Romans & histoires Hugot Sa Mga Iniwan

Una na ro'n ang mga magulang niya. "Mas mabuti siguro kung wag na lang. Kasi sa huli, ako lang din 'yong masasaktan. Kapag sinubukan ko pa, alam kong hindi naman kami magtatagal at mauuwi lang ang lahat sa hiwalayan. Tapos hindi na kami magpapansinan. Kagaya ng mga mag Ex na nag iiwasan." Inisip ni Mira 'yong mga sinabi ko. Pero parang hindi siya na satisfied do'n sa sinabi ko.

Mas masakit pa pala talaga kapag mismong Ama na ang nag salita, tagos sa puso't kaluluwa. "Cause ano pa nga ba ang ini-expect mo honey? Baka naman kasi nakuha nya yan sa tunay nyang mga magulang. Kaya nga sya iniwan sa bahay ampunan dahil siguro bunga sya ng pagkaka mali, remember? Namana nya sa kanyang Ina ang kati samantalang nakuha naman nya sa kanyang Ama ang kabastusan..."

“Sa sasakyan ko at Uuwi?” “At sa tingin mo hahayaan kita magdrive? Ng ganyan ka nakakainom?” Sabi nito inferness di parin pala tapos ang laro namin dahil ngayon ay maalalahanin na asawa ,ok gusto niya laro ok go parin ako .

Ang pakiramdam na matagal niyang inasam, ang maramdaman na tinatanggap at mahalaga siya ay unti-unting nagkakaroon ng hugis. Matapos ang kanilang pag-uusap ng kanyang ina kamakailan, tila gumaan ang kanyang dibdib. Mas naging malinaw sa kanya ang pagsisisi ng ina, at ngayon ay mas umaasa siyang magkakaroon sila ng mas maayos na ugnayan. Higit sa lahat, gusto niyang maranasan ang kapayapaan at kasiyahan, lalo na ngayong alam niyang hindi na ganon kahaba ang kanyang panahon.

“Sa ngaun hindi ko pa alam. Takot akong magmahal at takot din akong maiwan. Ang hirap kayang mag-move on.” “Naintindihan kita alam ko yung pakiramdam ng iniwan na wala ng balikan,” malungkot na saad ni Lyza. “Iniwan ka na rin ba dati?” tanong ko sa kanya ng mapansin ko ang kanyang pananahimik. “Yah, pero matagal na ‘yun natuto at tumatag ako sa pang-iiwan nila sa akin.” “Nila?” usisa kong tanong sa kanya.

Humahagulgol ako, hindi na alintana kung marinig man ako ng kapitbahay, hindi na iniisip kung gaano ako kahina sa sandaling iyon. Sobrang sakit noong iniwan ko siya. Pero iba pala ang sakit kapag nalaman mong hindi lang pala ikaw ang iniwan, kundi pinalitan ka rin agad. Mas masakit kapag nalaman mong kaya pala niyang magmahal muli, habang ikaw ay naiwan pa rin sa parehong lugar, sa parehong alaala, sa parehong sugat. Doon ko tuluyang naunawaan ang katotohanang matagal ko nang tinatakasan.

"Hillary, kung dumating ang araw na iniwan mo ako, dudurugin kita hanggang sa maging pulbos." Iba talaga ang paraan ng pagpapahayag ng pagmamahal ni Hugo. Napalunok si Hillary at natakot. "A-asawa ko, ano bang ibig sabihin ng 'pag-iwan sa'yo'?" Nakatitig si Hugo sa kanya, at sa malambing ngunit mabigat na tono ay sinabi, "Kapag hindi na kita nakikita at hindi ko na nararamdaman ang puso mo, iyon ang tinatawag na pag-iwan. Hindi pwedeng mawala alinman sa dalawa."

parang alam ko na yang pag idlip mo baka pag uwi namin dito mamaya wala ka na naman! "madalas kasi itong magkunwari na iidlip lang pero pagnakapagpahinga didiretso na yan sa sugalan tong-its ang madalas na nilalaro nila ng mga kasugalan nya, sobrang inis ko pag naiisip ko yan, kasi lahat ng pinaghihirapan namin laging nawawala na parang bula, ni hirap na hirap nga itong bilhan kami ng bagong damit.

Hindi 'yung ganitong naghanap ka ng iba at iniwan ako! Ganoon na lang kadali sayong iwan ako, lokohin ako. Sinayang mo ang apa't na taon, t*ngina! Wala na! Wala na ang babaeng minahal ko ng apa't na taon! Iniwan na ako! Iniwan ako para sa ibang lalaki! Fck! ****

Walang pag-aalinlangan kong ikinalabit ang gatilyo, kasabay noon ay ang pagbagsak ng aking mga luha at panghihina ng aking mga tuhod. Those scenarios from my past keeps on bugging me but I shouldn't be affected by my past. Humugot ako ng malalim na hininga bago ko tinungo ang kinaroroonan ng tulala pa rin na si Yza na hanggang ngayon ay nakalupasay sa sahig.