Hulog Ng Langit Kahulugan Novels & Stories

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

Tuluyan ng tumigil si Kairus. Umatras ito ng umatras habang nakatingin sa langit or shoul I say, sa isang plane na dumaan sa taas namin. Ang kaninang isang butil na luha ay tuloy na tuloy na itong umagos sa mata ko. Napayuko ako ng wala na talaga. Umalis na ang kaibigan ko.

Iniwan na siya ng mga mahal niya sa buhay. "Anong kasalanan ko?" Nanlilisik ang mga matang tumingala siya sa langit. "Anong kasalanan ko? Bakit ako? Bakit?" Malapit nang kumagat ang hatinggabi kaya mangilan-ngilan na lang ang mga tao sa lansangan. Umiiwas sa direksyon ng dalaga ang ilan sa mga napapadaan doon. May iba na lumapit sa kanya dahil sa pag-aalala.

Sabi pa nito bago tumingala ulit sa langit. “Madami bang bituin ngayon sa langit? Kung oo tumahol ka ng isang beses at kung hindi naman ay kumahol ka ng dalawang beses.” Tumingin ako sa langit, maliwanag ang buwan ngayon at puno ng mga stars kaya kumahol ako ng isang beses.

tanong ni Esteban, halatang litong-lito. “Kapag ang langit ay napuno ng makukulay na ulap ng suwerte at kabutihan, iyon ang hudyat. Sa oras na makita mo ito, saka ka lang maaaring umakyat sa langit,” sagot ni Anna, malamig ngunit malinaw. Makukulay na ulap ng suwerte? Isang masayang palatandaan ba ito? Agad na pinawalang-bisa ni Esteban sa isipan niya ang ideyang iyon. Sa isang mundong tulad nito—walang mabuting bagay na dumarating nang ganoon kadali.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

"Magandang langit!" Blessing in disguise ba ito?

"Ah! Ano ba ang ginagawa ng lalaki para maabot ang langit?" Curious talaga ako ngayon ko lang narinig ang salitang t***d at buti pa ang mga lalaki nakakapunta sa langit paano naman ako na mabait. Tiningnan ko ang mga kaibigan ni Travis na naghagikhikan. "Nakipagtsug-tsugan." Aniya, "Ay! Mali dapat pala specific word kaagad ang sabihin para maintindahan mo. Ganito na lang, nakipag-sex."

Ngunit iba ang mundong sumalubong sa kanya sa pagkakataong ito. Nang imulat niya ang kanyang mga mata, wala siya sa Constantino. Sa halip, nakatayo siya sa itaas ng isang napakataas na parola. Sa paligid nito ay walang katapusang dagat, itim, malalim, at tila walang hangganan. Humahangin nang malakas. Ang alon ay nagngangalit sa ibaba. Biglang kumislap ang lilang kidlat sa kalangitan, hinati ang makakapal na ulap. Sumunod ang isang malakas na kulog na tila yayanig sa buong mundo.

Bukas ng gabi na yon. Oo nga basta humanda kana dahil mababasag na yang MUNAY mo. Marating mo narin ang langit na sinasabi ng iba. Langit? Bakit? Mamatay ba ako kapag makuha sa akin ang iniingatan ko? Ano kaba naman Scarleth. Mamatay agad? Hindi ba pwedeng nasarapan kalang kaya ka makarating sa langit? Hindi kita maiintindihan, sabi mo marating ko na ang langit. E patay na yung tao kapag marating yung langit ah.