Hunger Mga Nobela at Kwento

Napasinghap si Hannah nang malanghap niya ang mabangong aroma ng cup noodle na dala ng isang teenager na babae, dumaan ito sa harapan niya kaya nasundan niya ito ng tingin. Napakagat labi siya sabay himas sa tapat ng sikmura niya na kanina pa nag aalburuto. Naalala niya, hindi nga pala siya nakakain ng hapunan kagabi, tapos wala pa siyang almusal ngayon. Tapos, wala pa siyang tubig o kaya kape man lang. Ang hirap pala gumala ng walang pera, tapos kailangan niya pa pakibagayan ang ugali ng masungit na si Duwayne para lang huwag magbago ang isip nito na isama siya.

I just want a clean kitchen and a peaceful morning. But she knocked on my door. "I just want to eat". Mas naiinis akong tignan ang naluluha nyang mata. Imbes na panoorin nya kung paano ako ka metikoloso sa kalinisan at magpaturo syang mag luto pagkatapos kong magligpit ay nag iiyak lang ito. "I'm just hungry Howard". "Stand there and watch me". Ilang beses ko syang tinignan ng masama para siguraduhing pinapanood nya ako.

Sabi ko sa kanya. I'm not full but enough to make my stomach not growl in hunger so yeah, I can manage. At sanay na naman ako sa mga diet-diet at late na kumain kaya carry lang. Magdadala nalang ako ng tubig incase na gutumin ako. 'Who cares anyway if I'm not feeling well.' Agad kong iniling ang naisip ko. Gaga, may pamilya kang binubuhay! Ang kapal ng mukha mong magmukmok!

Sa halip, itatanong ko, "May gusto ka bang sabihin?" Ngunit hindi pinansin ni Stanford ang tanong ko at sinabing, "May mga lugar kung saan gusto kong pumunta at kumain. Ang sarap talaga ng mga pagkain sa mga lugar na iyon, pero na-miss ko ang pagkaing niluto mo." Tumigil siya saglit at tumingin sa akin. "Hindi pa ako kumakain simula umaga. I am starving." Kinakabahan ako sa narinig ko. Alam ko ang lagay ng tiyan niya.

Hawak-hawak ko si Nyx at inalalayan lang siya. "Are you hungry?" i asked."Ano ba 'yan tanong mo ghurl? Seryoso ka ba? Nagtago ako ng almost a week i can't get out on the place i'm hiding dahil mahuhuli agad ako ng miyembro ng mga Sphenixo noh. Syempre puros nakain ko cup noodles, gutom na ako makakain ng steak mga karne, chicken at iba pa isama mo pa ang nasa kantang bahay kubo." pilosopa niyang sagot para mainis akong bitawan siya. "Aray!" d***g niya ng kurutin ko din pasa niya.

Dinalhan din nila kami ng kaunting pagkain dahil mula kaninang umaga ay wala pang laman ang sikmura namin. Si Brandon ay mukhang hindi nakararamdam ng gutom habang ako ay kumakalam na ang sikmura pero hindi ako nagpahalata. I couldn’t eat anyway knowing my husband is hungry. Sabi nga sa vows, for better, for worse. “I know you have no appetite pero kailangan mong kumain. It’s already seven in the evening. Eat with me, please. Hindi pa rin ako kumakain.” Gusto ko man siyang pagbigyan ay baka dalawa na sila ng kapatid niyang nakahilata rito kapag hindi pa siya naglaman sa tiyan niya.

ani Hector habang nakatitig sa mga mata niya. Hindi pagmamahal ang nakikita niya sa mga mata nito kundi obsesyon. Namamangha ito sa kaniya, namamangha ito sa katauhan niya at sa existence niya. “You must be hungry,” anito nang hindi siya magsalita.

Makalipas ng ilang oras. Tahimik ang hapunan. Halos walang kumikilos, maliban sa marahang tunog ng kutsara at tinidor sa mga pinggan. Pero kahit anong pilit nilang gawing normal ang sitwasyon, hindi maikakaila ang bigat ng presensya sa paligid. Si Fortuna, nakayuko lamang habang marahang tinutusok ang pagkain sa kanyang plato. Namamaga ang kanyang mga mata, halatang hindi pa rin siya nakaka-recover sa nangyari kanina.

"Ma'am Scarlet, you can trust me " Sabi niya. Napa buntong hininga nalang ako at kumagat ng slice bread. Stress Eating. Lumunok muna ako bago nagsalita. " Yong kapatid ko kasi Hannah ang hirap hanapan ng heart donor..at sa mas lalong tumatagal n-nanghihina naman yong katawan niya "

Pagkaraan ng ilang sandali kapag ito na ang oras para sa susunod na pagkain, muli siyang dadalhan ng bagong set ng sariwa, mainit-init na pagkain. It was a uphill battle to deny herself the basal, human need to eat when a plate full of delicacy was sitting right beside her, moreson when gutom is starting to gnaw her. Nagawa niyang hawakan ito nang hindi sumuko, gayunpaman, dahil naniniwala siya na makakatakas man siya o hindi nakasalalay sa huling-ditch na protestang iniwan niya. Ito ay isang hunger strike na nilikha sa pag-asang ang pagkahumaling ni Mateo sa kanya ay maaaring magdala ng anumang natitira sa kanyang sangkatauhan, at sa wakas ay susundin niya an