Hunger Novels & Stories

Nag-aatubili siya, ngunit sa wakas ay pumayag siya dahil mahuhuli ang kanyang pagpupulong. Ngayon, nagluluto ako ng hapunan para sa amin. Sa libu-libong kaisipang tumatakbo sa aking isipan. Parang hindi ako makahinga sa sarili kong iniisip. Palagi silang naroroon at ngayon ay may ilan na idinagdag tungkol kay Gunner. "Anong hapunan natin mama?" Tanong ni Noah na nakaupo sa counter. “Oo, ano? I am starving” nakangiting dagdag ni Gunner sa akin.

Nag-isang guhit ang labi ni James. Mas humigpit ang pagkakayakap nito. Pilit siyang hinarap nito at muling mariing h******n ang kanyang mga labi. Para siyang tuod ng oras na iyon. Hindi niya alam kung ano ang dapat gawin. Ayaw ng isip niya ang nangyayari ngunit taksil ang katawan at lalo na ang puso niya dahil natagpuan niya ang sariling gumaganti ng halik ng asawa. He was so hungry. He was aching for more. Na tinugon din niya na maalab na halik. Nawala na sa isip niya na nasa pampublikong lugar sila.

Humarap si James sa mga representative, na nagmamakaawa ang mga itsura. Nawala si James sa sarili habang nag-iisip. Kahit na hinohoard ng Wyrmstead ang mga reserbang pagkain sa nakalipas na mga taon, sapat lang ito para tumagal ng ilang taon. “Kamahalan, parang awa mo na, tulungan mo kami. Ang bansa ko, na may populasyon na sampung milyon ay ilang araw ng hindi kumakain. Habang nag-uusap tayo ngayon, patuloy na dumadami ang mga bangkay sa kalye.

Nakakasira ng konsentrasyon! He chuckled. “Are you hungry or you want me?” he asked again. Pakiramdam ni Zyline ay umakyat lahat ng dugo niya sa mukha niya. “I’m hungry, come on, let’s eat first. We’ll have our dessert later,” he even winked at her. Gusto tuloy ni Zyline na biglang kainin na lang siya ng lupa! Sa sinabi ni Hunter, nagmukha kasi na siya ang may gustong may mangyari sa kanila.

paangil na tanong niya dito ‘”Wala lang. Check ko lang kung buhay ka pa ba.” Nakangiti nitong wika. Lalong nagkutkot ang kalooban niya sa inis. Tingnan mo ang babaeng ito, parang hindi niya personal nurse. Ni hindi man lang nag-abala na magdala ng makakain niya “I am hungry! Where’s my food?” hindi niya mapigilang tanong dito. Hindi niya na kaya…mahapdi na ng tiyan niya at kailangan niya nang kumain.

Hindi niya napigilan na tumingin muli sa bag na dala ng dating asawa. ‘Hingi pa kaya ako? Bayaran ko na lang siya kapag nakalabas na kami? I mean palitan ko na lang ang tinapay?’ This feeling of hunger made Felicity anxious and was driving her a little crazy. Napansin iyon ni Jago. Bumakas agad sa mukha niya ang gulat sa biglaang pagiging glutton ni Fae. Natatandaan niya na maliit lang kung kumain noon ang babae. He simply picked up the bag and opened it in front of her. Mukha kasing nahihiya lang si Fae na gusto niya pa ng tinapay.

He didn't even eat breakfast because problems kept on bugging him from morning 'till night. And after what happened in the restaurant a while ago, mas lalo siyang nawalan ng gana sa pagkain. Can't even feel the hunger, wala namang pag-alma sa sikmura niya kaya't nang makarating sa condo ay nag-order lang siya ng pizza para sa snack. Inuna niyaang maligo para ibsan ang inis na nananalaytay sa buong katawan niya.

“Sabi ni Auntie talagang gusto mo raw ito, at ibibigay ko pa sana ito sa iyo para sa almusal bukas.” Palaging kumakain si Hunter sa labas ng tanghalian at hapunan. Ngayon, napakasarap sa pakiramdam na bigla siyang may ganoong kaamo at mapagmalasakit na taong nagluluto para sa kanya. Ang simple at domestic pleasure na ito ay new at addicting. Lalo na, gusto rin niya ang katawan nito. Ang physical connection ay strong at undeniable.

Napasinghap si Hannah nang malanghap niya ang mabangong aroma ng cup noodle na dala ng isang teenager na babae, dumaan ito sa harapan niya kaya nasundan niya ito ng tingin. Napakagat labi siya sabay himas sa tapat ng sikmura niya na kanina pa nag aalburuto. Naalala niya, hindi nga pala siya nakakain ng hapunan kagabi, tapos wala pa siyang almusal ngayon. Tapos, wala pa siyang tubig o kaya kape man lang. Ang hirap pala gumala ng walang pera, tapos kailangan niya pa pakibagayan ang ugali ng masungit na si Duwayne para lang huwag magbago ang isip nito na isama siya.

Sabi ko sa kanya. I'm not full but enough to make my stomach not growl in hunger so yeah, I can manage. At sanay na naman ako sa mga diet-diet at late na kumain kaya carry lang. Magdadala nalang ako ng tubig incase na gutumin ako. 'Who cares anyway if I'm not feeling well.' Agad kong iniling ang naisip ko. Gaga, may pamilya kang binubuhay! Ang kapal ng mukha mong magmukmok!