Novel & Cerita Hunger

I bet, I already have another set of bags under my eyes. Lumabas ako sa tent and I saw everyone how busy they were. But I was stopped by the wild grumbling in my stomach. Tama, ni hindi ko magawang kumain kagabi kahit nagutom ako. Sino ba naman kasi ang makakaramdam ng gutom kung napalibutan ka na ng multo. May pagkain naman pero hindi ko mapilit ang sarili ko na kumain. It's hard for me. My fear with ghost is way more than my hunger.

sabi nito saka yumuko para kuhanin ang kutsarang nasa sahig. Hindi na niya iyon pinansin pa bagkus ay nagpatuloy na siya sa pagkain. Wala na siyang hiya ng mga oras na iyon dahil pakiramdam niya'y kapag hindi siya kumain ay mahihimatay siya. Isama pa iyong paminsan-minsan niyang pagkahilo.

Matapos kunin nito ang kanilang order ay naupo na lang sila at naghintay sa kanilang table. Ten Minutes Later dumating na ang kanilang order at kanya kanya na sila kain at wala na ngang pansinan dahil sa gutom nila pare pareho. Ikaw ba naman mag travel ng malayo at puro biscuits lang at bread ang kanilang kinakain gugutumin ka talaga ng sobra sobra. Sa kagaya ni Kattie na pure breastfeeding ay talagang kukulangin ang kain niya mula umaga at sa kanilang byahe.

"Argh!" I messed up my hair out of frustration. I'm slowly losing my attention to what I am doing. I'm hungry right now, and I want to eat something cold and sweets. Kumain na ako ng hapunan kanina pero parang hindi ako na-satisfy sa kinain ko. Parang sa pakiramdam ko ay may kulang.

Bulong niya Ano kayang iniisip nito? She seems in a deep thoughts. ‘Heck! I'm hungry.’ Ani Yezire sa kan'yang isip habang naka-titig sa sahig Kanina pa kumukulo ang tiyan niya at mas masakit iyon kaysa sa bawat hampas ng latigo na tumama sa likuran niya. Kagabi pa siya walag kain. Nagugutom na siya. . .

Nag-aatubili siya, ngunit sa wakas ay pumayag siya dahil mahuhuli ang kanyang pagpupulong. Ngayon, nagluluto ako ng hapunan para sa amin. Sa libu-libong kaisipang tumatakbo sa aking isipan. Parang hindi ako makahinga sa sarili kong iniisip. Palagi silang naroroon at ngayon ay may ilan na idinagdag tungkol kay Gunner. "Anong hapunan natin mama?" Tanong ni Noah na nakaupo sa counter. “Oo, ano? I am starving” nakangiting dagdag ni Gunner sa akin.

kinuha ko na lang ang menu para magtingin ng mga pagkain kahit ako mismo walang gana kumain. And that’s saying something. Lagi akong gutom at bihira lang ako na walang gana. Mas matindi nga minsan yung appetite ko kaysa sa mga kapatid kong lalake. Hindi nga lang ako pwede magpakita na hindi ko gusto ‘yung nangyayari ngayong araw kasi baka ano pa isipin ni Zeno bigla. Kasalanan ko rin naman na nagpahalik ako nang ganung katagal at nakita pa niya mismo. I’ve fucked up real time and I don’t know really know what to do kaya nga gusto ko muna mapag-sarili ngayon.

Hindi ba ito natatakot sa kaniya? "How about you let me worry about that, and you think about what's good for dinner?" Panay ang hugot nito ng malalim na hininga. "Or we can just go on hunger strike. Hindi rin ako kakain kung hindi ka kakain." "Sure. I'll have water and you can just starve yourself. Sanay naman akong hindi kumakain," sagot nito sa kaniya.

“Are you going to kill me of hunger? I can eat you already because of my very hungry!” Hindi ito tumugon, subalit napatda ito sa paglalakad. Inabutan siya nito ng isang maliit na pakete na mukhang tsokolate. Binasa niya ang nakasulat sa pakete: energy bar. Wala na siyang baong pagkain, maliban na lamang sa ilang piraso ng spanish bread na kaniyang binili kagabi sa bakery malapit sa kaniyang tinitirhan. Pang-mamayang gabi pa sana niya iyon.

Unti-unting nagtutubig ang mga mata ko at parang batang humarap sakaniya. "Shh, what's wrong? Tell me," he gently patted my hair. "I'm hungry," my lips trembled kasabay ng pagbagsak ng mga luha ko. "Pero wala akong pagkain na magustuhan, lahat nalang amoy mabaho, kaninang umaga nagsuka ako ang sakit sakit" tuluyan na akong naiyak habang parang batang nagsusumbong. I'm aware that it's all due to hormones kaya masyado akong sensitive pero hindi ko rin maitatangging dahil rin kay Felix kaya ganito ako.