Novel & Cerita Hugot Sa Mga Iniwan

Pakiramdam niya may iniiwasan ako. Kung iyon man ang kanyang naiisip ay tama siya. Umiiwas akong maiyak muli dahil hindi pa kaya ng aking damdamin ang kanilang pagkawala. Hindi madaling humilom ang sugat. Mahabang panahon pa bago ito gumaling ng tuluyan. Sana nga sa susunod na pagbalik ko dito eh kaya ko na. Matibay na ang damdamin ko at ingingiti nalang ang pagkalungkot at ulila sa kanila.

Ang lahat ng tanong na gumugulo sa aking isipan noon ay mayroon na ngayong malinaw na sagot. Marami ang nagtatanong kung bakit ang ating kwento ay tinawag na “Mula sa Pag-iwan Hanggang sa Walang Hanggan” o “Dumped to Forever”. Para sa marami, ang salitang “iniwan” ay nangangahulugang katapusan, sakit, at kabiguan. Ngunit para sa amin, ito ay may ibang kahulugan.

THE BILLIONAIRE’S LONG LOST LOVE: ….. Ang bawat baon, bawat hugot niya na naghahatid ng hapdi na hindi ko na gugustuhin na maranasan ulit. Pero habang tumatagal na sa hapdi ng iyon ay may kung anong kakaiba ding kiliti na biglang nabuhay at nahalinhinan ang hapdi na iyon ng ibayong sarap.

pinal na saad ni Tita Van at iniwan kaming dalawa ni Mommy sa sala. Napabuga ako ng isang marahas na hininga at napaiyak. This is not happening.

"Parehong lakas ng inyong dalawa ang pananaw, sumasang-ayon ako. Ang bawat bahagi ng larawan ay lubos na naglalarawan ng nararamdaman ng babaeng ito. Kaya't sinumang makakakita nito ay maaaring direktang maramdaman ang pagkawasak, kalungkutan, at mga sugat na nakapaloob sa pag-ibig ng babae. Humahanga ako sa pintor, at pati na rin sa iyo." Mahinahon na tinitigan ni Hevan ang kanyang asawa, at patuloy itong nagsalita, "Hinahangaan kita dahil nakaya mong makahanap ng ganitong larawan sa hindi inaasahang lugar. Kasama na rin ang mga sugat na natamo mo, hindi ko rin iyon inaasahan." Alam ni Hevan na ang huling pangungusap ay isang banayad na pang-iinsulto. Patuloy pa ring galit sa kanya ang kany

INÈS Tinititigan ko ang hagdanan kung saan sila naglaho, ang elegante at ginintuang kurbang iyon, at gusto kong sumigaw. Na itaob ang mga mesa, na punitin ang mga walang kuwentang kuwintas na ilaw na nagbibihis sa bulwagan na para bang kinukutya ako. Ngunit ako'y nakangiti pa rin, laging nakangiti, dahil iyon ang inaasahan nila mula sa akin. Ngumiti. Kuminang. Magpakitang-tao.

“Kung kailan nahanap na natin ang mga babae makakasama natin habang buhay saka naman magpapakita ang mga babae iniwan at nag wasak sa mga puso natin kung kailan masaya na tayo? Hindi ko mapigilan itanong sa mga kasama ko. “Halos mag makaawa tayo sa kanila noon na huwag tayong iwan, ngunit anong ginawa nila iniwan pa rin tayo. Ngunit kung kailan nakapag move on. At natagpuan na natin ang mga babae makakasama natin sa habang buhay saka sila manggugulo?” dagdag na saad ko pa.

Kung ano ba yung kulang sakin? Hindi kasi alam ng mga lalaki na ang hirap mag move on ng hindi mo alam kung bakit ka iniwanan? Yung para bang alam mo sa sarili mo na ginawa at binigay mo na ang lahat pero nagawa ka pa ding lokohin at ipagpalit. Akala kasi nila na kapag iniwan nila tayo hindi tayo namamamatay kakaisip na may mali satin na kinukumpara natin yung sarili natin sa iba, nagbabakasali na baka mahanap natin yung sagot sa bakit tayo yung iniwan?

masyado niya sigurong dinibdib ang pang iiwan na ginawa ko sa kanya at gusto niya kong paghigantihan dahil doon. ang tanga tanga ko..nagpadala na naman ako sa kanya..this time mas doble ang sakit..sobra..kasi mahal na mahal ko na siya,tang ina..pakiramdam ko kapag iniwan niya ko mababaliw ako.. at iyon ang ikinatatakot kong mangyari..hindi ko na kasi siya kaya pang iwanan..hindi ko kaya..

Nagsimula na siyang maglakad at iniwan ako. Gano'n-gano'n lang? Whatever lang tapos iniwan na ako? Fuck. Galit ba siya? Bakit niya ako iniwan? Dapat ako ang gumawa no'n dahil hindi pa kami tapos mag-tuos sa mga itinatago niya sa 'kin! Shit, ngayon lang kami nagkaroon ulit ng maayos na bonding tapos maiinis lang siya dahil hindi ko lang nasabi ang tungkol sa awkward na babaeng 'yon?