I Can't In Tagalog 소설 & 이야기

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

" R...rei" "Ayos lang iyan. Sorry kung nainis ako, hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili ko. Alam mo naman ang totoong nangyari hindi ba? Kaya sana mapatawad mo rin ako sa ginawa kong pagtaas ng tono."

IKATLONG TAUHAN “Selene” NILINGON ito ng ginang. Mula sa kanyang anggulo, hindi niya man kita ang buong mukha nito, kanyang nasasalamin ang namumula nitong mga mata nang dahil sa mala-salaming bintana sa gilid. Nanlilisik. Nananakot. “Ikaw, Lazarus, ano ang problema mo?” Mahinahon man ang pagkakasabi, mamumuslak ang diin sa bawat pantig na siyang ibinigkas nito.

Nang nakaalis na ito ay umupo naman kami sa iisang tabi, "Kumusta ka na?" "Not good. You see, pars, sobrang hirap na iiwan ko ang buhay ko sa Davao. Lalong-lalo na, sobrang hirap iiwan ang mga taong mahal ko. All my life, sa Davao na ako tumira, but I don't have a choice."

Biglang tumulo ang luha niya. "I-Ikaw?" ****************

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion