typed a message for her. But my message marked as seen only. Kaya tumipa ulit ako ng mensahe para sa kanya, hanggang sa sagutin na niya ako matapos ang ika-apat kong mensahe.

“Oops, ano naman tinitingnan mo d’yan sa cellphone mo huh? Baka mag- install ka naman ng social media apps huh.” “Hindi ah, tumingin lang ako sa oras,” aniya. Simula kahapon ay nag- deactivate siya ng social media acoount niya sa payo na rin ni Luis. Kailangang mag-off line muna siya para ikapapanatag ng isip at kalooban niya. Inisip niya na lilipas rin ang pagiging viral niya. “Asus, lulusot pa eh,” tudyo nito.

At sa pagkakataong iyon, hindi siya tumutol. Because maybe—just maybe—they really were. ************************* He’s into it again. For the past years, hindi man niya literal na dineactivate ang I*******m account niya, ay parang ganoon na rin ang nangyari. The app remained on his phone, but untouched. No new posts. No stories. Walang kahit anong update tungkol sa kanya. It became a silent space—a reflection of the void he carried inside him.

Bukod doon, madamo pa doon at tiyak na mangangati lang ang mga hita ko. Ngayong may time akong tumunganga, naisip kong i-block na si Axton sa lahat ng social media account ko, pati na rin sa phone number ko. Pati ang mama at papa niya, dinamay ko na rin para wala na akong update sa kanila. Kasama ito sa pagmu-move on ko kasi habang nakikita ko ang mga post nila, lalo lang akong mapopoot sa kanila.

Mukhang nakalimutan na siya nito. Mapait siyang napangiti. Halos araw-araw ay babad siya sa laptop. Nagbabakasakaling ma-contact niya ito sa mga social media account. But to her dismay ay wala siyang ma-search na pangalan nito. Marahil ay nag-deactivate ang binata. Dati naman kasi ay friend niya ito sa F******k, at naka-follow siya sa iba pa nitong social media accounts.

Nag-leave muna ako sa kompanya nang isang linggo para ayusin ang sarili ko at makapag-isip kung hanggang saan ko pa kayang ipaglaban ang pagsasama namin kung pakiramdam ko ako na lang ang lumalaban. Nag-deactivate muna ako ng lahat ng social media accounts ko. Naka-off din ang lahat ng gadgets ko dahil ayoko munang makausap si Sebastian. Pinatay ko ang cellphone ko. Pinatay ko ang tablet ko. Pinatay ko ang laptop ko. Pinutol ko muna ang koneksyon ko sa lahat. Walang emails. Walang notifications. Walang messages. Walang kahit anong magpapaalala sa buhay na iniwan ko.

Pero ano ba ang karapatan ko? I don't have any news about him. I deactivated all my social media accounts. I changed my number. I want to disappear, I want to be gone .I want to surrender. I'm so tired but I can't. I have people around who loves me, supported me and never left my side. Akala ko ayos na ako, na kaya ko na pero bakit bumabalik na naman ang sakit? "Tama na, please tumigil ka na..." Marahan kong hinaplos ang aking dibdib. "Kalimutan na natin siya, please...parang awa mo na."