Romans & histoires How To Value Yourself

“Kaya mo pa ba akong pagkatiwalaan? After what I said before?” Tumawa siya. “Of course. Alam mo, minsan hindi naman mahalaga kung paano nagsimula ang kwento. Ang mahalaga kung paano mo tatapusin. Pero…” tumingin siya ng diretso sa mata ko, “don’t forget yourself, Sam. Kahit gaano ka-powerful si Mr. Valen, you still have your own name, your own worth. Huwag mong hayaang mawala ‘yon.”

Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan. Sa Q&A round, tinanong siya: "Ano ang pinakamahalagang natutunan mo sa iyong buhay?" Sumagot siya nang may kumpiyansa: "Ang pinakamahalagang natutunan ko ay ang hindi paglalagay ng halaga ng sarili sa opinyon ng iba. Ang tunay na halaga ng tao ay hindi nakasalalay sa kanyang panlabas na anyo, kundi sa kanyang puso at pananaw sa buhay."

Ang bawat tanong ay pagkakataon para patunayan sa sarili at sa mundo na hindi ako basta asawa lang ng CEO; ako ay lider, strategist, at babaeng may pananagutan sa mas malaking bagay kaysa sa sarili. “Stefanie,” tawag ng PR manager, may halong excitement at respeto sa tono, “ready na po kayo para sa recording?” Tumayo ako, iniayos ang blazer at buhok ko, at habang naglalakad sa hallway, ramdam ko ang titig ng bawat mata sa likod ko. Parang bawat hakbang ko ay sinusukat kung sapat na ba ang confidence ko. Hindi ko na kailangan ng papuri o validation mula sa kanila. Ang validation ko ngayon ay internal. Ang bawat salita at bawat galaw ko ay nagmumula sa loob...sa matibay kong paniniwala sa sari

halos hindi lumalabas ang boses ko sa sobrang kaba at kahihiyan. "Precisely," walang pagaatubiling sagot ni Vaughn. " compute it as your baseline assessment. Show me how you touch yourself. Show me what makes you feel good. And from there, I will tell you what you are doing right, and what you need to adjust." "Pero, Vaughn... nakakahiya—"

inis niyang sabi. “Well, Kate, I don't judge my value based on money or social status. I'm not scared of working hard, and I don't belittle others just because they're in a different situation." Napataas ng kilay si Kate. Hindi niya inaasan ang pagsagot ni Mari. "I'm doing this job because I believe in working for what I have and appreciating every honest effort. It's called humility, something you might want to consider," Mari stated, her words piercing through the silence.

Hindi pwedeng kasiyahan lang natin ang ating isipin dapat pati yung sa iba din pero dapat may limitasyon. Too much is bad. Masamang sumobra kaya dapat alam mo ang limitasyon mo sa mga bagay-bagay, alam mo dapat kung kailan ka dapat hihinto at kung kailan ka susuko. Kaya ka nasasaktan kase sobra kang magbigay, sobra kang mag-alaga, sobra kang mag-alala eh ikaw ba ay naaalala niya? We don't know how others value us, hindi natin alam kung binibigyang halaga din ba nila tayo pati yung mga ginagawa natin. I learned my lesson, I should know my limitations.

“Again, huwag mong mine-menos ang sarili mo, dahil para sa akin, masuwerte ako na ako ang nagustuhan mo. Ang lalaking pinangarap mo… “Alam mo ba, nang ipagpalit ako ng ex-girlfriend ko sa iba, believe it or not, nawala ang kumpiyansa ko sa sarili. Inisip ko na hindi ako worth it para mas piliin at mahalin habangbuhay. Naitanong ko sa sarili ko noon, may diperensiya ba ako?

Halatang nagugustuhan nila ang palitan namin. "Hindi ako insecure! Alam ko lang ang worth ko, at hindi ko kailangang pagdaanan ang mga pinagdaanan mo para lang maramdaman na may halaga ako!" mariin niyang sagot, pero kita ko ang bahagyang pamumula ng mukha niya.

"What? Zeph, huwag na. I don't care what they think of me. Hindi ako ganoon kababaw para maapektuhan ng sinasabi nila sa akin. Kilala ko ang sarili ko't hindi ko kailangan ng pagtanggap nila o ng mabuting imahe sa kanila." This is why I really liked us lowkey. I'm never really like Sage who loves publicity and posts everything on social media. The problem is, when we engage in social media so much, our value of ourselves depends on other people's validation. I don't wanna be like that. That kind of living is toxic. "Sigrado kang ayos ka lang?" Yumuko siya't hinuli ang aking mga mata. Tumango ako. "I'm sorry." He said apologetically. Isang hakbang mula sa kaniya ang tumapos sa distansiya nam