I Beg Your Pardon Mga Nobela at Kwento

“Sorry,nagkamali ako ng salita” Mabilis na yumuko si Basque habang nakatitig sa nakataas na pulang high heels ni Shin at hindi napigilang lumunok ng laway. Tumingin si Rheagan kay President Shin. “Pakiusap President Shin, gumawa ka ng paraan para harangan ang landas ni Ethan!”

At ang salitang hindi ko na pinansin pa. “I’m sorry,”

Kung ganun, I want to reconcile with you. You know, I owe you with that black card and I can't thank you enough for that. Though I'll understand if you will despise me but it would be better if you accept my apology and just move on with our lives like what you said earlier." Huh, nasaan ang sincerity Grand?? Ang peke mo talaga! "Sure, why not?? Kayo lang naman itong nag-iisip ng masama tungkol sa akin eh.. "

"S-sorry." Napalingon siya sa akin. "Ano ulit iyon?" Umirap ako. "Bingi ka ba?Lahat na lang ba kailangang ulit-ulitin sayo?" "Sinisigurado ko lang kung tama narinig ko," ngumiti siya sa akin. "Improving ka na talaga ah, marunong ka ng mag-sorry at pasalamat. I should commend you for that." "Isa pa talaga, Adam."

I'm sorry baby. I'm sorry Evans.

Hindi pa nga humihingi ng pasensya sa mga sinabi sa kanya tapos parang ito pa ang inis ngayon. Bumuga ito ng hangin. Akala niya ay aalis na ito, pero kinuha nito ang kamay niya at nilagay ang paper bag ro’n. “Taks this. Don’t worry, hindi ko isusumbat yan sayo. Kaya nga peace offering ito dahil narealized kong mali ako. And I’m sorry for that.”

puno ng senseridad na wika nito. Humalikipkip ako’t tinitigan siya diretso sa mga mata‚ “I don’t easily forgive... especially forget. I’ll accept your apology but that doesn’t mean na pinapatawad na kita sa ginawa mo.” seryoso kong tugon sa paghingi niya ng tawad. “I understand‚ and I’ll make it up to you.” ani nito at ngumiti. Nagkibit-balikat na lang ako sa itinuran niya‚ “Ikaw bahala.” ani ko’t tumalikod na sa kaniya.

Her eyes were begging him to say no to her question. “B-bakit ayaw mong sumagot?” garalgal ang boses na tanong niya rito nang hindi siya nito sagutin. He was staring at her as if she was a child he was trying to understand. Ganoon na ganoon siya tinitingnan ng kanyang daddy kapag may mga bagay siyang ginagawa na hindi nito nagustuhan.

Pero bago pa ako makapag-react, dinugtungan niya. "But that doesn't give anyone the right to disrespect a guest under my name."

Ang pagkabigo’y hindi sumisimbolo ng katapusan, kundi katapusan upang matutunan muli ang bagong kabanata. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa kaniya pero nang hindi makayanan ang pagdadalamhati agad siyang tumakbo sa pintong nakasara. Hindi na niya alintana ang kung sinong kumakatok ba sa pintuan niya. Wala siyang naiisip sa kasalukuyan kundi maglabas ng sama ng loob. Pumasok siya sa loob ng banyo at humagulgol na umupo roon. “I’m sorry, Self. I’m sorry to be hurt. I’m sorry for being not enough for anyone. Sorry for my insecurities that affect you a lot. I’m sorry, please forgive me, Self.”