Novel & Cerita Hunger

At ayoko madisappoint ang parents niya pag hindi ko napabayaan ko ang anak nila. Mayamaya pa ay bumaba na ako dahil kakain na kami, nandito kasi ang parents ko ngayon kaya kailangan na sabay kaming kumain lahat. Minsan kasi ay wala sila dahil na din sa business namin pero naiitindihan ko naman 'yon kasi hindi naman sila nagkukulang sa akin. "Akala ko kasama mo si Krisa." saad ni Mommy ng makaupo ako.

"Yummy?" Tumango si Catalina. "Babe, I got a question for you..." Tumaas ang kilay ni Hugo. "Shoot." "Uhm... What if you're very, very hungry and there's a strawberry farm over the fence, would you eat it?" Kumunot ang noo ni Hugo. "What's the point of this question?" "Just answer me." Napaisip si Hugo. "If I'm hungry... I won't eat strawberries..." "What if you're really, really, really hungry?"

Yung mainit, puno ng damdamin, at may halong pananabik. “I’m hungry,” bulong ko matapos ang halik naming puno ng init. “Nag-almusal ka na ba?” “Hindi pa, hinihintay kita syempre.” Bahagya siyang yumuko, saka hinimas ang aking tiyan na bahagya pa lang ang umbok. “Gusto kong makasabay ang pamilya ko sa pagkain.”

Wala pa ring pinagbago ang lalakas pa rin ng mga trip. Natatawa akong tumalikod sa kanila at humarap kay Hunter pero pagtingin ko sa kanya magkasalubong na naman ang kilay nito at mukhang wala na naman sa mood. "I lost my appetite. I don't want to eat anymore."

HANNAH'S POV Gutom na gutom na ako. Kahapon pa akong di pinapakain ni Andrew. Anong silbi ng pera ko kung di naman ako makakakain. Ang sakit na nang tiyan ko. Puro tubig na lang ang laman. Daig ko pa ang mag fasting. Dapat nga ba talaga akong magpakumbaba? Siguro nga kailangan ko ng gawin ang magpakumbaba. Hindi naman ako mabubusog sa taas ng pride. Ito na siguro ang nagagawa ng gutom. Mapapapayag ka na lang.

Pero, ang galit sa mga mata ang imposibleng itanggo na galit siya. Kinaligtaan ni Avery ang kanyang almusal at tanghalian, kaya nagsisimula nang manakit ang tiyan niya sa gutom. Inabot siya ng halos isang oras bago matapos ang kanyang pagkain dahil ang pagkagutom sa kanyang tiyan ang magiging dahilan ng hindi pagkatunaw ng pagkain at ang magdadagdag sa kanya sa kasalukuyang kahirapan.

Irregular kasi ang pagdating ng dalaw niya kaya 'di siya ng takang hindi siya nadatnan noong nakaraang buwan. Kahit nagmamadali na siya hindi pa din niya maiwasang kumain ng kumain, pakiramdam niya kasi para siyang mauubusan ng hininga kapag nagpapagutom siya, she always feel hungry, she craves burger every day mga 5 ata lagi na uubos niya with 1 gallon of ice cream, oh diba ang weird. "Check-up ko pala mamaya," bulong niya sa sarili nang mapatingin siya sa calendar.

Mukhang napikon naman si Kenneth dahil ito lang ang hindi nakaintindi sa mga sinabi niya. “Just stop… Please, stop…” Naii-stress na si Eclaire. Hindi lang dahil sa makulit ang kausap niya, pera lumalamig na ang pagkain niya at kanina pa siya gutom na gutom. Tipong kung pwede lang niyang kagatin ang binatilyo para layuan na siya nito, ginawa na niya. Bukod pa roon, parang gusto nang dumugo ng tenga at ilong niya sa kaka-ingles nito. Wala siyang sapat na carbohydrates para sunugin, hindi nagpa-function nang maayos ang utak niya. “I’m really starving…”

tanong pa ni Finn. "Gutom?" ulit naman ni Hunter na nagtataka. Kumunot ang noo niya. "There's plenty of food here. How can you she be hungry?" "Hindi ka kumain?" tanong pa ni Finn. Umiling ang babae. "Bakit hindi ka kumain?" "Eh...wala namang sinabi na pwede ako kumuha ng pagkain...baka...baka bawal," sagot nito.

Saad ni Draco sa akin at pumwesto na ito sa harap ko at nagsimula itong kumain! Bawat hiwa at nguya nito ay nasusundan ko. My stomach is growling and asking for food already. The food looks too tasty. Pero parang gusto naman umiyak ng kalooban ko dahil hanggang tingin lang ako. Napakagat labi na lang ako at inilihis ang tingin pero kahit anong gawin ko ay naaamoy ko pa rin ang pagkain which is worst. My senses is now very sensitive dahil kinulang ako sa pagkain kanina.