I Miss You Meaning นิยาย & เรื่องราว

"Ayos nga lang. Naiintindihan ko. Atleast ngayon nalaman ko sa paraan na 'yon kung gaano mo ako na-miss." "Yeah. I just really missed you so much kaya hindi ko na napigilan ang panggigilan ka." He chuckled, too. "Gano'n? 'Di sa tuwing mami-miss mo 'ko, palagi mo 'kong panggigilan?" "Hmm...it depends. Siguro dahan-dahan muna para hindi na mangyari sa'yo ang nangyayari ngayon."

Hindi 'no. "Aww you didn't miss me, Miss?" tanong niya, parang umaarteng nasasaktan ang boses niya. Napanguso ako at nagpipigil ng ngiti. "Kanina lang tayo nagkita, Nick." "Lugi naman ako don. Ako kasi palagi kitang namimiss. Kahit isang segundo ka lang nawala sa paningin ko ay miss na agad kita." I know I'm old enough to feel this but damn kinikilig ako. Parang may paru-paro na nagsisiliparan sa tiyan ko. Parang mapupunit na nga ang labi ko sa ngiti.

Pagtataboy ko sa kaniya. "But I want to watch you." Baliw na ba siya? Gusto ba niyang i-untog ko ang ulo niya sa pader para malaman niyang hindi ko gusto ang ginagawa niyang panonood? Hindi ba siya nahihiya? "I missed you that much and I'm still missing you." Wow, gusto ko siyang sipain dahil sa lakas ng loob niyang sabihin ang bagay na yan sa akin. Miss? Eh kung ikiskis ko mukha niya sa pader?

Mamaya niya na lang gagawin ang kanyang plano. Pulling her close from behind, he whispered against her ear, “I miss you, Marga," his words, soft yet laden with longing, melted into the warmth of their embrace. She felt his heartbeat against her back, synchronizing with her own. In that tender moment, surrounded by the comforting strength of his arms, she knew his 'I miss you' meant more than words could convey—it was a silent plea, a confession of his heart's ache in her absence. Humigpit tuloy ang pagkakahawak niya sa braso nito. Hindi siya pwedeng magpatangay sa mga matatamis na naman nitong salita.

Bumukas ang aking bibig ngunit wala kahit na isang salita ang lumabas mula dito kaya nagpatuloy siya. "I couldn't sleep so I went here." Muling paliwanag niya. "And then I realized, I can't sleep because I miss you." Awtomatiko akong napakagat sa aking labi noong muli kong marinig ang mga katagang iyon mula sa kanya. "I fucking missed you, Jaz." Muling pag-ulit nito sa kanyang sinabi. "And I really mean it. I miss you even for a few minutes and seconds without seeing you and being with you."

Hindi ko maintindihan ang sarili ko dahil mas hinigpitan ko ang yakap sa kaniya at naramdaman ko na lang na umiiyak na pala ako. Naramdaman ko ang hagod niya sa likod ko na mas lalong nagpaiyak sa akin. Habang nakayakap ako sa kaniya at umiiyak ay pakiramdam ko ay sobrang miss na miss ko siya. "I really miss you so much JJhay," wala sa sariling ani ko.

Kaya naman naiintindihan ko kung mas gusto nila Mama at Papa na mauna. Miski man ako sa sarili ko ay nag aalangan pumasok, dahil hindi ko rin alam kung may mukha ba akong ihaharap kay Ziah. I miss her. God knows, how i miss her so much. Her smile, her laugh, the way she hug me, the way she kissed me. All of her, everything she did for us.

Napangiti ako nang mabasa ang mga 'yon pero mas lalong lumaki ang ngiti ko nang basahin ang pangatlong message niya. "I miss you."

"You deactivated all your social media accounts and I cannot reach your number. Hindi mo man lang ako na-miss!" Huminga nang malalim si Yamirah at hinaplos-haplos sa likod ang kaibigan. "I missed you. Every single minute. And... that's exactly the reason why I didn't contact anyone here. Baka bigla akong umuwi."

My relationship was ruined because of that fucking marriage, because of that fucking girl, Jane. "Babe? Yes, what is it?" Bumabalik lang sa ayos ang mood ko kapag naririnig ang boses ng babaeng tunay na mahal ko. "I miss you. Can you come with me? I'll be drinking today, samahan mo naman ako oh."