How To Value Yourself Novels & Stories

Maging tapat ka, maging mabuting tao para maraming taon ang mag-tiwala at pagmamahal sayo ng walang hinihinging kapalit. “Ingatan mo ang mga bagay na nagbibigay halaga sayo. I believe you have a good heart, learn to love and forgive yourself. You don’t need all the fame, money, company, land, or whatever things you want to get and have.Learn when to stop.” dagdag pa na salita ni Kyro

Tinikwasan niya ito ng isang kilay. “Hindi,” tawa nito at saka kumumpas ang kamay mula sa ulo hanggang paa niya. “Ang ibig kong sabihin, nakakatakot ka kasi parang isang pagkakamali lang, hindi ka magdadalawang isip na bumitaw. You know your worth and it’s scary.” “Hindi ba dapat ganon tayo? Alam dapat natin ang halaga natin?”

My self is slightly light right now and I know I can manage to walk and comfort my self. I informed Belle where I'll go. I even see in her eyes she's hesitating but it's my life and choices. Alangan namang pagbawalan niya ako. When I arrived at the cafe, umorder ako ng isang slice ng cake at isang juice. Meron pa ngang mga staffs na nagpapapicture sa akin. Their approaches then made me think my own worth. I am known for the best cakes in the country, maraming humahanga sa akin kaya dapat may respeto rin ako sa sarili ko. I shouldn't let my past ruin me again.

Hindi ng yabang, kundi ng isang babaeng alam na ang halaga ng sarili. “Kung tatlong taon ang nakalipas, baka umiyak ako. Baka nagtago na naman ako. Pero hindi na ngayon.” Napatingin siya sa salamin ng hallway—nakita niya ang sarili: matatag, elegante, may kumpiyansa. Hindi na ako ang dating Kiarra. “Hindi ko kailangang gumanti. Hindi ko rin kailangang gamitin ang pangalan natin para lang patunayan ang halaga ko. Kaya ko nang ipagtanggol ang sarili ko, Kuya.”

Hindi ko pa nakakalimutan ang lahat ng sinabi niya sa akin sa opisina niya. Kita ko mula sa gilid ng mga mata ko na natigilan siya. Kahit hindi ako nakatingin sa kanya dama ko ang intensidad ng mga titig niya sa akin. Siguro kung hindi niya ako ininsulto doon sa opisina niya, malamang sa malamang nahihimatay na ako sa kilig ngayon. Pero ngayon, wag na uy! Bata pa nga ako, totoo yun, pero alam ko din naman ang worth ko. My Lola taught me how to value myself when no one does.

I was fighting the wrong battle all this time. "What if I don't know how?" mahina kong tanong. His expression softened. "Then start small." Napatingin ako sa kaniya. "Stop apologizing for existing in places you deserve to be in," aniya. "Stop shrinking yourself just to make other people comfortable. And stop thinking you need everyone's approval before believing in your own value." Tahimik lang akong nakatingin sa kaniya habang unti-unting bumibigat ang pakiramdam ko.

Nagulat nalang ako nang dahan-dahan niyang hawakan ang magkabila kong pisnge upang punasan ang luhang natuyo bago ako nagawang ngitian dahilan para bumalandra sa akin ang dimples niya. "You know what, loving yourself is the most important thing in the world." He smiles and caresses my hair, "And learning to appreciate yourself is what makes you who you are." Waylen added along with his soothing voice. Parang may kung anong bumabara sa lalamunan ko nang sabihin niya iyon bagay ng sunod-sunod na paglunok ko. "But in order to do that, you have to reflect on yourself. You have to freshen your mind and understand every situation in your life." He continued causing me to bring back all the worst p

Hindi ko alam kung gusto kong lumayo dahil natatakot akong mas mabasa niya pa, o kung gusto kong manatili para marinig pa ang mga sinasabi niya. "If you feel exhausted when you feel that they can't see your worth, know that your value isn't defined by anyone else's view. You deserve to rest and be with people who genuinely see and appreciate you," patuloy niya, at sa bawat salita, parang may biglang gumaan sa loob ko. "People like me," dagdag niya.

Na, na sa isang malaking telebisyon ako at dumadrama lamang ng tanga-tangahan? You will be as much value to others as you have been to yourself. Iniisip ko lamang na hindi ako ang nawalan. Kung 'di siya.

Hindi ko akalain na dahil sa nasasaktan ako ngayon ay magagawa ko ang mga simpleng bagay para ma-realize ko ang aking worth. I also took this time to engage in activities I loved, like reading books and shopping sprees, that I had neglected for a while. These activities provided me a sense of peace and helped me reconnect with myself. Nakakamiss din pala ang ginagawa ko noong nasa high school at college palang ako. Gradually, I began to regain my strength and clarity. I realized that I deserved respect, honesty, and a partner who valued me. With this newfound understanding, I felt more prepared to make a decision about my future.