I Beg Your Pardon Novels & Stories

inis na sagot ko, pero sa loob-loob ko, gusto kong umiyak dahil bawat salita na lumalabas dito ay parang tinatamaan ang mismong puso ko. “I apologize.”

“Ang lahat ng nangyari, ang lahat ng sakit… hindi mawawala sa isang araw lang.” Tumayo siya at lumapit sa akin. Hindi masyadong malapit, sapat lang para maramdaman ko ang presence niya. “Alam ko,” sagot niya. “And I am not asking you to. I’m not asking for forgiveness immediately. I’m asking for a chance. To show you that I can change. That I will change.”

Lumapit siya nang dahan-dahan at yumukod nang mababa, hindi man lang ako tinitingnan sa mata. ​"Miss Tanya... I am so sorry," garalgal ang boses ng matanda, pawis na pawis. "I am terribly sorry for the intrusion. Hindi ko po alam na nandito kayo. I deeply apologize for this inconvenience. Please, don't tell Mr. Hardin about this. I beg of you."

“Kneel and beg.” My jaw literally dropped after what he said. Am I hearing things right? Wala naman siguro akong deperensya sa pandinig, as far as I know hindi pa ako bingi. “Do you hear yourself?” “Of course.” “Ewan ko sayo. I will never kneel and beg for your forgiveness! You don't deserve to be treated like a king.” Mabuti at hindi pa nagigising ang iba sa sumbatan naming dalawa rito. Masyadong mahimbing ang tulog nilang lahat.

“Gusto niyang magpasalamat dahil you saved me, gusto ka niyang makilala.” Tumango ito ng isang beses. “Wala iyon, pakisabi na lang para sa’kin. Hindi ako makakasama sayo dahil may gagawin ako ngayong araw.” “Hindi pwede. .” “Bakit?”

bago "I'm sorry" Halos bulong na sabi nya.. Nagtaka Naman ako Kung para saan Yung sorry nya.. "I'm sorry..even I have no idea of what I've done.. but still I say sorry" Nahihirapang sambit nya.. Hindi nya Alam?... Wala syang Alam sa pesteng plano nya.. Napairap ako.. "Bakit ka nag so sorry Kung..Kung Wala ka talagang maling nagawa?"

Pag iingles sa 'kin ng mokong. Kinalma ko muna ang sarili ko dahil parang napalitan nang inis ang kaninang kaba na nararamdaman ko saka ako sumagot. "Sir sorry po, hindi ko po sinasadya ang nangyare. Saka baka nagkataon lang na dalawang beses na kitang natapunan." Paliwanag ko sa kanya. "Sorry? Look at me now, dinumihan mo ang damit ko. I don't accept your apologize baby." Pagmamatigas niya sa akin.

Halos napatili ako at mapangiti sa narinig kong magandang balita at nakalimutan kong nasa line pa ito. "Excuse me ma'am." tanong nito. Bigla akong natauhan sa narinig kong boses niya. "Ahm! I'm sorry. Okay. Thank you so much." sagot ko. "No. Problem. Have a nice day." anya.

Tapos ngayon- "I'm sorry, I'm sorry, I'm sorry," paulit-ulit niyang pabulong na wika sa akin. Napakahigpit ng yakap niya na halos magkaramdaman na kami ng tibok ng puso. "Please forgive me. Kausapin mo muna ako, please. B-Before... we say goodbye."

bakas sa boses niya ang lungkot nanindig ang balahibo ko ng mqrinig yun hindi siya si tito its......dave di padin ako lumilingon naramdaman kung tumayo siya malapit sakin "𝙞-𝙞𝙢 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮 𝙧𝙚𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙛𝙤𝙧 𝙝-𝙝𝙪𝙧𝙩𝙞𝙣𝙜 𝙮𝙤𝙪 𝙥-𝙥𝙝𝙮𝙨𝙞𝙘𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙖𝙣𝙙 𝙚-𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙤𝙣𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙞-𝙞 𝙧𝙚𝙖𝙡� �𝙮 𝙖-𝙖𝙢 𝙧-𝙧𝙖𝙞𝙣𝙚"he apologized saka ko naramdamang lumuhod siya sa likuran ko ""𝙞-𝙞 𝙝𝙤𝙥𝙚 𝙮𝙤𝙪 𝙛-𝙛𝙤𝙧𝙜𝙞𝙫𝙚 𝙢-𝙢𝙚.....𝙞-𝙞𝙢 𝙨𝙤 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮"he said pumiyok pa ang boses niya run