How Was Your Sleep Answer นิยาย & เรื่องราว

sa lahat! “Were you able to sleep properly, hmm?” marahan niyang tanong sa akin kasabay ang paghalik sa aking balikat. “I hope I didn’t snore so loud. I was really tired.” “H-Hindi n-naman," nauutal kong tugon pero agad ding napapikit dahil kahit ang pagsasalita ko ay hindi ko kontrolado. Halatang kabado masyado! “Hmm, how do you feel right now?” tanong niya at marahang pinisil ang balikat ko bago ako kintilan ng halik ulit do’n. "Do you feel any soreness? I was a bit rough last night. I’m sorry."

Pero nanatili pa rin akong nakayuko, iwas na iwas na mapatingin sa kanya. Pero siyempre, dahil may sayad ang utak ko, nagawa ko pa ring sulyapan siya. Ang linis niyang kumain. Parang kahit simpleng pagkagat sa toast, may dating. Samantalang ako, parang hindi ko na alam paano ngumuya ng maayos. “So,” he started, breaking the silence. “Did you sleep well last night?” Napalunok ako. Oh my God. Bakit ‘yon pa?

pilit nito. "Ikaw? Bakit mukhang hindi ka pa inaantok?" Napatingin siya sa pambisig na relo. "It's already 2:10 in dawn. Matulog ka na rin." saad niya ngunit umiling ito. "I'm not sleepy." "You sure?" "Yes, very sure." sagot nito. Napatitig naman siya sa babae hanggang sa may mapagtanto siya. "I can see that you are not really sleepy. How's that? Ahm.. September. Do you have an insomnia?" Hindi mapigilang tanong niya. Natigilan naman ito ngunit pagkakunwa'y napatango.

tanong ni Aiden; obviously trying to initiate a conversation. She hummed. “Well, it was good. I had a good sleep.” He nodded his head. “Well, that’s good to head. I’m glad you slept well last night. I didn’t had one.” Kumunot ang kanyang noo at muling tinulak pabalik ang salamin na kanyang hinila kanina at binalingan ng tingin si Aiden. “Bakit? Did something happen? Bakit naman hindi ka makatulog nang mahimbing?”

“Morning, Rose.” Tiningnan niya ako nang mabuti, pinalilipas ang tingin sa aking mga mata na halatang may bakas pa ng puyat at pag-iyak, parang sinusukat kung gaano karaming oras ang naisugal ko sa pagtulog. “Did you sleep?” tanong niya sa malambing na tono. “Enough,” tipid kong sagot. “That's not a real answer, Rose.”

“Morning.” Tahimik kaming nagkatitigan. There were a thousand things I could have said. Are you okay? Did I hurt you? Do you regret this? But those questions felt too small for what had happened between us. So I asked the one thing I needed to know. “Did you sleep?” She blinked, then smiled faintly. “I think that’s your version of romance.” “It’s a valid question.” “I slept,” she said softly. “For once.” Something in my chest tightened.

They greeted me back. Tahimik lang ako habang kumakain kami ng breakfast. "How's your sleep?" tanong sa akin ni mommy habang kumakain kami. "It's good. I slept soundly last night. How about you, mom? Did you sleep well without dad beside you?" sagot ko kay mommy. Tinatanong ko rin siya kung nakatulog rin siya ng maayos kagabi kahit wala si daddy sa tabi niya.

Hindi makapaniwalang tanong ko. Ewan ko din sa lalaking ito, hindi yata napapagod bumiyahe. Hindi ko alam kong iisipin kong napaka-importanteng tao ako sa kanya kasi minsan naman ay binabalewala niya ako. Imbes ba sagutin ang tanong ko ay iba ang kanyang isinagot. "I am tired and sleepy. Can I sleep here?" Pagod ang boses na tanong niya.

Nasa likuran ko lamang ito at kinulong ako sa mga bisig niya. "Can't sleep?" Malambing niyang tanong sa akin. Sumandal ako sa kanyang dibdib at inubos ang aking green tea. Tumango ako at huminga nang malalim. "Naparami yata kain ko kanina. Hindi pa ako makatulog. Ikaw?" "Hindi rin makatulog..." he replied. "Hindi ka nilalamig?" "Malamig kanina pero ngayon hindi na," I said smiling because he's hugging me and making me feel warm.

nauutal na bungad n'ya sa kausap. "Good morning my sunshine, how's your sleep baby?" masaya at malambing na tanong ng binata sa kan'ya. "Ahmmm! Ok lang, kagigising ko lang," nahihiyang sagot n'ya rito. "Mabuti naman at ok ang tulog mo. Hmmmm! Me, I'm sleepy baby!" sabi nito at narinig n'yang humikab ang binata sa kabilang linya.