I Feel Betrayed In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

dagdag kong tanong. I can’t feel the pain coming. But I feel so betrayed. Pero ano lang ba itong nararamdaman ko ngayon? Balak ko lang naman siyang gamitin. I am going to betray William’s trust too so what’s the difference between him and me? “William, magsalita ka. Gusto kong malaman kung kailan ka nagkaroon ng iba,” mahinanon kong sabi sa kaniya. “Verena, I-I’m sorry. Hindi ko sinasadya--”

Tinutulak ko naman papalayo di Jaco, diba? Marami akong tanong at pagdududa sa sarili. Marami akong reklamo. Gusto kong sumigaw. Gusto kong magwala. Bakit mali na naman ako? "Kailangan ko ng umalis." Lumuhod sa harapan ko si Diego, nagmamakaawa, umiiyak, at humihingi ng tawad at pagsisisi. Hindi ko alam kung anong maramdaman ko. I felt betrayed. Gulong-gulo na ako. Kailangan kong umalis dahil nasasakal ako. Mababaliw na ako.

Hinawakan nito ang magkabila niyang kamay at marahang pinisil iyon. " You know, I'm not ready Claime.S-sarado na ang puso ko.I was betrayed once and I won't never let it happen to me again.Nakakapagod at natatakot na'komg sumubok pa.How will I ever trust again,s-sabihin mo nga Claime."

I don't have any idea who is it, pero kung sinuman siya, siguradong malaki ang galit niya sa'kin para umabot sa puntong ito. The moment I saw the person's face, surely, I paled. My hands at my back trembled. My body shivered not because of pain the ropes are giving me, nor because of fear. Ngunit dahil sa labis na pagkagulat, pagkamuhi. This is the second time I felt so betrayed in my whole life. Ang una, noong inakala kong niloko ako ni Reilan para sa paghihiganti ng pamilya niya. At ang pangalawa ay ito.

I don't know what to say but I have this guts that I should tell him what I feel. "I-I feel like I was betray Keith even I shouldn't feel this. A-alam ko wala akong karapatan pero hindi ko mapigilan, nagpupuyos ako sa galit. I feel like I was left behind after being u-used" napayuko ako ng makaramdam ng pananakit ng dibdib ko.

Hindi na binigyan pa ng sansya na makapag salita si Diego at binaba na ang tawag. Pabagsak na umupo sa sofa si Caroline at inihiga ang sarili. Hindi nito maintindihan ang sarili. Naiiyak na naman siya dahil sa mga hinaharap na problema. Naguguluhan na siya sa mga nangyayari at alam nila ngunit tinago nila sa kanya. “Do I deserve this? I felt so betrayed," nanggigigil niyang wika sa sarili. Pinatong niya ang braso sa kanyang mukha at tinakpan ang mga mata.

Kaya pala sobrang gaan ng pakiramdam ko sa tuwing nag kukwentuhan kami, kaya pala parang tumatalon sa saya ang damdamin kapag magkasama kami. Hindi ko napigilan ang aking emosyon. Pumasok agad ako sa kuwarto at nagkulong. Pinigilan kong hindi umiyak pero sobrang sakit. I felt betrayed sa puntong ito, bakit hindi nila sinabi sa akin ng diretso? Bakit kailang pang itago sa akin ang lahat? Kung sana sinabi nila, sana natulungan ko rin ang sarili ko para makaalala ulit.

"Yeah... I think, I'm tortur*ng myself, right? I wanna fight, but now, I lost." Kahit gusto kong umiyak ay hindi ko magawa. Siguro, ubos na ubos na ang luha ko sa mga pag-iyak ko dahil sa mga nangyayari. Malungkot lang naman ako at mabigat ang pakiramdam. "Alam mo ba, tita? My best friend betrayed me. She's the lucky girl. She played me all along. She deceived me," sabi ko pa. Humiwalay siya ng pagkakayakap sa 'kin.

Hindi ko man gustuhin, ako ngayon ay umiiyak. They all betrayed me! ##