Humor Novels & Stories

Hindi typical na gawin ng isang Ashmer Guieco ang tumawa pero kapag ako kausap niya ay puro gano'n ang ginagawa niya. Like hell! Am I actually funny, or are my words just too dull and nonsensical for him to laugh at? "You're quite funny." Blangko ang mukha kong tumitig sa kanya. Sinabi na nga ba! Kung sa iba ay compliment ang gano'n, well, sa akin ay insulto. Haduf ang lalaking ito! "So, katawa-tawa nga ako sa'yo? Wow. Just wow." Nanlaki naman ang mata niya. "No, that's not my point. I mean, your sense of humor..."

pagchat nito sa akin na dali-dali ko namang sineen. “Why Iskibidi?” natatawa kong reply, tinawanan ko ang aking sariling mensahe but this búllshit, ang killjoy niya talaga. Hindi man lang nagawang ihaha yung message ko, “Why are you laughing at your own message? Sanaol baliw” waring napa-awang ang aking labi sa naging turan niya, so balíw na pala ang tingin niya sa akin palibhasa ay hindi siya marunong umintindi ng humor. “Ang pangit mo namang kabonding” naiinis kong sabi sa pamamagitan ng pagvovoice message ngunit hindi niya na ito pinansin.

Grabe, hindi siya nakakatuwa. Ang kanyang pagtawa ang lalong nagpatalim sa aking paningin. I can not sense humor in it. I know it might be genuine, but it sounds so sarcastic. Kahit tumatawa na siya ay hindi nababawasan ang kaseryosohan ng kanyang mukha. Ang tunog nito ay mistulang nababalot ng misteryo, malalim, at malamig.

I joked that caused everyone to burst into laughter. Naiwan pa rin sa tainga ko ang ingay ng halakhak kanina kahit na no'ng bumaba ako sa stage. Nakaangkla lang ang kamay ko sa braso ni Riel na hanggang ngayon ay hindi pa rin maka-move on sa joke ko kanina. "You and your humor," aniya na 'di ko mawari kung naiinis ba o natatawa na rin. Hindi ko na lang siya pinansin at sinabayan siyang lumapit sa mga bisita.

“Mukhang may chemistry ah.” Kaella shot them a death glare. “Back to work, please!” Later, during a lunch meeting with a prospective client, Kaella was mid-pitch when Jerome, attempting to assist, accidentally shared a draft slide that wasn’t supposed to be in the presentation—complete with a meme Kaella had inserted as a private joke. The room went silent… then erupted in laughter. The client wiped tears from his eyes. “I like your team’s sense of humor. It makes this pitch memorable.”

He shook his head with a disapproving sigh, “Honey, you're making a snide remark.” “I’m just stating the fact, Pet. Sa tingin ko rin marami nang babaeng napaluha ang guwapong mukhang ‘yan,” “Petter leaned his back on his seat as he kept his handsome smile on his face. “I presumed you’re comparing me to the person who hurt you, honey “Sorry, Pet, I didn't mean it that way.” Napayuko siya. She actually really doesn't mean it. She was having so much fun talking with him that she got carried away. In fact, she forgot about Michael for a moment, as well as the agony in her chest.

He seems kind, humble, and funny. Siya iyong tipo ng lalaki na kahit sobrang gwapo at mukha ring magaling, ay nananatiling simple at parang walang nananalaytay na maski kurot ng kayabangan sa katawan. He also has this natural humour that makes everyone around him laugh. At ang katangian niyang iyon ay lalo lang nagpatingkad sa maganda nang pagkatao niya. Parang siya iyong tipo ng tao na masarap at hindi nakakasawang kasama.

Pagdadahilan ko agad naman siyang nakaupo at sinapo ang pagmumukha at hinaplos. "Seriously? Meron?" Tumayo siya at naglakad papalapit sa mahabang salamin upang tignan hanggang sa matawa ako. "Hindi mo naman ako ininform na prankster ka na pala, Lauren Ramirez." Naglapat ang labi niya sa inis kaya lumabi ako at napaiwas tingin. "Pwede na ba?" Tanong ko at ngumiti. "HA-HA-HA hindi mo bagay. Ampanget, kulang sa humor, hindi funny." Derederetsong sabi niya kaya naalis kaagad ang ngiti ko sa labi.

Komportable ako doon. Pero siya, parang binasag ang lahat. Tanong. Reklamo. Joke. Sarkasmo. Galit na tinatakpan ng humor. Trauma na tinatakpan ng ingay. Hindi siya humihinto. At sa bawat salita niya, mas lalo kong nararamdaman ang pag ipon ng init sa dibdib ko. Hindi galit. Hindi inis. Isang kakaibang tensyon na matagal ko nang hindi nararamdaman.

hindi na lang ako umimik dahil sa sinabi niya. Buti na lang ay hindi na siya nangulit pa. Nagkuwentuhan na lang kami at hindi ko maiwasang matawa sa humor niya. Nakakatuwa siya at bibo kausap. Magaan din ang loob ko sa kaniya kahit ngayon ko pa lang siya nakilala. Seryuso siya kapag seryuso ang usapan. Jolly siya kapag tingin niya ay nakakatawa at mapapangiti ako.