I Owe You One Novels & Stories

"Kung hindi ako naging ganun, baka hanggang ngayon ay single ka pa rin at ka-date mo ang mga papeles mo sa opisina. Isipin mo na lang ang niligtas kong buhay mula sa kalungkutan!" "That's true," pagsang-ayon niya na may kasamang malawak na ngiti. "I guess I owe you my life then, Anya." "At dahil may utang ka sa akin," panimula ko, dahan-dahang gumapang paitaas ang paa ko sa kaniyang hita, marahang kinikiliti ang gilid ng kaniyang sweatpants gamit ang aking mga daliri sa paa. "Anong balak mong ibayad?"

“Narinig ko na andito ka sa aking harapan ngayon, dahil sa dahilan na you owe my old man thirty Million and one hundred thousand dollars.” “Let me correct you. I didn’t owe anything to your old man. Mga kapatid ko ang may utang sa kanya. At hindi ako. Di ko lang inaasahan na gagamitin nila ang aking pangalan para ipambayad nga ako kapag nabigo sila na hindi makabayad.”

Sumakay na ako at tumikhim. "Ibawas nyo nalang po sa sahod ko ang nilabas niyong pera ngayon, ayoko pong magkaroon ng utang kase marami pa akong babayaran. "Then give me the list of your debts, I'll pay for it."

I took my phone out of my bag and open it. From: Todder You have debt to me. Pay it. My face frowned. What his talking about? Debt? The hell how can i get it and why do i need to pay it? He's a bitch i can't even remember i have a debt to him. Buti nalang nilagyan kona ng pangalan ang number niya sa contact ko, kundi aakalain ko nanamang ibang tao 'to. To: Todder The fuck you talking about? I don't have debt to you! Bitch!

Ibinaba niya ang libro at tinaasan ako ng kilay. "Ms. Flores." Pormal nitong saad, sumimangot ako. "Robbea nalang." Request ko habang nakangiti. "Okay... Robbea, what do you want?" Tanong nito. Music to my ears ang pagsambit niya sa pangalan ko. "Babayaran ko yung damage ng car mo." Sagot ko. "No need." Saad niya at tinuon ang atensyon sa libro. "I insist. Baka mamaya isumbat mo sa'kin yung hindi ko pagbayad sa kotse mo." Paliwanag ko sakaniya.

"Anyways, I'll transfer the money to your account once you fullfill your mission." "Sir, hindi ako naniningil, hindi ko matatanggap ang pera na ibibigay ninyo sa akin. Gagawin ko po ito bilang pagtanaw sa malaking utang na loob ko sa inyo. Marami ka nang naitulong sa akin at ito lang ang alam kong paraan para makabayad sa kabutihan mo sa akin." "I'll still give you the money, this is not a favor, Fiero."

Mas lalong naging awkward dahil walang nagsasalita sa amin mag-isa. I played with fingers just to make myself calm. Naghuhurumentado ang puso ko at hindi makapag-isip ng matino ngayon. Binasag niya ang katahimikan matapos ng ilang minuto. “You owe me a lot.” Mabilis ang pagkunot ng noo ko at baling sa kanya. “What?” Saglit lang niya akong tinapunan ng tingin. “You don’t remember? Do you want me to say it one by one? I have the full list with me.”

"Ulol." "Pero classmate may sasabihin ako sa'yo," kinalabit niya ako, umirap ako bago siya nilingon. "Ano na naman?" "Pa-utang naman oh—" "Utang mo mukha mo hindi ka pa nga nakapag bayad ng utang mo sa akin noong grade 11 tayo! Baka nakalimutan mo may utang ka sa akin na 50 pesos tapos hindi mo pa ako nababayaran!"

Napataas naman ang kilay ko at napahugot nang malalim na hininga dahil ayaw ko rin na tumanaw ng utang na loob sa kaniya kaya napatango ako. "I don't have anything in my house and ayaw ko rin na magkaroon ng utang na loob sa'yo. So, I owe you one," sagot ko sa kaniya pagkatapos ay nagkibit ako ng balikat. Napatango siya at napayuko sandali bago magsalita. He licked his lower lip and looked at me. "You owe me a coffee date," sabi niya. Halos manlaki naman ang mga mata ko sa gulat. Imbis na makipagtalo naman ako sa kaniya ay pumayag na lang ako.