Novelas y relatos de Husky Voice In Tagalog

I don't know, but suddenly, I smile—- Ugh, hindi ito puwede. Mabilis kong nakagat ang aking labi nang may mapagtanto. Napahilamos ako sa mukha saka umiwas ng tingin. Iniligtas niya ako at pareho kaming safe kaya ako nagpapasalamat at napangiti. Tama 'yun ang dahilan. Bless lang ako. 'Yun lang. No doubt. "You're here." Huminto ang sistema ng aking katawan nang marinig ko ang husky niyang boses. Naka-half smile ito at nakadilat ang isang mata.

The dog barked. Tumaas ang kilay niya. "You fucking understand that?" The dog barked again. "Now that's impressive," humahangang sabi niya, saka binuhay ang makina ng sasakyan. "We're off to Baguio, Achilles." Para siyang luko-loko na kausap ang aso. "Malamig do'n. Dapat may jacket kang dala pero mukhang makapal ang balahibo mo. Hindi ka mamatay sa hypothermia."

Bati nito na may malaking ngiti. “Hinahanap kasi namin si Dr. Paulo Bustos. Pinapunta----“ Hindi na natapos ni Maymay ang sinasabi niya nang pumasok ang isang matangkad na lalaking may dalang husky. As soon as the husky saw me he growled at me. “Good Morning Doc!” Bati ni Nurse Via at agad na kinuha ang leash ng husky. “Doc hinahanap ka po nila.”

Biglang may humila sa braso ko. @deathwisH

Bakit nagpadala siya sa mga manunukso at pang-aakit nito sa kanya? "Honey, please talk to me," matiyagang pakiusap ni Miguel. "Look at me." hinawakan niya ito sa balikat upang iharap sa kanya ngunit pumiksi lamang ito. "Ihahatid mo ba ako o bababa na lang ako ng kotse mo at maglalakad pauwi," nagtitimping saad ng dalaga, iniiwas ang mga mata kay Miguel. Hindi kaagad nakapagsalita si Miguel at ilang beses na humugot ng malalim na paghinga. Nakatiim ang mga bagang na inistart na ang kotse at pinaandar na pabalik sa mainroad.

Advance raw kasi mag-isip. “Hoy!” untag na naman niya. “Hon not hoy.” Tumikhim siya habang hindi maalis ang ngiti sa labi niya. Papansinin lang pala siya kapag tatawagin niya ng hon. Ang arte talaga. “Okay, hon,” nakangiti niyang wika. “Why, hon? Any problem?” Tingnan mo nga naman. Kanina pa siya dada ng dada tapos isang hon lang pala ay tutumba na.

Bati naman ni Zeus sa akin at hinalikan rin ako sa pisngi saka niyakap nang mahigpit And then they snooched over me to cuddle, Kada uwi ko talaga ay mas gugustuhin pa niya na mag cuddle sa akin lesa na magpalit muna ako nang damit but its okay I also love it "Mama, Greg bullied me in class" Sumbong ni Hermes kaya napakunot naman ang noo ko "Bakit anong nagyari?" I ask in tagalog, sinasanay ko na talaga sila mag tagalog "Sabi ni Greg wala daw kaming papa" And that made my heart shattered.

Naglalaro lang sila't walang iniindang problema. "Hi ate" napalingon ako sa tumawag sa akin. Isa itong cute na batang lalaki na may hawak na robot. "Pwede pakabit ng kamay? Di ko kasi makabit, natanggal" dagdag niya. Agad ko namang ginawa ang pakisuyo niya ng bigla siyang umiyak. "Sinira mo ang laruan ko!" sabi niya habang umiiyak. Agad akong nataranta't naibagsak ang robot na lalo niyang ikinaiyak. "Mama!! Mama!"

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”