Hunger Mga Nobela at Kwento

gusto na ni Cire malaman na agad-agad ang sagot sa kanyang problema, but she was beaten down by Sunny to shut up. "Hmm...let us think later, let us eat first. I am starving, and so are you. A hungry stomach cannot make your brain cells work, and it is uncomfortable to have food in front of you and only look at it." So, they have to solve the hunger problem first.

Failed na nga sa job applications, failed pa sa buhay. Naglakad ako papunta sa may counter. The sound of my stomach growling pulled me from my thoughts. Kahit gaano pa ka-problema ang tao ay hindi dapat malipasan ng gutom. Kaso kung isang piraso lang din ng instant noodle ang makikita mo sa kusina ay mawawalan ka talaga ng gana kumain. The rest of the kitchen was as empty as my bank account. Bills piled up on the table, and my landlord's not-so-friendly warning about overdue rent echoed in my head.

Gusto kong mahasa ang utak ng kambal dahil matatalino sila. "Is it yummy?" I looked at them in contentment, and they nodded in agreement. "That's good. Kain lang ng kain…" "What about you, Mamma? Why are you not eating?" tanong si Skye. Natanaw niyang wala akong plato. "Hindi ako gutom, anak." Tumaas bahagya ang isang kilay niya. "So? When a person gets older, do they not get hungry? Because you are like that, Mamma. You don't eat at dinner."

There, siya na ang bumasag sa katahimikan. “Tinapay at gatas.” Her usual meal. No wonder na ang payat nito. Paano ito magkaka-stamina sa kama kung ganito ito kapayat. Kama. of all things, ‘yon ang naiisip niya. Gusto na niyang batukan ang sarili. Iba na naman ang tinatakbo ng utak niya. This is just hunger, ipinagpalagay niya. Minaniobra niya ang manibela paliko sa drive thru ng isang fastfood chain. Magiliw siyang binati ng crew. She was smiling from ear to ear. Nagsisikuhan pa ito at ang isa pang crew habang sumusulyap sa kanya.

Marahan akong tumango bago inextend ang kamay ko para abutin ang tumbler ko na may lamang malamig na tubig. “Hindi ka ba talaga kakain, Gab?” Umiling ako. “Wala akong gana, Kath. Kahit na subukan kong kumain, sigurado akong isusuka ko rin iyan. Hindi kaya ng sikmura ko na tumanggap ng pagkain ngayon. My system is upset. My whole body including my appetite just won’t cooperate. I’m a mess.”

wika ni Lydia na siyang sinang-ayunan ko na lang. Kahit pa alam ko naman na imposible itong maligaw. Ang mahalaga'y mahanap namin ito. Third Person's POV Samantala ang babaeng hinahanap nila ay masayang kumakain sa isang fast food chain. Inabot na din ito ng gutom sa pamamasyal at pagbili ng ilang gamit niya. Hindi naman alintana dito na pinagtitinginan siya dahil sa dami ng inorder niya. What can she say? She's starving, alright! Isa pa kung hindi naman niya ito maubos pwede pa din niya iuwi o kaya ibigay sa mga nagugutom sa labas.

Naiirita sa kaniyang sarili na hindi niya rin naman maintindihan. Matapos ang nuwebe na oras sa eskwelahan ay sa wakas uwian na. Excited si Hailey na umuwi dahil may bigla siyang naisip na pagkain na gusto niyang kainin. Ewan ba niya, hindi naman siya ganito ka excited nitong mga nakaraan. Hindi nga niya ugali ang pag crave. Pero ngayon, may kini-crave siya na mahirap talagang tanggihan. Mabuti na lang at may pers siyang itinabi.

no matter how hard she tried, they were both just not meant for each other. "I'm not hungry." Oh yes, I am! Pero hindi ako kakain kasama ka sa unang araw pa lang ng pagdating ko! Iniwas niya ang tingin sa mesa kung saan naroon ang tatlong klase ng ulam, dalawang klase ng dessert at kanin. She was hungry as hell— galing pa siya sa Bataan at simula kagabi ay wala pa siyang kinaing kahit ano dahil sa antisipasyon.

ni hindi niya namalayan na pang 1 month grocery pala yung last na binili nila ni Duncan Kaya ito at nag-grocery na naman sila. Gusto niya sanang siya na lang ang mag-grocery magisa para hindi siya makaistorbo dito, pero fast thinker naman siguro si Duncan at narealized din nito na nauubos na ang groceries, siguro iniisip nito na wala na siyang makain at kawawa sa paglilihi niya. Well it was okay. She was just starting to crave for foods na din kaya minsan kahit yung niluluto nniya or yung bine-bake niya ay di niya nakakain minsan kasi ay gusto niya lang titigan.

Napangiti ako sa sarili ko. Kakaibang kombinasyon iyon ngunit iyon talaga ang gusto kong kainin huhu. Ilang minuto ang nakalipas sa paghihintay ko ay sabik na sabik na ako sa pagkain na dala ni Haze. Pero hanggang ngayon ay wala pa din siya, napakunot na lamang ako ng aking noo. Rinig ko din ang pagtunog ng aking tiyan na para bang nagwawala na lion.