Hunger Novels & Stories

Sa halip, itatanong ko, "May gusto ka bang sabihin?" Ngunit hindi pinansin ni Stanford ang tanong ko at sinabing, "May mga lugar kung saan gusto kong pumunta at kumain. Ang sarap talaga ng mga pagkain sa mga lugar na iyon, pero na-miss ko ang pagkaing niluto mo." Tumigil siya saglit at tumingin sa akin. "Hindi pa ako kumakain simula umaga. I am starving." Kinakabahan ako sa narinig ko. Alam ko ang lagay ng tiyan niya.

Hawak-hawak ko si Nyx at inalalayan lang siya. "Are you hungry?" i asked."Ano ba 'yan tanong mo ghurl? Seryoso ka ba? Nagtago ako ng almost a week i can't get out on the place i'm hiding dahil mahuhuli agad ako ng miyembro ng mga Sphenixo noh. Syempre puros nakain ko cup noodles, gutom na ako makakain ng steak mga karne, chicken at iba pa isama mo pa ang nasa kantang bahay kubo." pilosopa niyang sagot para mainis akong bitawan siya. "Aray!" d***g niya ng kurutin ko din pasa niya.

Dinalhan din nila kami ng kaunting pagkain dahil mula kaninang umaga ay wala pang laman ang sikmura namin. Si Brandon ay mukhang hindi nakararamdam ng gutom habang ako ay kumakalam na ang sikmura pero hindi ako nagpahalata. I couldn’t eat anyway knowing my husband is hungry. Sabi nga sa vows, for better, for worse. “I know you have no appetite pero kailangan mong kumain. It’s already seven in the evening. Eat with me, please. Hindi pa rin ako kumakain.” Gusto ko man siyang pagbigyan ay baka dalawa na sila ng kapatid niyang nakahilata rito kapag hindi pa siya naglaman sa tiyan niya.

“Alam… hindi lang sanay… I mean hindi pa! Sanay…” Hindi pa rin mawala ang ngiting sabi ni Faith. “Are you hungry?” Tanong niya saka napa pikit nang lapitan siya nito’t mahigpit na niyakap sa bewang sabay halik sa kanyang leeg. “Yes, very hungry… But not for food…”

Gusto kong mahasa ang utak ng kambal dahil matatalino sila. "Is it yummy?" I looked at them in contentment, and they nodded in agreement. "That's good. Kain lang ng kain…" "What about you, Mamma? Why are you not eating?" tanong si Skye. Natanaw niyang wala akong plato. "Hindi ako gutom, anak." Tumaas bahagya ang isang kilay niya. "So? When a person gets older, do they not get hungry? Because you are like that, Mamma. You don't eat at dinner."

Makalipas ng ilang oras. Tahimik ang hapunan. Halos walang kumikilos, maliban sa marahang tunog ng kutsara at tinidor sa mga pinggan. Pero kahit anong pilit nilang gawing normal ang sitwasyon, hindi maikakaila ang bigat ng presensya sa paligid. Si Fortuna, nakayuko lamang habang marahang tinutusok ang pagkain sa kanyang plato. Namamaga ang kanyang mga mata, halatang hindi pa rin siya nakaka-recover sa nangyari kanina.

Lalo nang halinhinan niya pa ngang s*nipsip ang magkabilang u***g ko na parang magtanggal na. Walang awa pa niyang nil*lamas na para siyang mauubusan kaya nayakap ko ang ulo niya at nasabunutan siya at napakagat labi na lang para wag makagawa ng kahit na katiting na pag-hikbi. He's really a beast who's craving for his prey. Not to make love with me... but only to cure his pleasure addiction and stays as his food to fulfill his never ending hunger.

"Ma'am Scarlet, you can trust me " Sabi niya. Napa buntong hininga nalang ako at kumagat ng slice bread. Stress Eating. Lumunok muna ako bago nagsalita. " Yong kapatid ko kasi Hannah ang hirap hanapan ng heart donor..at sa mas lalong tumatagal n-nanghihina naman yong katawan niya "

I just want a clean kitchen and a peaceful morning. But she knocked on my door. "I just want to eat". Mas naiinis akong tignan ang naluluha nyang mata. Imbes na panoorin nya kung paano ako ka metikoloso sa kalinisan at magpaturo syang mag luto pagkatapos kong magligpit ay nag iiyak lang ito. "I'm just hungry Howard". "Stand there and watch me". Ilang beses ko syang tinignan ng masama para siguraduhing pinapanood nya ako.

Hindi na pwedeng higaan ang kama sa kabilang kwarto sapagkat puno na iyon ng suka. Kaniyang kinuha ang pinalamigang hotdog at saka iyon inilapit sa mukha nang babae. Sa oras na naaamoy iyon ni Lui ay kaagad itong kumagat doon. Yhler sighed in relief. Pakiramdam niya ay magpapasa ang leeg niya dahil sa naging pagkagat nito. “I guess you still have that habit of going crazy when you're hungry,” komento ni Yhler habang pinapanood na kumain si Lui.