I'll Wait In Tagalog Novels & Stories

"What now Caspian? Nandito na'ko." "They are waiting for me, Sikat ka pa namang bilyonaryo tapos late kana ng 5 minutes." "Tsk, eto na."

Pagod na pagod na ata ako magisip. Dumaan ang tingin ko sa malaking bouquet ng bulaklak. Sinamaan ko ito ng tingin bago kinuha para itapon sa basurahan. Iyon nga lang, nahulog ang puting card na nakasuksok pala rito. I'll stay and wait then... as long as you'll be mine again. JA Edi maghintay ka habang buhay. Paki ko? Wag ka lang manggulo uli at magkakaintindihan tayo.

Hindi ko alam, pero lalo akong naiyak dahil sa mga sinabi niya. “I waited so bad, I waited so long for you! Hinintay kita, I was so scared. Takot na takot ako, Uno. It's dark, ang sikip doon. Pakiramdam ko sakal na sakal ako. Hinintay kita. Akala ko hindi ko na kayo makikita. I did my best; ginawa ko ang lahat para makatakas, pero hindi ko nagawa,” I cried at him.

Fading in, fading out On the edge of paradise Every inch of your skin is a Holy Grail I've got to find Only you can set my heart on fire, on fire Yeah, I'll let you set the pace 'Cause I'm not thinking straight My head's spinning around, I can't see clear no more What are you waiting for? Love me like you do, la-la-love me like you do (like you do) Love me like you do, la-la-love me like you do Touch me like you do, ta-ta-touch me like you do What are you waiting for? "Ay shokoy ka!" Napatalon ako sa gulat ng makitang nakaupo sa isang upuan si shokoy habang aliw na aliw ang mukha.

Do I need to wait? Mahal ko siya, mahal niya rin kaya ako? He said I just wait and he will court me, thus this means na mahal na niya ako? Ah! Nakakalito. I will wait or not, wait or not. I was thinking while slowly picking the raisins in my salad and eat. Pero agad kong ibinagsak ang tinidor na hawak ko as I stare at him. Matalim ang titig ko. Siguro patay na siya kung nakakasugat ang titig.

Tumango lang siya. ⸻ Isang Tahimik na Simula “Then I’ll wait,” sabi niya. Walang reklamo. Walang kondisyon. “I’ll wait as long as it takes.” Hindi ko alam kung bakit— pero doon ako muntik umiyak. Hindi dahil sa sakit. Kundi dahil sa unang pagkakataon, may isang taong hindi ako minamadali. Hindi ako hinihila. Hindi rin ako iniiwan.

Damn it! ---- Meanwhile; in the Philippines... Tahimik na nakaupo sa isang parte ng sofa ang dalawang magkaibigan na sina Kheed at Lucas, nakikinig sa mga kwento ng nakababatang kapatid ni Samantha. " Why are you in a hurry? You could have just wait for them to come back." Malumanay na tanong dito ni Señora Silvana. " Hindi po pwede. Nasa panganib ang ate ko." Sagot ng batang lalaki.

sagot ko "Okey Wait for me... pupunta ako ngayon dyan" pagpapaalam ni mama sabay end call, isang malalim na buntong hininga nalang ako. 'hay ano na naman problema ni mama' tanong ko sa sarili.

Jhonalyn, just wait, dahil gagawin ko ang lahat para mapabagsak ka lang. ########## Xoxo ☺️❤️

"Seryoso ka talaga sa pagtira rito?" Sinulyapan niya ako at nakangiting tumango. "Oo naman. Tahimik dito. Malayo sa ingay ng syudad. No stress. Gustuhin ko man na dumito muna tayo hanggang sa manganak ka, alam kong may naghihintay sa'yo sa Maynila. Your shoe line is waiting for you, baby." Iyon din ang iniisip ko. Hindi ko pwedeng iwan 'yon. Pangarap ko 'yon, eh.