I Am Free Because Novels & Stories

Kundi para ipahinga ang sarili ko sa unang pagkakataon sa loob ng apat na araw. Sa wakas— Nakalaya ako. Buhay pa ako.

Nabitin sa ere ang anumang gusto niyang sabihin hanggang sa muli akong nagsalita. "No one is entitled to define me. For your fucking information, I'm no one's property. Imagine the freedom that I have?" I laughed sarcastically, silently commanding my tears to stay where they should be. "I am no one's property, and I don't own anything as well. Walang-wala na ako. When I die, no one will grieve. It's a good thing because I have nothing to leave." Akmang magsasalita na naman siya nang itinaas ko ang kamay ko. "Kaya tigil-tigilan mo ako sa mga words of wisdom mong iyan. I'm not a slave or disciple of anyone's standard, I'm a freeman!"

Today is my Freedom day and Heartbroken Day at the same time. Umulan ng gabing iyon at hindi naman ako natinag sa ulan. Gusto kong maramdaman ang pakiramdam ng isang nilalamig at baka pag pumanaw ako today magpahanda siya ng isang piging. Gusto kong tumawa at maging masaya dahil hindi ko na kailangan pang paibigin dahil sa huli ako ang talo at ako ang taong iiwas at lalayo.

tanong niya rito habang nakatingin sa binata nang nagtataka. Bahagyang tumikhim ang binata bago sumagot. “Nothing. I just want to celebrate your freedom…” Natawa siya. “Hindi pa nga kami divorce. But it’s funny, right? Pangalan ko Liberty pero napakatagal kong nawalan ng kalayaan sa lahat ng bagay. But it’s fulfilling you know? Masaya ako na nagagawa ko na ngayon ang gusto ko nang hindi iniisip ang ibang tao.”

Sinamantala na nga nila ang pinagdadaanan ko noon tapos damay pa rin ako hanggang ngayon? "You love your freedom, right?" Naguguluhan man sa mga tanong niya ay tumango pa rin ako. I value my freedom so much pero kinailangan kong isuko para mailigtas ang mas maraming tao. At hindi naman ako nagsisisi sa nangyari dahil kahit papa'no, may kalayaan pa naman akong gawin ang mga bagay na gusto ko. "You love your freedom and I don't want to take what you love from you."

I started to saunters off, not letting anyone to get near me until I reached the outside and it was like I finally escape from this hell! Para ko na ring nakamit ang kalayaang tinatamasa ko. My chest felt lightened now that I’m walking out of this hell of my life. Damn! I am certain that I am now close to the freedom I want!

Kaya naman pinauna ko na silang umuwi. I guess I will celebrate my freedom alone. Yes, I'm fucking free to that marriage of convenience that my father wanted for me! Nunkang pakasalan ko ang babaeng hindi ko gusto, lalo na kung pag-aari na ng kaibigan ko! Sabagay kahit naman hindi sila pumayag ay ako pa rin ang masusunod. I can provide for myself at hindi ko kailangan ang tulong ng mga magulang ko kaya gagawin ko ang gusto ko.

Makahulugan nitong sabi at marahan akong tumango. Kitang-kita ko kung paano muling nag-unahang tumakas ang mga luha nito sa kanyang mga mata. Nakaramdam ako ng paggaan sa aking puso at isipan. I can now finally say that- I am free. I set myself free from our past. I forgive myself from my past. "I love you so much, anak. You'll be forever in my heart.. Venus."

I had no freedom. Kaya nga kukunti lang ang kaibigan ko, and I was blessed to have them in my life. I was blessed that I met them dahil nang maging kaibigan ko sina Jana, Rhea, Carlyn, ay nagkaroon ng tiwala sa akin ang father ko. At nagkaroon ako ng freedom kahit saglit man lang. And now that I had already tasted what full freedom felt like, it was amazing. I didn't want anyone stealing away my beloved freedom.

Bakit kasi hindi ito pumayag at ng siya sana ang napangasawa ko? Dahil sa naisip ko ay bigla kong naipilig ang aking ulo. No, hindi ako pwedeng mag-isip ng ganon. Oo nga at inamin ng lalaki na may pagtingin siya sa akin, pero hindi ibig sabihin non ay malaya na rin akong makaramdam ng pagkagusto sa kanya lalo at hindi na ako malaya. Parang gusto kong kumanta ng Dont Cry For me Argentina. So, I chose freedom!!