Novel & Cerita I Lived My Life

Wala silang ibang ginawa kundi ang mainggit sa buhay na mayroon ako. And yes, I feel shitty whenever I do this. But what's the sense of feeling shitty? I like how they recognize me. Isang live ko lang ay talagang nag-aabang na ang mga tagasubaybay ko. They want me all over their spaces. They want me because I have a life that they didn't have.

Ipinagpatuloy ko na lang ang pagkain ko pagkatapos ay lumabas na ako since wala naman yatang may gustong kumausap sa akin, eh. Nag-iisa lang ang tema ko sa buhay. Sa bandang huli ay isang outcast pa rin talaga ako sa kampong ito. Buhay is life. Ang hirap maging masaya. Pagkarating ko sa kwarto ay agad na natulog na ako. Itinulog ko na lang ang lahat ng sama ng loob ko sa mundo.

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

Nagkausap kami ng masinsinan tungkol sa mga nangyari, at alam ko na, sa kabila ng lahat, mahalaga pa rin na magsimula akong magsabi ng totoo. Kahit ang sabi ko ay sa bahay na ako magkukuwento, hindi ko napigilan ang sarili ko. Sinabi ko na sa kanila ang tungkol kay Czedric, kung anong buhay ang mayroon doon, kung paano ako naka-survice ng ilang araw gamit lang ang mga makikitang pagkain o gamit doon.

Pinakinggan ko ang katahimikan ng kuwarto. And I smiled. Because this was my life. This was my family. This was my happily ever after. And I would not trade it for anything.

And I need to admit that I had an unforgettable journey. Isang karanasan na sinubukan ako sa maraming beses at paraan. Kahit ang buhay ko ay nalagay sa alanganin. Sabihin ng swerte lang na hanggang ngayon buhay pa rin ako. Hindi maipagkakaila na challenging din ang mga experience ko. This journey gave me so many lessons in life, turned me into someone that I didn't think of becoming before.

I should have ended this when I had the chance. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kusina, just like what I did when I was young—kaya isinumpa ako ng mga magulang ko. I opened the lid of the LPG tank. Being born in this life was never my dream. It is not my fantasy. I don't want to live just to experience being hurt multiple times. This life shouldn't have started in the first place. Kung nakaligtas ako sa pagsabog kanina sa casino, not this time...

I want to thank God for giving me another life that he almost took, but luckily I'm still alive. I hope everything will be okay, I hope that my life won't be a mess anymore. This month was so stressful for me. Ack, I need to take a rest na err. I wouldn't blame anyone, because this is my choice, I won’t regret it. -The Other Day-

mahinang sabi niya. Don't worry, am not dying mom lilipat lang ako sa sarili kong apartment. Sa tingin ko ito ay isang pagkakataon para sa iyo at ni Tatay na ayusin ang mga bagay-bagay, ang buong pamumuhay sa pagpa-party at pamumuhay sa "Ang Buhay" tulad ng palagi mong sinasabi ay hindi para sa iyo. I mean Ma. You're getting old own it." Nakangisi kong sabi, sa kung gaano sila ka-unpredictable, spontaneous at active, although unexpected talaga ang record ng active sex life nila I mean kulang pa nga ako sa department na yun. Hindi ka ba napapagod?" Tanong ko.

"Yes I know but parang matanda na kami mag isip ng mga panahon na yan" Napatango nalang ako dahil sa sinabi nya. Sabagay alam ko naman na matatalino sila eh. "Ikaw? Tell me about your life" napatawa ako ng mapait dahil sa sinabi nya. "My life? My life is suck" sabi ko na ikinatahimik nya. "Why?" Pero hindi ko sya sinagot. Ayokong pagusapan ang buhay ko. Walang ka interes interest ang mga nangyari saakin tch.