Humor Novels & Stories

hirit pa niya. Hindi ko alam kung ano bang mararamdaman ko sa mga sandaling ‘yon—kung matatawa ba ako o iindahin na lang ang sakit na nararamdaman ko. Rex has this skill that even if his jokes aren’t totally funny, the fact that I am imagining what his face might be when he threw that joke is still funny for me. He’s annoyingly good at that, I would say.

Hindi alam kung dapat bang tumawa o mainis? He had the worst sense of humor! Ngayon ay alam ko na kung bakit hindi siya masyadong nagsasalita. At hindi na rin ako magtataka pa kapag isang araw malamang wala siyang kaibigan. He was a vibe killer!

Pero kapag nakilala mo pala nang husto si Lolo Gregore, malalaman mong kabaligtaran iyon ng tunay nitong ugali. Napakahilig nitong magbiro., at ang mas nakakatawa pa, kahit ilang beses na niyang narinig ang parehong joke nito, natatawa pa rin siya sa paraan ng pagkukuwento ng matanda. May kasama kasing facial expressions, pagbabago ng boses, at kung anu-anong actions na lalo lamang nagpapatawa sa kanya. “Hahaha! Kaya ikaw talaga ang gusto kong kausap, apo,” natatawang sabi ni Lolo Gregore. “Palagi kang tumatawa sa mga joke ko kahit corny na.”

" Try mo po kayang tignan o pumasok sa opisina niya sir, baka sakaling wala siya. Sinabi ko na kanina na nasa loob siya, hindi ba?" Mas lalo itong napatawa at napangiti. Nababaliw na siguro ito, may saltik rin sa utak. " Iba ka talaga. May sense of humor ka talaga." he said. " You're indeed funny." usal ulit niya. Ako? Funny? Mukha ba akong clown at entertainer? " Excuse lang sir, hah? Hindi po ako clown o entertainer para sabihin mong funny ako." giit ko rito.

"What the hell?!" Tawa pa rin ako nang tawa hanggang sa magseryuso ma ang mukha nito kaya umatras ako. "Run." Lumamig ang boses nya napaatras ako lalo. "Joke kasi 'yon. Ikaw naman wala kang sense of...h-humor." "Run." "Ahhhh!!!"

Napatingin siya rito, muli niyang kinurot-kurot ang isa. Nagpatuloy si Hivo nang wala siyang nasabi, "Nakikita ko naman na masaya siya sa naging buhay mo ngayon." Huminga ito nang malalim at lumiko ng daan. "Maybe he really just wanted to express his happiness for you, to congratulate you kaya siguro binigay niya iyan—hindi lang matino ang appearance, oo, pero baka ang purpose niya diyan ay..."Kumibit-balikat ito and added, "He wants to convey humor."

"Hindi naman malungkot. I’m just... relieved. Having her here is like being under a microscope." "Sus, microscope lang? Ako nga, feeling ko dumaan ako sa X-ray at MRI machine sa tingin niya, eh," sagot ko habang humihiwalay at humaharap sa kanya. Tiningnan niya ako, yung tingin na tunaw-panty, yung parang gusto niyang kainin ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko. “You're really funny.” Tumawa ako. “Ganun talaga kapag maganda, may humor dapat.”

simple nitong saad at ini-laglag ang mga mata sa sahig ng unang palapag. "Seryoso po? Hindi halata." The sarcasm is dripping in her voice. "Kaya nga pansin na pansin naming pareho, e. Pero kailangan po ba talagang i-intimidate mo siya?" Nag-iwas itong bigla ng tingin. "I only said my opinion about his anecdote." "His humor might have disappointed you but voicing it out, really pa? Wala man lang filter?" Hindi ito makatingin nang diretso. Guilty yata?

He chuckled and held my waist tightly, halos magkalapit na iyong mukha namin sa isa't-isa. "Sandali, sandali, ito naman." I mockingly rolled his eyes at tiningnan niya lang ako na parang nangaasar. Yumuko na lang ako dahil parang matutunaw na ako sa mata niyang nagniningning. I sighed deeply, "sige na nga, suko na ako. Paano naman kasi, pang-high class iyong humor mo." He laughed softly, "ganyan ang humor ng mga pogi."

Thirty years old na pala ito. Mataas ang sense of humor ng lalaki. Natatawa siya sa mga simoleng hirit nito. Parang nababawasan na ang sakit ng kanyang ulo. Pakiramdam niya ay nagrelease siya ng maraming stress thru sweat. "Kumain na kayo," yaya sa kanila ni Harvy. Ramdam niya sa tinig at kilos nito na masama ang loob nito.