Maikling Tula Tungkol Sa Kalikasan นิยาย & เรื่องราว

Ang iba ay bahagyang nakabukas pa lamang, habang ang iba ay ganap nang namumulaklak. Ang ma-mink-mink nitong mga talulot ay tila pinintahan ng kalikasan. Habang tinatamaan ng sinag ng araw sa dapit-hapon, lalo itong gumaganda. Sa malayo, tila nagsasanib ang lawa at ang bughaw na langit. Napakaganda, tahimik at payapa ng tanawin. At may kung anong hindi maipaliwanag na romantic scenery.

Sa kabilang banda naman, si Elara naman ang nagtuturo sa kanya ng mga bagay tungkol sa kalikasan, sa buhay, sa damdamin, at sa mga ugnayan ng lahat ng bagay. “Nakikita mo ba ang maliit na bulaklak na iyan, Diego?” tanong niya habang nakaturo sa isang simpleng bulaklak na tumutubo sa gilid ng daanan. “Maliit lamang ito, simple, at hindi gaanong kapansin-pansin kumpara sa malalaki at makukulay na bulaklak sa hardin… ngunit ito ay kasinghalaga rin at kasingganda. Ito ay nagbibigay ng kulay, buhay, at pagkain sa mga maliliit na insekto at nilalang. At kung wala ang mga ito… magiging kulang at pangit ang ating mundo. Matutunan mo, anak… na ang bawat nilalang, bawat tao, bawat bagay—maliit man o

Malalakas, parang mga kulog na mas nakakatakot kaysa sa tunay na bagyong nagwawala. Napasinghap ako, napayakap sa sarili kong katawan habang lumuluhang nakayuko. Kasabay ng bawat putok ng baril ay ang buhos ng ulan—para bang pati ang kalikasan ay nakikisigaw sa bangis ng gabing iyon.

ung ito ay tawagin. Ito ay mga maiitim na pulbong lumiliyab sa tuwing sinisindihan, at sumasabog naman kapag kinukumpol sa isang mahigpit na sisidlan at sinisilaban. Minimina ang mga ito sa Isla ng Borgaora, ang napakalayong isla sa silangang Karayagan na siya ring pinakamalaking minahan ng iba't-ibang likas-bakal at kung saan siya ring maituturing na pinakamalaking kulungan sa buong mundo dahil dito dinadala ang lahat ng mga kayaw. Ang pinagtataka lamang ni Agtok ay kung papaano sila nagkaroon ng ganitong kahalagang bagay dahil ang mga pulbong ito ay hindi karaniwang inaangkat sa buong Karayagan, bagkos halos sa mga alamat nga lamang niya ito naririnig dahil ito'y napakailap hanapin, ipinag

“Kailangan lang nating mag-isip at magsikap para makahanap ng mga solusyon.” Si Lucas, na ngayon ay labing-isang taong gulang na, ay nagtatag ng isang grupo ng mga batang guro na nagtuturo sa mga mas batang bata tungkol sa kalikasan at pagbabago ng klima. Sila ay nagdaraos ng mga klase sa paaralan at sa mga lugar ng bayan, at nag-oorganisa ng mga aktibidad tulad ng pagtatanim ng mga puno at paglilinis ng dagat.

We must focus! "Tiyo, ano bang plano mo? Ang layo-layo ng nilakbay natin," Medyo naiirita kong saad sa kanya. Minsan talaga ay wala sa tamang oras ang mga biro niya. "Vreihya, nang nag-aaral pa lamang ako sa akademya ng mahika we learned about how to make a forest but we never had exercised it dahil wala namang bampira na kayang manipulahin ang kalikasan kundi ikaw lamang. Ngayon natin ito susubukan," Agad niyang binuksan ang baul na kaniyang tangan at naglabas ng libro. Alam ko ang aklat na ito, ito ay aklat ng mga mahika kung saan nakalagay dito ang mga ritwal sa pagsasama-sama ng mga mahika. Ito ay nakukuha lamang kung ikaw ang pinakamataas o ang pinakamahusay sa akademya. Hindi na nakaka

Ang dagat ay kulay asul at ginto, at ang hangin ay humahaplos nang malambot sa balat — parang panaginip na natatakot akong gisingin. Pagkaupo namin sa ilalim ng puno ng niyog, tumakbo agad si Mikayla palapit sa tubig, naglalaro sa bula ng alon habang nakabantay kami mula sa malayo. “Ganito… ba talaga ang buhay kapag wala ang lahat ng gulo?” tanong ko nang mahina, nakatingin sa malayo. “Payapa? Simple?”

gumaralgal ang boses ko. “Alam mo ba kung ano ang bumubuhay sa mga tao rito? Pagsasaka at pag-aalaga ng mga hayop. Ang kalikasan ang tunay na yaman ng Solara. But property developers like you keep promising a better future while destroying what makes this place special. Mirasol ang natitirang puso ng Solara. Kapag sinemento ninyo ang mga bukirin para gawing mga kalsada at subdivision, mawawala ang tahimik at masaya naming pamumuhay. Para lang sa modernisasyon at sa negosyo ninyo… kami ang mawawalan ng tahanan, Malik.”

"Mahal na Haring Equinox, napalaya na po namin ang lahat ng bilanggo sa Prisao de dor ser fim." Pagbalita ng taksil... "THE LIFE AND DEATH HOLDER'S LIFE WILL CLAIM..." "Kali! Guia! Takbo!" ... "AND CLIMATE WILL GO ROUGH..." "Nagiging pula na ang kalangitan, kailangan na nating lumisan"... "BLOOD CONTAMINATE THE WATER..." "Protektahan ang Tears of Water Deus kahit anong mangyari!"... "DESPAIR WILL BE THE SMELL OF WIND..."

Napapalibutan ng mga matatayog na puno, luntiang kagubatan, at ang mabatong pampang nito. "Ang ganda ng Kalikasan. Ang sarap mamuhay sa lugar na tulad nito. Wala ka talaga iisipin na problema, hindi mo malalanghap ang amoy ng siyudad. Ang presko pa ng hangin. Salamat sa napakagandang tanawin." Napapikit na wika ni Elvis n para bang nagdadasal.